Αρχική σελίδα

To Χωριό Σέρβου Αρκαδίας

2009-01-24T11:32:40+02:00

[widgetkit id=3]

Με την Ιστοσελίδα μας αυτή επιδιώκουμε να έχουμε μια σύγχρονη και άμεση επικοινωνία με τους συμπατριώτες μας Σερβαίους, όπου γης, καθώς και με τους πολλούς και αγαπητούς φίλους του χωριού μας.

Το περιεχόμενο της Ιστοσελίδας δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα από το κατά γενική εκτίμηση σπουδαίο πνευματικό έργο των συμπατριωτών μας Σερβαίων Λογοτεχνών και Συγγραφέων, καθώς και των συνεργατών αρθρογράφων της τοπικής εφημερίδας του Συνδέσμου μας, "Ο Αρτοζήνος", οι οποίοι προσέγγισαν, με συστηματικό και επαγγελματικό θα λέγαμε τρόπο, την Ιστορία και τη Λαογραφία της ιδιαίτερης πατρίδας τους, του χωριού μας.

Ακόμη, μέσω της Ιστοσελίδας μας, θέλουμε να κάνουμε ευρύτερα γνωστή την προσφορά των Σερβαίων στην Κοινωνία και το Έθνος, και να παρουσιάσουμε τις φυσικές ομορφιές του χωριού μας, που, όπως φαίνεται και από τις σχετικές φωτογραφίες, είναι ένα κόσμημα για την ορεινή Αρκαδία.

Τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας είναι ευπρόσδεκτα και θα μας βοηθήσουν να κάνουμε τις σελίδες ακόμη καλύτερες.

Προσκαλούμε όλους τους συμπατριώτες και τους φίλους του χωριού, και ιδιαίτερα τους νέους, να υποστηρίξουν με τις ιδέες τους και τη συνεισφορά τους σε κείμενα και φωτογραφικό υλικό, ώστε η Ιστοσελίδα, στο μέτρο του δυνατού, να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται, και να αποτελέσει σημείο αναφοράς ανάμεσα στις Ιστοσελίδες των Πολιτιστικών Συλλόγων.

Σας ευχόμαστε καλή περιήγηση.

Σύνδεσμος Σερβαίων Αρκαδίας

Το Νέο Υλικό (τα τελευταία αναρτηθέντα άρθρα)

2011-01-27T23:00:00+02:00

Εξωκλήσι Αγίου Νεκταρίου και Αγίας Βαρβάρας Σέρβου

2009-01-09T02:00:00+02:00

Ιερός Ναός Αγίου Νεκταρίου και Αγίας Βαρβάρας

Εκατόν πενήντα μέτρα νοτιοανατολικά του Αγίου Κωνσταντίνου

(Ναού που υπήρχε πάνω από το σημερινό δρόμο προς συνοικισμό Αράπηδες, στην περιοχή Ήθι), στην αρχή, στην βάση της διαμορφωμένης αντηρίδας "Τράν' Αλώνι", σε μιά εξαιρετική θέση, στην ράχη του βουνού σε υψόμετρο 1100 μέτρα, το 1986,

ο Γεώργιος Παπαγεωργίου, "εις δόξαν θεού"

ανήγειρεν «ιδίοις εξόδοις», τον ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου και της Αγίας Βαρβάρας.

Σκοπιά. Μαρίας Παναγοπούλου.

2018-03-30T10:37:49+03:00

Απότην ποιητική συλλογή «ΒΟΥΡΚΩΜΕΝΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ», Αθήνα 1978.

Κι αν λένε το θεό σου Αλάχ,

Χριστό κι αν λένε το δικό μου,

οι μανάδες μας πικρό του πόνου,

όμοια βαθύ το βγάζουνε το «άχ».

Τι έχουμε εμείς να μοιραστούμε

παιδιά φτωχά της μάνας γης;

Εσύ στο Αρτζικτάν εργάτης,

κι εγώ στην Πάτρα ταξιτζής

Έρωτας. Με λόγια απλά δεν λέγεται.

2018-01-29T11:18:06+02:00

Από την ποιητική του συλλογή «Μοριάς-Φθινοπωρινά 2003».

