ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ Ηλία Θ. Χειμώνα.

 

ΜνήμηΗΧαΣαν σήμερα, πριν οκτώ χρόνια (10-3-2010) έφυγε για πάντα από κοντά μας, ο αείμνηστος Ηλίας Χειμώνας. Γεννημένος το 1945 στους Αράπηδες, από Αραπαίο πατέρα και σερβιώτισσα μάνα (το σόι των Κωνσταντοπουλαίων) έφυγε στα 65 του, πριν προλάβει να ζήσει την συνταξιοδοτική του περίοδο και να γνωρίσει τις εγγόνες του. Η Αραπαίικη γη θα τον φιλοξενεί για πάντα.

Ο Ηλίας ήταν ένας εξαιρετικός πατριώτης, δυναμικός χαρακτήρας, με μεγάλη υπευθυνότητα, συνέπεια λόγων και υψηλού βαθμού συλλογική συνείδηση. Ως πρόεδρος του Συνδέσμου ήταν συγκαταβατικός, αλλά και αποφασιστικός. Επί 36 χρόνια (από το 1976, που για πρώτη φορά μετείχε του ΔΣ, με πρόεδρο το Στάθη Δάρα, μέχρι το θάνατό του) πρόσφερε το μέγιστο δυνατόν στα συλλογικά μας πράγματα, είτε ως πρόεδρος του Συνδέσμου επί 7 χρόνια (2002-2009), είτε ως μέλος του ΔΣ, είτε τέλος και ως απλό μέλος.

Όλα σχεδόν τα αξιόλογα συλλογικά έργα, που έγιναν την περίοδο συμμετοχής του στις διοικήσεις του Συνδέσμου, φέρουν και τη δική του σφραγίδα. Τα πιο σημαντικά (με χρονολογική σειρά), είναι:

*Ο δρόμος για τους Αράπηδες.

Το καλοκαίρι του 1976 έγινε η έναρξη της διάνοιξης, από το χωριό μέχρι τη γαϊδουροκυλίστρα, και μετά 2 χρόνια πρωτοστάτησε ο ίδιος στη δημιουργία νέου φορέα συνέχισης του έργου, αφού η νέα διοίκηση του Συνδέσμου δεν επεδείκνυε το απαιτούμενο ενδιαφέρον, για τη συνέχιση των εργασιών. Ότι και να πει κανείς για τη σημασία αυτού του έργου, και ιδιαίτερα για την εξυπηρέτηση των Αραπαίων, είναι λίγο.

*Η εφημερίδα «Αρτοζήνος».

Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η εφημερίδα του Συνδέσμου «Αρτοζήνος», στην συντακτική επιτροπή της οποίας ο Ηλίας ήταν μέλος, όλα τα χρόνια που μετείχε του ΔΣ. Ήδη έχει κυκλοφορήσει και το 208ο φύλλο. Τον «Αρτοζήνο» τον αγάπησαν οι πατριώτες, όχι μόνο γιατί φέρνει τα Σερβαίικα νέα κάθε 2-3 μήνες στα σπίτια τους, αλλά και γιατί ανέδειξε και διέσωσε την ιστορία του Τόπου μας και όλα όσα έχουν σχέση με το χωριό μας. Μια σημαντική κληρονομιά στις νεότερες γενιές των πατριωτών και όχι μόνο.

Άλλα σημαντικά έργα επί της προεδρίας του, πέραν των εκδηλώσεων του Συνδέσμου, ήσαν:

*Η αγορά του γραφείου του Συνδέσμου.

Έγινε το 2004, στην οδό Αγίου Μάρκου στην Αθήνα. Ήταν απαραίτητη αυτή η αγορά, για να αποκτήσει ο Σύνδεσμος το δικό του στέκι, να συγκεντρώσει εκεί τα αρχεία του και όλα τα χρήσιμα πράγματα, να συνεδριάζει το ΔΣ και γενικά να λειτουργεί πιο άνετα.

ΜνήμηΗΧγγ*Μνημείο πεσόντων στους Αράπηδες.

Το καλοκαίρι του 2005, έγινε το μνημείο πεσόντων στους Αράπηδες, κυρίως στη μνήμη των προεπαναστατών κλεφτών Δήμου και Μακρυγιάννη, που ήσαν από την περιοχή και έπαιξαν σημαντικό ρόλο, στην προετοιμασία της επανάστασης του 1821.

Πέραν της μνημόνευσης αυτών των ηρώων, ανεγράφησαν πάνω στο βράχο και τα ονόματα των Αραπαίων πεσόντων, πράγμα που δυστυχώς δεν έχει γίνει ακόμη, για την αντίστοιχη αναγραφή των Σερβαίων πεσόντων, στο Ηρώο του χωριού. Όμως, ποτέ δεν είναι αργά, και ελπίζω πως δεν θα αργήσει να έρθει η ώρα εκπλήρωσης αυτού του χρέους, των Σερβαίων …για τους Σερβαίους. Ο γιατρός Γ. Θ. Τρουπής έδειξε την περασμένη χρονιά τον εύκολο δρόμο μιας τέτοιας ενέργειας, αναλαμβάνοντας ο ίδιος όλες τις διαδικασίες για τη δημιουργία μνημείου, του ήρωα προγονό του, λοχαγού Δ. Τρουπή.

