Αρχική σελίδα

To Χωριό Σέρβου Αρκαδίας

2009-01-24T11:32:40+02:00

[widgetkit id=3]

Με την Ιστοσελίδα μας αυτή επιδιώκουμε να έχουμε μια σύγχρονη και άμεση επικοινωνία με τους συμπατριώτες μας Σερβαίους, όπου γης, καθώς και με τους πολλούς και αγαπητούς φίλους του χωριού μας.

Το περιεχόμενο της Ιστοσελίδας δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα από το κατά γενική εκτίμηση σπουδαίο πνευματικό έργο των συμπατριωτών μας Σερβαίων Λογοτεχνών και Συγγραφέων, καθώς και των συνεργατών αρθρογράφων της τοπικής εφημερίδας του Συνδέσμου μας, "Ο Αρτοζήνος", οι οποίοι προσέγγισαν, με συστηματικό και επαγγελματικό θα λέγαμε τρόπο, την Ιστορία και τη Λαογραφία της ιδιαίτερης πατρίδας τους, του χωριού μας.

Ακόμη, μέσω της Ιστοσελίδας μας, θέλουμε να κάνουμε ευρύτερα γνωστή την προσφορά των Σερβαίων στην Κοινωνία και το Έθνος, και να παρουσιάσουμε τις φυσικές ομορφιές του χωριού μας, που, όπως φαίνεται και από τις σχετικές φωτογραφίες, είναι ένα κόσμημα για την ορεινή Αρκαδία.

Τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας είναι ευπρόσδεκτα και θα μας βοηθήσουν να κάνουμε τις σελίδες ακόμη καλύτερες.

Προσκαλούμε όλους τους συμπατριώτες και τους φίλους του χωριού, και ιδιαίτερα τους νέους, να υποστηρίξουν με τις ιδέες τους και τη συνεισφορά τους σε κείμενα και φωτογραφικό υλικό, ώστε η Ιστοσελίδα, στο μέτρο του δυνατού, να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται, και να αποτελέσει σημείο αναφοράς ανάμεσα στις Ιστοσελίδες των Πολιτιστικών Συλλόγων.

Σας ευχόμαστε καλή περιήγηση.

Σύνδεσμος Σερβαίων Αρκαδίας

Το Νέο Υλικό (τα τελευταία αναρτηθέντα άρθρα)

2011-01-27T23:00:00+02:00

Τι να σου πρωτοθυμηθώ καημένο μου "Λαγκάδι"

2008-10-22T17:23:18+03:00

Φανής Παναγοπούλου-Μάνου

Διαβάζοντας τον τελευταίο ''Αρτοζήνο'', είδα την σκέψη-πρόταση του Θανάση Γκούτη, για επίσκεψη στα Λαγκάδια, ποδαράτο. Δεν σας κρύβω πως μου άρεσε πάρα πολύ η ιδέα και για μερικά λεπτά ονειρεύτηκα και είπα:

Ωραία ιδέα!

Όταν όμως ''ξύπνησα'', σκέφτηκα:

''Που πας ρε Καραμήτρο;''

Εδώ ισχύει αυτό που λέμε:

''Το πνεύμα πρόθυμον, η σάρξ ασθενής''.

Στου Κάκαβα για … σπάρτο !

2008-10-31T12:39:55+02:00

Γράφει ο "Τουθεύς"

Αναδρομή στη δεκαετία του πενήντα...

Στην άγονη γη του χωριού μας οι πλαγιές είναι κατάφυτες από σπάρτα.

Την άνοιξη, το υπέροχο άρωμα των κίτρινων λουλουδιών τους διαχέεται στη φύση και μαζί με τη μαγευτική εικόνα του συνδυασμού κίτρινου-πράσινου, απαλύνει την τραχύτητα του Αρκαδικού τοπίου.