Ο έρωτας με λόγια απλά δεν λέγεται.

Είν΄ αρχιτέκτονας και χτίστης της ζωής.

«Πρέπει», «τάξεις» και ρολόγια εχθρεύεται.

Τέκνο είναι του όνειρου και της σιωπής.

Μην τον ευτελίζετε και άλλο αδελφοί μου.

Φραγκμέντο

2020-04-05T16:09:16+03:00

Από τη συλλογή ποιημάτων «Αντιστροφή» του Ηλία Θ. Λιατσόπουλου)

Φραγκμέντο

Έχω κι εγώ το πρώτο μου παιχνίδι

κατσουφιασμένο, άυλο, υστερικό

βγαλμένο από μιαν άλλη εποχή

κρυμμένο σ’ ένα ράφι

δίπλα στ’ ανοιξιάτικα πρωτοβρόχια

κατακίτρινο σε χρώμα

όμοιο με τα μαλλιά μου τότε

βαλμένο πλάι

σε μια παλιά φωτογραφία με τσιγάρο/

θυμίζει χρόνια μακρινά

σιωπηλά και ήσυχα.

Οίηση

2021-02-20T22:32:47+02:00

Ελένης Κ. Μπόρα

Το πνεύμα, το σώμα, η ψυχή κατειλημμένα
Το λάθος, η βλακεία, η μαρτυρία, η αμαρτία.
Στις φλέβες κυλούν και μια παράξενη χημεία ξυπνούν
Από όπου οι τύψεις τρέφονται αξιοπρεπώς
Όπως οι ζητιάνοι τη λύπη απορροφούν επαρκώς.

Τα δάκρυα ξεπλένουν την πίκρα σαν μετάνοια
Κι οι εξομολογήσεις πληρώνονται ακριβά
Καθώς το μέταλλο της κραυγής τους εξατμίζεται
Η ηχώ τους νανουρίζει το αυτί του σατανά
Ενώ ξανά στη λάσπη επιστρέφουμε.

Σφυγμοί ζωής του ουρανού

2021-02-25T20:39:28+02:00

.Γράφει ο Αθ. Π. Στρίκος

Όπως πολλοί άνθρωποι έχω κι εγώ τα ζακόνια μου, τις ιδιοτροπίες μου, από παιδί ως σήμερα που γέρασα.

Να: δεν ανέχομαι να με κουρεύει ο κουρέας και να μιλάει συνέχεια πάνω από το κεφάλι μου, ό,τι και να λέει. Γι’ αυτό έχω βρει κουρέα στα μέτρα μου.

Με ενοχλεί επίσης να βλέπω γύφτους μεγάλης ηλικίας, να γυρίζουν με το κασετόφωνο ή το κλαρίνο και να λένε κάλαντα, εν αντιθέσει με τα παιδάκια που πλημμυρίζουν τους δρόμους και με γοήτευαν πάντα.

Δεν μπορώ ακόμα να βλέπω γυναίκα να χορεύει ζεϊμπέκικο ούτε άντρα τσιφτετέλι.

Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940, στου ‘Τσιούμπι', στου Σέρβου

2018-10-24T07:37:00+03:00

Βιωματική διήγηση και μνήμη,
Γεωργία Κ. Μπόρα (το γένος Στ. Βέργου)

Φωτο: Θοδωρής Γ. Τρουπής (Γκράβαρης)

Το 1940 κηρύχτηκε ο Ιταλο-Αλβανικός πόλεμος και μας ζήτησαν να τους παραδοθεί η πατρίδα μας. Ο Μεταξάς είπε το ΟΧΙ. Ήταν τότε που γεννήθηκα. Eίμαι κι εγώ ένα από τα παιδιά του -40.

Ο πατέρας μου ήταν στο μέτωπο της Αλβανίας όταν γεννήθηκα, μαζί με άλλους πατριώτες μας.

