Ποίηση

Να φεύγουμε.

Να φεύγουμε .

Με τη σκόνη του χαλασμού.

Με τη θέρμη του βότσαλου

Με τον ιδρώτα της διαδρομής

Να φεύγουμε

Με πρόσωπο ξερό απ' το φως

Με χέρια ροζιασμένα απ' την πάλη

Με σάρκα γρατζουνισμένη απ' τις λαβές

Να φεύγουμε

Μυρίζοντας φύκια και στεγνωμένο σάλιο

Χαράζοντας στις φτέρνες μας το φλοιό του χρόνου

Κλείνοντας την τελευταία σελίδα κάποιου μισοδιαβασμένου βιβλίου.

Να φεύγουμε

Με αυτιά ζαλισμένα απ' το παράπονο των τζιτζικιών

Με χέρια ανοιχτά στην ορμή του κύματος

Με μελωδίες να λικνίζουν τη λεκάνη μας

Καθώς το σκάφος μεσοπέλαγα ο βοριάς

Να φεύγουμε

Με στεγνά δάκρυα

Με δάκρυα χωρίς

Πάντα να φεύγουμε

 

HB Ελένη Καλλίστου Βρυξέλλες, 3-9-2017

 

(ΕΚΜ)


Για τον νέο που έφυγε νωρίς

 

Τί ωραίος, ο νέος που χάθηκε,

Στου απομεσήμερου τις ηλιαχτίδες,

Τί καλός, απρόσμενος,

Έκλεισε τα μάτια κι έγειρε,

Φιλημένος από τη λάμψη του φωτός.

Ήρεμοι κάμποι, αδιάσπαστοι, γύρω εκεί,
Σαν να άνοιγαν τις αγκάλες τους,
καρτερικά προσμένοντας, οι νεκροί.

Θαρρετός ο νέος, μίσεψε,
Πού, τόσο σκοτεινός,
Γέρνει τώρα πάνω ο ουρανός,
Το σύννεφο γνέφει σκυθρωπό.

Η σκέψη του, ξάστερος ουρανός,
Η ματιά του, ήλιος λαμπερός,
Πώς, κάθε εποχή, το αιωνόβιο δεντρί,
τον ανθό, σφιχτά από τον άνεμο,
και με χαρά, για χάρη του, κρατεί.

Κόντρα στη φύση, την αέναη,
Πώς, να δεχτεί η μάνα γη,
Σκληρή και αδυσώπητη τη νέμεση.

Αγνώ 20-9-2017

 

(ΧΙΜ)

 

Τι είναι αγάπη;

Τί είναι αγάπη;

Η απόσταση από τον εαυτό μας 
Η βαθιά βουτιά στον εαυτό μας και η έξοδος πριν τον πνιγμό 
Η απόσταση από τον άλλο 
Η βαθιά βουτιά στον άλλο και η έξοδος πριν την αμοιβαία ασφιξία
Η αποδοχή του εαυτού μας ως ολόκληρη, αυτόνομη, μοναδική και διαφορετική προσωπικότητα 
Η αποδοχή του άλλου ως ολόκληρη, αυτόνομη, μοναδική και διαφορετική προσωπικότητα 
Η χαρά της συμφωνίας
Η ακόμη μεγαλύτερη χαρά της διαφωνίας
Η απαίτηση της ελευθερίας μας στο δρόμο των συνειδητών επιλογών μας 
Η αποδοχή της ελευθερίας του άλλου στο δρόμο των συνειδητών επιλογών του
Το δώσε πριν το πάρε
Και κυρίως το δώσε χωρίς το πάρε 
Τελος...παραφράζοντας τον Πλάτωνα ("φτερωτό πράγμα ο ποιητής"), θα έλεγα
"Φτερωτό πράγμα η αγάπη"

HB 2-8-2017

Φωτογραφία της Hélène Bourillon.
 
 .
(ΧΙΜ)

Ξύπνα Περσεφόνη

Ξύπνα, Περσεφόνη! 
Θεά εσύ του Ερέβους
Ερωμένη του χάρου
Με το αγριεμένο 
Απ' το σκοτάδι μάτι σου
Έλα πάλι στην κοιλάδα των μυστηρίων
Αναζήτησε τη μάνα σου 
Τη θεά της γης

Με μια Υδροχόο 
Γεμάτη κρυστάλλινο ύδωρ
Ύδωρ θεϊκό
Εξάγνισέ μας, Περσεφόνη!

Ξέπλυνε με το δάκρυ σου 
Την κηλίδα της ντροπής μας
Του Άδη εσύ πλανεύτρα
Μη μας αφήσεις...

Θεριά είμαστε 
Για μέρωμα
Ξύπνα, Περσεφόνη! 
Σπλαχνίσου μας!

Ξύπνα, Περσεφόνη!

HB
Eλένη Καλλίστου
Βρυξέλλες, 13-9-2017

PersefoniBurillon

 

 

  

 (ΧΙΜ)

τοπία Ελληνικά

Τοπία της Πατρίδας μου, γεμάτα Φως και Χρώμα.

Κρατώ στη Mνήμη θύμησες, στη χούφτα λίγο χώμα.

Οδοιπορώ στους δρόμους σου, Ελλάδα μου κι απλώνω
το βλέμμα μου αχόρταγο. Μέσα μου σε κλειδώνω.

Απ΄ άκρη σ΄ άκρη να διαβώ, να φτάσω ως το τέρμα.
Να ιδώ του Ήλιου σου το φως και να χαρώ το γέρμα.

Σ΄ ερημονήσια απάτητα, τα βήματά μας ήχοι.
Να ενωθούν με των πουλιών της θάλασσας την τύχη.

Τοπία γαλάζια, ελληνικά, αγαπημένοι τόποι.
Καράβια καλοτάξιδα, «Σοφία», «Γιωργής», «Μερόπη».

Των ποταμών σου τα νερά, τραγούδια κελαρύζουν.
Ύμνους για σε, Πατρίδα μου, τ΄ αηδόνια ψιθυρίζουν.

Τα ταπεινά αγριολούλουδα, που φύονται στη γη σου,
σκορπίζουν άρωμα απαλό, διαβάτη, στην αφή σου.

Βασιλικός και κατιφές, μυρτούλες και κρινάκια.
Έκδηλη έκφραση γιορτής σε παιδικά χεράκια.

Διαβαίνω κι ονειρεύομαι, θυμάμαι και δακρύζω.
Στο νου μου Φως και Χρώματα απλόχερα αθροίζω.

Εκτάσεις γης της χώρας μου, της Ιστορίας μνημεία.
Της μοίρας της ανθρώπινης διακριτικά σημεία.

Ναοί, τάφοι, κτερίσματα, θέατρα, στύλοι, στάδια.
Χωράφια ακαλλιέργητα και χωριουδάκια άδεια...

Τοπία της Πατρίδας μου κατάφορτα από μνήμες.
Ισορροπώ στου μέτρου τους της πέννας μου τις ρίμες.

.

Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη
Συγγραφέας-Ποιήτρια
Μέλος του "World Academy of Arts and Culture"

.

.(ΙΣτ.Β)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό