ΣΕΡΒΟΥ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΕΡΒΑΙΩΝ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

To Χωριό Σέρβου Αρκαδίας


Με την Ιστοσελίδα μας αυτή επιδιώκουμε να έχουμε μια σύγχρονη και άμεση επικοινωνία με τους συμπατριώτες μας Σερβαίους όπου γης καθώς και με τους πολλούς και αγαπητούς φίλους του χωριού μας.

Το περιεχόμενο της Ιστοσελίδας δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα από το κατά γενική εκτίμηση σπουδαίο πνευματικό έργο των συμπατριωτών μας Σερβαίων Λογοτεχνών και Συγγραφέων καθώς και των συνεργατών αρθρογράφων της τοπικής εφημερίδας του Συνδέσμου μας "Ο Αρτοζήνος", οι οποίοι προσέγγισαν με συστηματικό και επαγγελματικό θα λέγαμε τρόπο την Ιστορία και τη Λαογραφία της ιδιαίτερης πατρίδας τους, του χωριού μας.

Ακόμη μέσω της Ιστοσελίδας μας θέλουμε να κάνουμε ευρύτερα γνωστή την προσφορά των Σερβαίων στην Κοινωνία και το Έθνος, και να παρουσιάσουμε τις φυσικές ομορφιές του χωριού μας, που, όπως φαίνεται και από τις σχετικές φωτογραφίες, είναι ένα κόσμημα για την ορεινή Αρκαδία.

Τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας είναι ευπρόσδεκτα και θα μας βοηθήσουν να κάνουμε τις σελίδες ακόμη καλύτερες.

Προσκαλούμε όλους τους συμπατριώτες και τους φίλους του χωριού και ιδιαίτερα τους νέους να υποστηρίξουν με τις ιδέες τους και τη συνεισφορά τους σε κείμενα και φωτογραφικό υλικό, ώστε η Ιστοσελίδα στο μέτρο του δυνατού να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται, και να αποτελέσει σημείο αναφοράς ανάμεσα στις Ιστοσελίδες των Πολιτιστικών Συλλόγων.

Σας ευχόμαστε καλή περιήγηση.

Σύνδεσμος Σερβαίων Αρκαδίας


 

Χοροεσπερίδα - Kοπή Πίτας 2012





prosklisi
 
 

Τα Μαστορόπουλα

Χ. Αθ. Μαραγκού, υποστρατήγου ε.α.
.
«...Τα πολλά δρομολόγια στο βουνό, στα νταμάρια, στη βρύση για να φέρουν τα υλικά, τις πέτρες, την άμμο, το νερό, χάλαγαν τα παπούτσια τους και πολλές φορές τάδεναν με κάνα σύρμα για να μη τους μείνουν στο δρόμο.  Το σύρμα πλήγιαζε τα πόδια τους και η ξυπολυσιά δημιουργούσε λιθαροπάτια...».
.
Το ξεκίνημα
Μ' ένα σακούλι με λίγο ψωμοτύρι, με καμιά δεκαριά καρύδια με δυο-τρία  μουστοκούλουρα, με κάνα ντρίλινο παντελονάκι, τυλιγμένα σ' ένα παλιό σάισμα και φορτωμένα σε κάποιο ζώο του μπουλουκιού, ξεκινούσαν τα μαστορόπουλα το πρώτο τους ταξίδι στην ασημότεχνη.
Σύμφωνα με το έθιμο, για να ριζώσουν, για να προκόψουν, για να είναι δυνατοί, για να αντέχουν στα ταξίδια και στις δουλειές,  έβαζαν κι ένα χαλικάκι στο στόμα τους που  το κρατούσαν πολλές ώρες στην αρχή της διαδρομής στο πρώτο ταξίδι.
Ήταν το γούρι, ήταν το ξεκίνημα.
Αναλόγως συνθηκών βάδιζαν τριάντα με σαράντα χιλιόμετρα την ημέρα και τα βράδια κατάκοπα έβοσκαν τα ζώα στα χωράφια κοντά στο δρόμο και τα ετοίμαζαν για την πορεία της επομένης ημέρας.
Περισσότερα...
 