Καθώς μεγάλωνα, τα πρώτα γράμματα που αναγνώρισα ήταν το ΟΧΙ, που το έβλεπα μόνιμα απέναντι στο χωριό μας, στου ‘Τσιούμπι’, κάτω από το εκκλησάκι του Αγιο-Θανάση. Ήταν μέρος του γυμνού από βλάστηση βουνού γραμμένο το ΟΧΙ, με πέτρες μεγάλες, κατάλευκο, επιβλητικό και μεγαλοπρεπές. Ευλογημένο από τον Άγιο, που στεκόταν από πάνω του. Τώρα, δεν φαίνεται πια το ΟΧΙ, είναι καλυμμένο από τα δέντρα που έχουν θεριέψει.

24.10.2009: Μια σκέψη, ένα μνημόσυνο για την 28η Οκτωβρίου 1940

2009-10-23T21:00:00+03:00

Γιάννη Ηλία Νικολακόπουλου (Από Αερορράχη)

Αυτές τις μέρες που συμπληρώθηκαν 69 χρόνια από τη μεγάλη εθνική εξόρμηση της 28ης Οκτωβρίου 1940, ξαναστέλνω τη σκέψη μου στην ιστορική εκείνη ημερομηνία και θυμάμαι...

Θυμάμαι ότι και το χωριό μας έζησε τις μεγάλες εκείνες στιγμές του πολέμου και ότι δεν έμεινε αδιάφορο στο εθνικό προσκλητήριο.

Ήμουν μικρό παιδάκι, μόλις πέντε ετών, αλλά θυμάμαι με πολλή συγκίνηση που χτύπησε πρωί-πρωί ασυνήθιστα η καμπάνα του χωριού και όλοι ρωτούσαν:.

Τι τρέχει; Τι συμβαίνει ;

Και από παντού ερχόταν η ίδια ανήσυχη απάντηση:

Επιστράτευση! Πόλεμος !

28η Οκτωβρίου 1940

2009-10-25T23:00:00+02:00

Σαν σήμερα παιδιά, πριν χρόνια, μια δευτέρα

αυγή αγουροξύπνησεν η Ρωμιοσύνη

απ΄των τυμπάνων τη βουή κι απ΄τη φοβέρα

πόστελνε εδώ ο νέος Ξέρξης, Μουσολίνι

Κι ήθελε την πατρίδα μας αυλή κι αλώνι.

Μα οι εργάτες, οι ψαράδες και οι ξωμάχοι

παράτησαν αλέτρι, δίχτυ και βελόνι

και με τραγούδια βοερά πέσαν στη μάχη.

Η σπορά στην Αράχωβα

2009-08-28T20:03:24+03:00

Θ. Γ. Τρουπή (Γκράβαρη)

Το δεκαπενταύγουστο αγναντεύοντας το Αραχωβίτικο βουνό από τη Ράχη, θυμήθηκα μια μέρα που πήγαμε να σπείρουμε το χωράφι μας στην τοποθεσία "Κοπρισιές" στην Αράχωβα τον Οκτώβρη του 1957, ακολουθώντας τους γονείς μου γιατί το Γυμνάσιο είχε κλείσει για μια βδομάδα λόγω της Ασιατικής γρίπης.

Αυτή την θύμησή μου θα προσπαθήσω να περιγράψω που πιστεύω να γίνει η αφορμή συνομήλικοι ή και μεγαλύτεροί μου πατριώτες να θυμηθούν δικές τους ιστορίες.

Οκτώβριος 2015. Νέα από το χωριό και τους πατριώτες

2015-10-15T21:05:29+03:00

Στην εφημερίδα Γορτυνία, στο φύλλο Οκτωβρίου, γράφει ο πατριώτης Ν. Γ. Π.

-Η λειτουργία στο εξωκλήσι του Αγ. Ιω. Προδρόμου (είσοδος χωριού) έγινε στις 30/9ου
-Από 1ης Σεπτεμβρίου εγκαταστάθηκε στο χωριό αγροτικός γιατρός.
-Εσπερινός από τον Πρωτοσύγκελο της Ι.Μ. π. Ιάκωβο Κανάκη τελέστηκε στο εξωκλήσι του Αγίου Νεκταρίου στις 2/9ου. Αρχιερατική θεία λειτουργία με αρτοκλασία τελέστηκε στις 3/9ου στο ίδιο εξωκλήσι και όλοι οι κάτοικοι εκκλησιάστηκαν. Ο Σεβ. κ.κ. Ιερεμίας συγκίνησε το εκκλησίασμα με το κήρυγμά του. Ιδιαίτερα συγκινήθηκαν διότι ο Σεβ/τος έκαμε στου Σέρβου την πρώτη Θ. Λειτουργία μετά το πρόβλημα υγείας που είχε. Ο κτήτορας του Ι. Ναού κ. Γ. Χ. Παπαγεωργίου, όπως κάθε χρόνο, είχε φροντίσει για όλα.