Παιδεία-Πατέρας

2008-10-30T05:56:50+02:00

Γιάννης Ηλ. Χρονόπουλος

Είναι πάρα πολύ δύσκολο και ευαίσθητο θέμα για ανάπτυξη, όμως θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω μέσα από την πορεία των κοινωνικών δρώμενων του κοινωνικού γίγνεσθαι, χωρίς αναφορές σε διδακτικό προσωπικό και στους μεγάλους εκπαιδευτικούς. Ανησυχητικά φαινόμενα παρατηρούνται στο χώρο της παιδείας, σε γενικές γραμμές, από την πρωτοβάθμια έως την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Όταν βλέπουμε παιδιά διαφόρων ηλικιών να επιδίδονται σε εγκληματικές πράξεις: Καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, καταστροφή εθνικής κληρονομιάς και προσβολή των εθνικών συμβόλων, τότε γίνεται μία απλή αναφορά στα γεγονότα από τους αρμόδιους, κάνουν κάποιες κινήσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα απλώς για την τηλεθέαση, προσπερνούν το θέμα και γίνονται παθητικοί θεατές.

Αναμνήσεις από Λαγκάδια: Τα κεράσια της "τσικούλας".

2009-05-07T21:11:07+03:00

Γιάννης Ν. Δάρας

Σαν παιδιά, με τα κριτήρια της εποχής εκείνης τουλάχιστον, είμαστε καλά παιδιά. Τα όσα μας έλεγαν οι μεγαλύτεροι, ή γονείς μας ήσαντε ή μπαρμπάδες ή γείτονες ή και περαστικοί, τ' ακούγαμε χωρίς αντιλογίες.

Τους δασκάλους μας και στην εφηβεία μας τους καθηγητές μας, τους σεβόμαστε ακόμα περισσότερο, αλλά και αυτοί αξίζανε πράγματι τον σεβασμό και την εκτίμηση μας.

Τα πετροκέρασα. Αναδρομικές "παράνομες" αναμνήσεις.

2022-08-01T16:42:12+03:00

Γιώργου Τρουπή. Καθηγητή Ιατρικής. ( Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Αρτοζήνος")

1953. Μετεμφυλιακή και μετ΄αδελφοκτόνος εποχή.

Το χωριό στα φόρτε του.

Γεμάτο. Ανθρώπους, ζα, γιδοπρόβατα, γουρούνια, κότες, γάτες και σκυλιά.

Παραγωγή; Καρύδια, Νερά και Πέτρες.

Πολλές πέτρες.

Φτώχεια μεγάλη. Και μεγάλη ανέχεια.

Διακονιαραίοι πάμπολλοι, με πρώτο τον μουγκό. Ποιος δεν τον θυμάται;

Τα φραγκόσυκα!.. Ι. Στ. Βέργου

2015-10-20T20:35:04+03:00

Τα φραγκόσυκα!...

Παιδί σαν ήμουνα μικρό, στα δώδεκα, στα δέκα τρία μου χρόνια, της φαμελιάς το ψωμάκι ήταν λιγοστό και ήθελα να το αυγατίσω.
Το καλοκαίρι, αντί να παίζω τσίκιλα, αμπάριζα, κρυφτό και αμάδες, με τα άλλα παιδιά, τους φίλους μου, βοηθούσα και έκανα πολλές αγροτικές δουλειές, έκανα και τον εμποράκο....
Τις πατάτες που βγάζαμε και είχαμε από τους κήπους μας περισσευόμενες, τις αντάλλασσα στα άλλα χωριά στα τριγύρω, που από πατάτες αυτά τότε δεν είχανε, με δημητριακά, σιτάρι, κριθάρι, βρώμη και αραποσίτι, που στο σπιτικό μας αυτά ήσαν λιγοστά, δεν έφταναν να θρέψουνε την φαμελιά όλο τον χρόνο....
Έφταναν, δεν έφταναν αυτά, τα δημητριακά, το σιτάρι, μέχρι τον Γενάρη μήνα.
Και μετά δούλευε βερεσέ η σάκινα το αλεύρι, από τα Λαγκάδια, τον μπάρμπα τον Κωστή τον Ανθούλη, έτσι τον λέγαμε τότε, και από τον Βασίλη Μπόρα "τον κουτσό", τον Μήτσο Βέργο, και ανάλογα από όποιον είχε την δυνατότητα να μας δώσει, να μας κρατήσει βερεσέ....

Σερβιώτισσες υφάντρες

2022-10-17T20:55:18+03:00

Οι Σερβιώτισσες παλιές γυναίκες δεν είχαν «στασιό» ποτέ και πουθενά.

