Έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών ο αγαπητός πατριώτης και κηδεύτηκε στο Κοιμητήριο Σκιστού, στο Κερατσίνι, όπου διέμενε
Ο Παναγιώτης ήταν το όγδοο από τα δέκα παιδιά (Κώτσος, Νικολάκης, Ηλίας, Χρήστος, Βαγγέλης (Αγγελής), Θοδωρής, Μήτσος, Παναγιώτης, Αγγελική και Μανώλης), του Γεωργίου Ν. Δημόπουλου (του γνωστού μας Σιώκου) και της Κατερίνης Αθ. Σχίζα.
Όλα έχουν φύγει από τη ζωή με πρώτο το Μανώλη το 1965 , που ήταν ναυτικός και τον παρέσυρε αυτοκίνητο στη Λίμα του Περού, όταν κατέβηκε από το καράβι που δούλευε.
Ο Παναγιώτης έφυγε από το χωριό μας για την Αθήνα στις αρχές του 1950 και εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Πειραιά, που ήταν και τα μεγαλύτερα αδέρφια του. Εργάστηκε ως μεταφορέας στην περιοχή της Αττικής στην αρχή με μοτοσυκλέτα τρίκυκλη και στη συνέχεια με μικρό φορτηγό. Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική από τον Πειραιά, που και αυτή έχει πεθάνει. Απόχτησαν την Εμμανουέλα (που πήρε το όνομα του θείου της) η οποία είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Όλοι κατοικούν στο Κερατσίνι.
Ο Παναγιώτης αγαπούσε το χωριό μας και ττους πατριώτες και όταν του δινόταν η ευκαιρία ερχόταν να επισκεφθεί τους γονείς του και τα αδέρφια του Κώτσο και Μήτσο που έμεναν στο Χωριό.
Φίλε Παναγιώτη.
Δεν ξεχνώ τη φιλία και την αλληλοεκτίμηση που είχαμε στο χωριό εκείνα τα χρόνια, οι δύο οικογένειες. Όπως μου έλεγε ο πατέρας μου την εποχή της κατοχής και αργότερα πηγαίνατε μαζί και με τον αδερφό σου Μήτσιο και κουβαλούσατε στο χωριό κρασί, λάδι, αλάτι και άλλα τρόφιμα για τους κατοίκους.
Θυμάμαι, όταν ήμουνα 10 περίπου χρονών (1947;) και ο πατέρας μου έλειπε με το Μήτσιο για κρασί, που είχαμε κάποιο σοβαρό πρόβλημα στο σπίτι. Με έστειλε η μάνα μου και σε βρήκα στην πλατεία και αμέσως έτρεξες με το Λεωνίδα Παπαθωμόπουλο (του Τασιού, νύχτα με χιόνι) να μας βοηθήσετε.
Επίσης, δεν θα ξεχάσω ποτέ την βοήθεια του αδερφού σου Μήτσιου που ήρθε μαζί μου στα Λαγκάδια (1965, νύχτα με χιόνια) να φέρουμε γιατρό στου Σέρβου, γιατί αντιμετωπίζαμε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Δεν ξεχνιούνται αυτά!
Ας είναι αιωνία η μνήμη σας. Θερμα συλλυπητήρια στη κόρη σου, τα εγγόνια σου και λοιπούς συγγενείς.
Συλλυπητήρια και από το Σύνδεσμο σε όλους τους συγγενείς.
Γεώργιος Δ. Βέργος, Αθήνα, Απρίλιος 2026.