Τριήμερο 28ης Οκτωβρίου 2011

2011-11-07T21:11:00+02:00

Με πατριώτες και επισκέπτες γέμισε το χωριό μας το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου, θυμίζοντας μέρες καλοκαιριού. Πολλοί από αυτούς απήλαυσαν μια βόλτα κάτω από το λαμπρό ήλιο στα σοκάκια του χωριού αλλά και δεν έχασαν την ευκαιρία να χαρούν το πλούσιο φυσικό περιβάλλον που το περιβάλει.

Κάποιοι προτίμησαν το καφενείο και την «αγαπημένη» τους Δηλωτή, άλλοι πάλι ξεκινώντας από το χωριό και φτάνοντας σε σημαντικούς γειτονικούς προορισμούς, θέλησαν να αναδείξουν και να παρουσιάσουν στους φιλοξενούμενους τους τη μαγεία της ορεινής Γορτυνίας.

Όλοι όμως έδειχναν εξίσου ικανοποιημένοι αφήνοντας πίσω το χωριό και επιστρέφοντας στον τόπο διαμονής τους, ευχόμενοι «να μα ’στε καλά, και του χρόνου»! Ας δούμε όμως το χρονικό και το τι συνέβη τις μέρες αυτές.

Τσίπουρο - Παραδοσιακός τρόπος απόσταξης στου Σέρβου

2012-02-06T00:00:00+02:00

Του Βασίλη Κων/ντή Σχίζα

Τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες τα χωριά της ορεινής Γορτυνίας έσφυζαν από ζωή.

Στου Σέρβου η καμπάνα της Κάτω – Εκκλησιάς βάρα(η)γε πρωί και απόγευμα για 170 τόσα δασκαλόπουλα, που στις εθνικές γιορτές με τις παραδοσιακές φορεσιές τους έκαναν παρέλαση στον κεντρικό δρόμο, στην αγορά και τραγουδούσαν πατριωτικά τραγούδια όπως:

Έχω μια αδερφή, κουκλίτσα λυγερή
την λένε Βόρειο Ήπειρο την αγαπώ πολύ.

Οι δάσκαλοι εκτελούσαν οδηγίες του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και διάβαζαν και το πατριωτικό μήνυμα του υπουργού, που κάθε χρόνο άρχιζε με τον ίδιο τρόπο:

«Ελληνόπαιδες. Προσατενίσατε την Ελληνικήν σημαίαν…».

Ο Τρύγος

2008-10-31T12:57:12+02:00

Θ. Γ. Τρουπή

Το αμπέλι και το κρασί αποτελεί μέρος της πανάρχαιης ιστορικής και πολιτιστικής ελληνικής κληρονομιάς. Είναι βέβαιο πως ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε για τη διατροφή του τα σταφύλια, από την εποχή του ορείχαλκου. Μετά τον κατακλυσμό, ο Νώε -λέει η Παλαιά Διαθήκη-, φύτεψε αμπέλι.

Στην Ομηρική εποχή η αμπελουργία ήταν πολύ ανεπτυγμένη, και ο Οδυσσέας χρησιμοποίησε το ξακουστό κρασί της Θράκης, για να μεθύσει τον Πολύφημο.

Ο τρύγος στο χωριό μας άλλοτε και τώρα.

2022-10-15T21:09:57+03:00

Χ. Ι. Μαραγκός

Διαβάζοντας ένας πατριώτης τον τίτλο του άρθρου μου, θα απορήσει ίσως, αφού είναι γνωστό ότι στο χωριό μας δεν καλλιεργούνται πλέον αμπέλια.

Αφορμή για να γράψω αυτό το μικρό άρθρο, μου έδωσε η παρακάτω φωτογραφία (στο face book) του πατριώτη μας από τους Αράπηδες Γ. Γεωργακόπουλου, ο οποίος φαίνεται πως καλλιέργησε το αμπέλι του και τρύγησε!