*Πολιτιστικό Κέντρο Σέρβου.

Την διετία 2008-2009, πρωτοστάτησε, στις επίπονες εργασίες αποπεράτωσης του Κέντρου αυτού, στα εγκαίνια του οποίου (καλοκαίρι 2010), δυστυχώς δεν ήταν παρόν, αφού ήδη είχε εγκαταλείψει τα εγκόσμια, λίγους μήνες πριν. ΜνήμηΗΧδΜε τη δημιουργία του Π.Κ. υπερδιπλασιάστηκε η όμορφη πλατεία της «Ράχης», στον προαύλιο χώρο του Ι. Ν. Κοίμησης Θεοτόκου, με την ατέλειωτη θέα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα. Πέραν αυτού, είναι αναμφισβήτητη η αξία των χώρων που διαθέτει το Π.Κ., για ποικίλες πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις.

 

*Ιστοσελίδα servou.gr

Ως πρόεδρος του Συνδέσμου το 2008, oΗλίας εισηγήθηκε τη δημιουργία ιστοσελίδας του Συνδέσμου, πράγμα που έγινε αποδεκτό από το ΔΣ, και τον Ιανουάριο του 2009, ο ιστότοπος servou.gr«βγήκε στον αέρα». Έχει φιλοξενήσει μέχρι σήμερα, περί τις 3.500 άρθρα, με θέματα κατά κύριο λόγο σχετικά με το χωριό μας, τους πατριώτες και γενικότερα τη συλλογική μας πατριωτική δράση. Έτσι είναι εύκολη η πρόσβαση σε όποιον επιθυμεί, να μάθει πάρα πολλά πράγματα για το χωριό μας και τους πατριώτες.

 

Ως άνθρωπος ο Ηλίας, ήταν εξαιρετικός. Ευθύς και ντόμπρος χαρακτήρας, ευγενής, κοινωνικός και πάντα χαμογελαστός.

Ως επιστήμονας ήταν ιδιαίτερα εργατικός και επιτυχημένος. Σπούδασε με πολλές στερήσεις, όπως όλα τα παιδιά του χωριού, σε όλα τα στάδια της εκπαίδευσης του, από το δημοτικό σχολείο Σέρβου, στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων και στη Στρατ. Ιατρική Θεσσαλονίκης.

ΜνήμηΗΧεΈγινε καρδιολόγος, στρατιωτικός γιατρός στην Αεροπορία, όπου διακρίθηκε και εξάντλησε σχεδόν όλη την ιεραρχία. Ήταν πολυγραφότατος και το βιογραφικό του είναι αξιοζήλευτο. Το ίδιο επιτυχημένος ήταν και στην οικογενειακή του ζωή. Με την εξαιρετική σύζυγό του Φανή (παιδίατρο), απέκτησαν το Θοδωρή (καρδιολόγο, διδάκτορα Παν. Αθηνών) και τη Δώρα (καθηγήτρια αγγλικής φιλολογίας).

Εκτός από αυτά ήταν και καλλιτεχνική φυσιογνωμία, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην χαλκογραφία, όπως δείχνει και η πλαινή φωτογραφία. Μαθητής στο δημοτικό ζωγράφιζε τους ήρωες της επανάστασης, που κρεμούσαμε στον τοίχο.

 

Κλείνοντας αυτή μου τη μνημόνευση, θεωρώ πως ο Ηλίας, θα παραμείνει για πάντα πρότυπο εξαιρετικού πατριώτη, παράδειγμα προς μίμηση από τους νεότερους, τόσο σε θέματα συλλογικής προσφοράς και δράσης, όσο και σε θέματα ανθρώπινου χαρακτήρα, προοδευτικού ανθρώπου και επιτυχημένου επιστήμονα.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του. 

ΜνήμηΗΧγΟ δρόμος για τους Αράπηδες, στην περιοχή της Φραζινέτας και το σπίτι που γεννήθηκε ο Ηλίας. 

Χ. Ι. Μαραγκός

ΜνήμηΗΧβ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τη μεγαλύτερη θητεία ως πρόεδρος του Συνδέσμου Σερβαίων έκανε ο γιατρός Ιωάννης Δ. Δημόπουλος. Συνολικά χρημάτισε πρόεδρος 21 χρόνια (1936-1953, 1956 και 1962-1964). Επί προεδρίας του χτίστηκε το σχολείο στο χωριό, συνεχίστηκε το χτίσιμο της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου και έγινε η διάνοιξη του δρόμου για αυτοκίνητα από το Αγιώργη Σαρά μέχρι το χωριό.