20/1/2018 Απεβίωσε ο Δημήτριος Κ. Κωνσταντόπουλος σε ηλικία 91 ετών.

Έφυγε από τη ζωή σήμερα 20/1/2018, σε ηλικία 91 ετών, ο Μήτσιος Κ. Κωνσταντόπουλος, και η εξόδιος ακολουθία έγινε στις 22.1.2018 από τον Mitsios KonstantopoulosΙερό Ναό της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου» του χωριού μας  Σέρβου, με τις ευλογίες και προσευχές των ιερέων, πατέρα Σωτηρίου (πρώην εφημερίου στο χωριό μας) και του πατέρα Γρηγορίου.

Ο Μήτσιος ήταν το πρώτο από τα δύο παιδιά (Μήτσιος και Νίκος) του Κώστα Δημ. Κωνσταντόπουλου και της Γεωργίας Νικ. Μπόρα.

Παντρεύτηκε τη συγχωριανή μας Ρίνα Θ. Τρουπή (Αλούπη) και απέκτησαν τη Γεωργία, γιατρό, Διευθύντρια στο Νοσ. Σωρηρία.

Επαγγελματικά ασχολήθηκε με τις οικοδομές.

Άριστος οικογενειάρχης, πράος και ευγενικός στο χαρακτήρα, αξιαγάπητος από τους συγχωριανούς μας Σερβαίους. Τακτικό μέλος του Συνδέσμου μας, που πάντοτε συμμετείχε στις εκδηλώσεις του.

 

 

 

Ο καθηγητής ιατρικής, και κουνιάδος του εκλιπόντος, κ. Γιώργος Θ. Τρουπής, εκφώνησε τον πιο κάτω επικήδειο λόγο.
"Αγαπημένε μου αδελφέ Δημήτρη,
Ο χαµός σου µας άφησε µεγάλη θλίψη, πένθος και συντριβή. Αν και έκανες τον κύκλο της ζωής σου, η απώλεια σου µας άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Μας έφυγες ήσυχος και διακριτικά, όπως ήσυχη και διακριτική ήταν ολόκληρη η ζωή σου.

Η οδύνη και ο πόνος είναι αβάσταχτος. Εγώ προσωπικά νιώθω σαν να έχασα πράγματι ένα µεγάλο αδελφό. Με βαριά καρδιά και πόνο ψυχής δυο λόγια για το τελευταίο σου ταξίδι.

Ήσουν ένας άνθρωπος ήσυχος, πράος, ήρεµος, γαλήνιος και καταξιωµένος στην κοινωνία. Ακούραστος εργάτης της τέχνης της ζωής σε διέκρινε η κοινωνικότητα, η εντιµότητα, η αλληλοβοήθεια, η αγάπη προς τον πλησίον σου, η ακεραιότητα του χαρακτήρα σου, γι' αυτό και έχαιρες της εκτίµησης και της αγάπης όλων των συµπατριωτών µας και όχι µόνον.

Υπήρξες πρότυπο ανθρώπου, πρότυπο οικογενειάρχου. Μόχθησες από µικρός εργαζόµενος τα πέτρινα εκείνα χρόνια και δηµιούργησες µια οικογένεια µε άριστες κοινωνικές και χριστιανικές αρχές και έκανες την κόρη σου καταξιωμένη λειτουργό των επιστηµών υγείας, γιατρό στα ύπατα αξιώµατα.

Καυχιόσουν και καµάρωνες τη Γεωργία σου, που τη λάτρευες, που και αυτή σε λάτρευε παθιασμένα και να ξέρεις ότι θα σε λατρεύει σε όλη της τη ζωή.

Κοσµούσες το χωριό µας και µοίραζες µε απλοχεριά την ανθρωπιά, την αλήθεια, τη συµβουλή και τη νουθεσία σε όλους µας. Όλα αυτά να γνωρίζεις ότι θα µας µείνουν παρακαταθήκες.

Μας ορφάνεψες. Θα µας λείψεις πολύ. Θα µου µείνουν αξέχαστα η ευγένειά σου, το γέλιο σου, το χιούµορ σου και η αµέριστη καθηµερινή φροντίδα για την οικογένεια σου που ήταν το πρώτο σου µέληµα. Είχες όµως δυο ξεχωριστά χαρίσµατα: την αλήθεια και την ιώβειο υποµονή σου που ήταν ασυλλήπτου νου.

Σήµερα, είµαστε όλοι δίπλα σου η συντετριµµένη γυναίκα σου Κατερίνα που υπεραγαπούσες, η θλιµµένη και λατρεµένη σου κόρη Γεωργία, που της έδωσες όλη σου την αγάπη, συγγενείς, οι συµπατριώτες µας, φίλοι γνωστοί και άγνωστοι να σου πούµε το ύστατο χαίρε.

Αγαπηµένε µου Μήτσο σε όλη σου την ζωή δεν κούρασες, δεν παραπονέθηκες δεν βαρυγκόµισες ποτέ και για τίποτα. Κλείνω τα µάτια µου και περνάνε από µπροστά µου όλες οι όµορφες καλές στιγµές της ζωής µας. Σε διαβεβαιώνω - αν και το γνωρίζεις ότι θα κρατήσω για πάντα µέσα µου όλες τις όµορφες αυτές στιγµές.

Υπεραγαπούσες το χωριό και γι αυτό διάλεξε να µείνεις για πάντα κοντά του. Την άδολη ψυχή σου, όµως, θα πάρει ο Πάνσοφος Δηµιουργός, γιατί εκείνος ξέρει να την κρίνει και να την κατατάξει στην αιωνιότητα. Στον Παράδεισο.

Σου ευχόµαστε όλοι εµείς καλό ταξίδι, Καλό Παράδεισο, να περπατάς στους κήπους του παραδείσου και να µιλάς παρέα µε τους αγγέλους, γιατί άγγελος ήσουν και εσύ στη γη.

Αντίο για πάντα.

Αιωνία σου η µνήµη.

Το ΔΣ του Συνδέσμου εκφράζει τη συμπάθειά του στη σύζυγο και θυγατέρα του εκλιπόντος.