Δούλευαν ολοχρονίς, χωρίς σταματημό «ούτε για να πάρουν μια ανάσα!»

Όλες οι γυναίκες της Γορτυνίας μετά τις σκληρές δουλειές στα χωράφια και στο νοικοκυριό τού σπιτιού

έστηναν τους αργαλειούς και ύφαιναν όλα τα σκουτιά (ρούχα) της φαμελιάς τους!

Βασίλειος Κων/ντή Σχίζας.
Μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών.

Σε παλιότερα χρόνια, πριν τις 10ετίες του 1950 και -60, όταν τα κορίτσια στου Σέρβου και στα άλλα γύρω χωριά, έφθαναν πάνω – κάτω στην ηλικία των 12 χρονών, η πρώτη φροντίδα των μανάδων τους ήταν να μεριμνήσουν για την προίκα τους. Δουλειές λοιπόν ξανοίγονταν των ηρωίδων γυναικών της Γορτυνίας, οι οποίες δεν είχαν «στασιό» (σταματημό)... ποτέ. Το χειμώνα με τους αργαλειούς και τον άλλο καιρό με εξωτερικές δουλειές.

Αργαλειός σε έκθεση μουσείου λαϊκής τέχνης

Τα αρσενικά παιδιά στην ίδια ηλικία ταξίδευαν με τους μαστόρους πετράδες και έτσι βοηθούσαν κι αυτά την οικογένεια να «σπρώξει» (παντρέψει) το κορίτσι. Ήταν εκείνα τα χρόνια το χωριό Σέρβου όπως και τα γύρω χωριά με πρώτο τα Λαγκάδια, μαστοροχώρια με ξακουστούς μαστόρους πετράδες που άφησαν οικοδομήματα θαυμαστά και πλούτο λαϊκού πολιτισμού.

Αράπηδες. Συνοικισμός Σέρβου.

2008-10-11T09:00:00+03:00

Συνοικισμός 12 σπιτιών, που διοικητικά ανήκει στο Δημοτικό Διαμέρισμα Σέρβου και μέσω αυτού στο Δήμο Ηραίας. Χτισμένος στη νότια πλαγιά του βουνού, βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων, δυτικά του Σέρβου σε απόσταση (σε ευθεία γραμμή) 2,8 χιλιόμετρα.

Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, χτισμένη με πελεκητές πέτρες, καλοσυντηρημένη από την ευλάβεια των λιγοστών κατοίκων, βρίσκεται στο επάνω μέρος του οικισμού. Στον περίβολο του, μια τεράστια δρυς (το δέντρο όπως το αποκαλούν οι Αραπαίοι) σηκώνει σε ένα από τα κλαριά του και την καμπάνα του χωριού.

Ναός και Πανηγύρι Αγίου Κωνσταντίνου, Αράπηδες

2009-01-06T23:00:00+02:00

Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στους Αράπηδες είναι χτισμένη στην επάνω μεριά του οικισμού, στο σημείο που παλαιότερα περνούσε το μονοπάτι που ερχόταν από το Σέρβου και πήγαινε προς Λυσσαρέα ή Κοκκινοράχη. Μετά τη διάνοιξη του αμαξιτού δρόμου το μονοπάτι αυτό αχρηστεύθηκε και πλέον η εκκλησία συνδέεται με το δρόμο με διακλάδωση από το ρέμα του Σκόζα.

Πρόκειται για ένα καλοσυντηρημένο γραφικό εκκλησάκι με ξύλινη επικλινή στέγη. Το σχήμα του είναι κατά βάση παραλληλόγραμμο, έχει όμως από μία κόγχη σε κάθε επιμήκη πλευρά, ώστε αποκτά σχήμα σταυροειδές. Η κόγχη της νότιας πλευράς φέρει την κυρία είσοδο, χτισμένη με ωραίες πελεκητές πέτρες.

Ρουσάλια: Ψυχοσάββατο Πεντηκοστής

2020-06-05T23:15:11+03:00

Ρ ο υ σ ά λ ι α

(Κόλλυβα-Κολλυβάδες-Τρισάγια-Μνημόσυνα-Ψυχοσάββατα… ξηροφαγία).