Το σχολείο του χωριού μας Σέρβου: Ο δεύτερος μεγάλος άθλος των πατριωτών.

2020-06-26T20:14:37+03:00

.Χ. Ι. Μαραγκός, Γ. Δ. Βέργος.

Το δημοτικό σχολείο Σέρβου, που το 1956 αριθμούσε 174 μαθητές.

«Α γ α π ά τ ε τ ο Σ χ ο λ ε ί ο ν»

2023-12-17T21:57:34+02:00

Η «παρακμή» ενός θαυμαστού επιτεύγματος

των κατοίκων του χωριού Σέρβου Αρκαδίας.

Γράφει ο συνεργάτης μας Βασίλειος Κων/ντή Σχίζας.

Μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών.

Χωριό Σέρβου Αρκαδίας. Ανατολικό τμήμα με το επιβλητικό του σχολείο.

«Α γ α π ά τ ε τ ο Σ χ ο λ ε ί ο ν».

Αυτή την επιγραφή ατένιζαν οι μαθητές τού σύγχρονου (τότε), νεόδμητου Δημοτικού σχολείου στο χωριό Σέρβου Γορτυνίας, η οποία ήταν «μόνιμη επικεφαλίδα» στο ύψος, πάνω από τούς επιτοίχιους μεγάλους καλαίσθητους πράσινους πίνακες στις αίθουσες διδασκαλίας.

Δάσκαλοι στο σχολείο του χωριού μας Σέρβου, την περίοδο 1943-1966

2023-05-10T12:45:32+03:00

Γεώργιος Δ. Βέργος

Πριν μερικές μέρες, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, μου τηλεφώνησε ο πατριώτης γιατρός Γιάννης Δημόπουλος (καθηγητής καρδιολογίας-παθολογίας) να μου ευχηθεί για τη γιορτή μου. Είπαμε διάφορα για το χωριό και τους πατριώτες, γελάσαμε και μου πρότεινε να γράψω κάτι για τους δασκάλους, που δίδαξαν στο σχολείο του χωριού. Με ευκολία και εγώ του απάντησα πως έχω γράψει για τους δασκάλους και γενικά έχουν γραφτεί αρκετά άρθρα με αυτό το θέμα στην ιστοσελίδα του χωριού servou.gr

Μου ανταπάντησε τότε και αυτός πως όσα και να γραφτούν για τους δασκάλους του χωριού μας, που μας μάθανε γράμματα και μας κάνανε καλούς ανθρώπους, είναι λίγα (…καλό είναι, άλλωστε, να θυμόμαστε και τα λόγια του Μεγάλου Αλεξάνδρου για το δάσκαλό του Αριστοτέλη:

στους γονείς μου οφείλω το ζειν, στους δασκάλους μου το ευ ζειν.

Οι δάσκαλοί μου ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΝΔΡ. ΔΑΡΑΣ ΚΑΙ ΛΕΩΝΙΔΑΣ Γ. ΠΑΠΑΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

2022-07-08T23:21:56+03:00

Αθανάσιος Κ. Γκούτης

Πρίν απο 55 χρόνια,ακριβώς τέτοια εποχή(Ιούνιος του 1967),απεφοίτησα,απο το Δημοτικό Σχολείο Σέρβου,του οποίου , Διευθυντής –Δάσκαλος, ήταν ο αείμνηστος Γεώργιος Ανδρ. Δάρας,διδάξας τις (Ε΄και ΣΤ΄) τάξεις και συνδιδασκάλισσες αυτού, η αείμνηστη Δασκάλα Παναγιώτα Γ. Μπόρα(Ποτούλα), διδάξασα τις (Γ΄και Δ΄) τάξεις,ως και η, επίσης , αείμνηστη Δασκάλα Βασιλική Δ.Χαραλαμποπούλου, διδάξασα τις (Α΄και Β΄) τάξεις. Στο σχολείο μας εμαθήτευσαν το συγκεκριμένο σχολικό έτος,περίπου, 110-120 παιδιά(άρρενες και θήλεις).