Βασίλειος Κων/ντή Σχίζας.

Tο Μ. Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής το λένε του Ρουσαλιού ή Ρουσαλιών(ε),

επειδή οι ψυχές επιστρέφουν στον Άδη

και διακατέχονται από μεγάλη λύπη, όπως και οι εν ζωή οικείοι τους.

Ο λαός μας ενέπλεξε με ποιητικό τρόπο

αυτή τη λύπη με λόγια ως εξής:

Όλα τα Σάββατα να παν,

να παν και να γυρίσουν.

Το Σάββατο τού Ρουσαλιού

να πάει να μη γυρίσει

Ανακατασκευή και ιστορία της Αραπαίικης βρύσης.

2018-06-06T15:32:33+03:00

Χ. Ι. Μαραγκός.

Με την ευκαιρία του εορτασμού του Αγίου Κωνσταντίνου, πολιούχου των Αραπαίων, είχα τη χαρά να επισκεφτώ το συνοικισμό του χωριού μας Σέρβου, και να συμμετέχω στις εκδηλώσεις, που είχαν προγραμματιστεί. Παράλληλα θεώρησα χρέος μου να γράψω ένα σχετικό άρθρο, και να το αναρτήσω στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Σερβαίων servou.gr, μαζί με αρκετές φωτογραφίες, από το εξαιρετικό παραδοσιακό αυτό πανηγύρι. Εκτός από το ρόλο του «πανηγυριώτη» (έτσι έλεγαν στα παιδικά μας χρόνια –και όχι μόνο- όσους πήγαιναν στα πανηγύρια) είχα επιπλέον και τη χαρά να επισκεφθώ την ιστορική βρύση του χωριού, που πρόσφατα ανακαινίστηκε, και κοσμεί πλέον όλη την περιοχή.

Πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά ανακατασκευής της παλιάς βρύσης, με αγάπη, επιμέλεια και μεράκι, από τους ίδιους τους Αραπαίους, χωρίς καμία κρατική ή άλλη συλλογική βοήθεια.

Πρωτομάστορας, σχεδιαστής και εκτελεστής του έργου ήταν ο δεξιοτέχνης Αραπαίος Γιάννης Ν. Χρονόπουλος

Σπηλιές Ασίκη (Οχυρωμένες)

2008-10-22T04:29:22+03:00

Στην πλαγιά της Μπρίνιας, δυτικά από το Μηλιάνθη και ανατολικά της Δρυμίνας, κάτω από τα χωράφια της Ντίσιλης είναι μια σειρά από βράχους. Μέσα σε αυτούς τους βράχους υπάρχουν δύο σπηλιές, που λέγονται

"του Ασίκη οι σπηλιές".

Είναι αρκετά μεγάλες. Η μία έχει βάθος περίπου 5 μέτρων, άλλο τόσο πλάτος και αρκετό ύψος. Η δεύτερη έχει περίπου το ίδιο βάθος και πλάτος αλλά μικρότερο ύψος. Τα δάπεδο τους είναι σχετικά επίπεδο.

Στη μάνα

2008-10-30T15:17:49+02:00

Τα που άγιασαν τα χέρια σου,

Μας στέκουν κακιωμένα...

Στείλε τους μια παραγγελιά μανούλα να μερέψουν.

Να μας γελάνε φιλικά, σαν τη φωτογραφία,

Που η ατσαλένια σου ματιά το μέλι δεν σκεπάζει.

Μάνα

2017-12-18T17:46:20+02:00

Μάνα
θα πλέξω τις ρυτίδες σου
θα φτάσω στην Α γ ά π η.

ΙΣΒ

Μητρότητα

2008-10-30T16:55:02+02:00

Δεν ήξερε να γράφει τ΄όνομάτης η Μάνα μου.

Μα της ζωής τα μυστικά τα ήξερε όλα.

Υπηρέτησε τη ζωή με μέγα πάθος...κι΄αυταπάρνηση.

Πίστευε πως ο θεός την έστειλε

ν΄αναθρέψει παιδιά, ζώα και φυτά

και ν΄ανοίγει επίσημον διάλογο μαζί τους.

Οι γιαγιάδες

2018-07-05T11:43:11+03:00

Θ.Κ.Τρουπή (Σχολικό Εορτολόγιο, Αθήνα, 2005)

Τέλειωσεν ωραία η σχολική χρονιά.

Πήραν βαθμούς, ελέγχους όλα τα παιδιά.

Οι νόνες καμαρώνουν και κουβεντιάζουνε

Τα εγγόνια τους παινεύουν και τα θαυμάζουνε.

Η Μάχη του Σέρβου. 10 Μαΐου 1826

2009-03-04T04:00:00+02:00

του Χρ. Αθ. Μαραγκού υπoστρατήγου ε.α

“…… Καθώς την δευτέραν πρωί απερνώντας εν Σώμα από αυτούς, περίπου των χιλίων πεζών και ιππέων

εις το διάσελον της γριάς, και εκινήσαντες δια τα μέρη τούτα ήλθον εις το Λυκούρεσι

και συναντήθηκα με αυτούς εις του Σέρβου από κάτω,

με τους οποίους ετουφεκίσθημεν και όσον ημπορέσαμε τους αντισταθήκαμε

πέρνωντας τους περίπου των πέντε χιλιάδων προβάτων όπου είχαν παρμένα, μερικά αλογογελάδια,

εμποδίζοντας ακόμη και όσα άλλα εκ του πλησίον ημπορούσαν να πάρουν ……”

(Απόσπασμα αναφοράς Πλαπούτα προς την Κυβ. Επιτροπήν της 12^ης Μαΐου 1826.

Δημοσιεύεται για πρώτη φορά ).

20.4.2009: Εορτασμός μάχης Σέρβου 10.5.1826

2009-04-20T10:48:27+03:00

10 Μαΐου 1826: Η Μάχη του Σέρβου.

Με την ευκαιρία της επετείουτης 10ης Μαΐου, το ΔΣ του Συνδέσμου απευθύνειεγκάρδιο μήνυμα στους απανταχού της γης Σερβαίους, για την περιφανή νίκη των Σερβαίων με το Φώτη Δάρα και το στρατηγό Πλαπούτα κατά των Τουρκοαιγυπτίων του Ιμπραήμ. Σύμφωνα με την απόφαση του ΔΣ του Συνδέσμου, η ημέρα αυτή θα γίνει προσπάθεια να εορτάζεται κάθε χρόνο στο χωριό μας, στης "Γριάς το Διάσελο", στο μέρος ακριβώς που έγινε η μάχη. Φέτος δυστυχώς δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για να προετοιμαστεί κατάλληλα μια τέτοια εκδήλωση. Με τον εορτασμό θα μας δοθεί η ευκαιρία να μνημονεύσουμε τους πατριώτες-ήρωες, πουπολέμησαν ηρωικά και έτρεψαν σε άτακτη φυγή το φοβερό δυνάστη.

Η μάχη στον «Σωρό της Γριάς»

2009-05-07T06:00:00+03:00

του Νίκου Γ. Παπαγεωργίου

«Ο Σωρός της Γριάς»

(Δημοσιευμένο στην επετηρίδα «Μάραθα», του Συνδέσμου Μαραθαίων, το 2003).

Ακολουθώντας τον δρόμο από γέφυρα «Σαρά», (η πρώτη γέφυρα που συναντάμε όταν κατευθυνόμαστε από Καρκαλού προς Δημητσάνα, όπου και ο «Ορέστειος Λέβης» (1) το σημείο όπου λούστηκε για να εξαγνιστεί ο μητροκτόνος Ορέστης), προς Σέρβoυ (2), μετά από διαδρομή 7 χιλ. βρισκόμαστε στις «Γριάς το Διάσελο» (3).

Στο ίδιο σημείο που βρίσκεται στις υπώρειες του βουνού «Αρτοζήνος» (4), (πάνω στο οποίο υπήρχε και το ομώνυμο χωριό), και με θέα απέναντι τα γραφικά Λαγκάδια, υπάρχουν δύο μνημεία.

α) Ο Σωρός της γριάς, το ανάθεμα των κατοίκων για τη γριά...

β) Η μαρμάρινη πλάκα που εξιστορεί την μάχη που έγινε εκεί....