Εξαγνισμός με ...λιόκρινο

Γράφει ο "Τουθεύς"

Οι άνθρωποι της δεκαετίας του σαράντα  και οι παλαιότεροι θυμούνται ασφαλώς την πρακτική του ξεματιάσματος από ηλικιωμένους (κατά κανόνα γυναίκες). Το μάτιασμα ή "βασκανία" είναι μια παλιά αρχέγονη αντίληψη σε πολλούς λαούς και κοινωνίες, που έφθασε μέχρι τις μέρες μας. Οι σύγχρονες όμως αντιλήψεις και η επιστημονική αντιμετώπιση των νευροψυχικών αιτίων, που συντελούν προφανώς στο φαινόμενο της βασκανίας, τείνουν στην αποδοκιμασία αυτής της αντίληψης, ότι δηλαδή μπορεί κάποιος με το βλέμμα π.χ. να επιδράσει σε άλλο άτομο και να του προκαλέσει βλαβερή επίπτωση στην υγεία του.
Οι μεγάλες αλλαγές στην κοινωνικο-οικονομική ζωή της τελευταίας πεντηκονταετίας  είχαν σαν αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, και το σάρωμα των παραδοσιακών αντιλήψεων για θέματα της καθημερινής ζωής των ανθρώπων, όπως π.χ. αυτό της βασκανίας. Για το θέμα της  επικεφαλίδας είμαι σχεδόν βέβαιος πως οι νεότεροι αγνοούν τι ακριβώς ήταν τό «λιόκρινο»  και τι σημασία είχε παλιότερα στην ζωή των ανθρώπων.
Ας γυρίσουμε όμως το χρόνο πίσω, στη δεκαετία του πενήντα, σε μια κρύα ημέρα της άνοιξης που η πυκνή καταχνιά πάγωνε το πρόσωπό μου και τα ξεκάλτσωτα πόδια μου. Γύριζα -που  λέτε- στο σπίτι από τη βρύση  του Δημοκοίτη με την ξύλινη βαρέλα στον ώμο γεμάτη. Πριν προλάβω να κατεβάσω τη βαρέλα βλέπω τη μάνα μου αναστατωμένη να κρατάει τη μικρή μου αδελφή τυλιγμένη με μάλλινα και κουβέρτες και να είναι έτοιμη να φύγει. Πριν προλάβω να τη ρωτήσω τι συμβαίνει μου λέει:
Περισσότερα...
 

Εν χορώ...(η συνέχεια)

paradosiakos-xorosΜε επιτυχία συνεχίζονται τα μαθήματα εκμάθησης παραδοσιακών ελληνικών χορών που διοργανώνει ο Σύνδεσμος. Οι μαθητές δείχνουν να απολαμβάνουν εκτός από την εκμάθηση των παραδοσιακών χορών και την πλούσια λαογραφική και πολιτιστική ιστορία τους, η οποία ανάλογα εξιστορείται από το χοροδιδάσκαλο κ. Φραγκάκη Γιώργο. Υπενθυμίζουμε στους ενδιαφερόμενους ότι οι εγγραφές είναι ανοικτές και τα μαθήματα, που διεξάγονται κάθε Παρασκευή και ώρα 20:00 (ωριαίας διάρκειας), είναι δωρεάν, μιας και το κόστος των μαθημάτων το καλύπτει ο σύλλογος.


 

Βράβευση φοιτητών και μαθητών

aristioΟ Σύνδεσμος στις 11.02.2012 θα συνδυάσει την χοροεσπερίδα και την καθιερωμένη εκδήλωση κοπής της πίτας, με την απονομή βραβείων στους άξιους νέους μας με καταγωγή από το χωριό, που πέτυχαν σε κάποια σχολή ή απόχτησαν πτυχίο ΑΕΙ – ΤΕΙ η μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών. Παράκληση να ενημερώσετε έγκαιρα το Σύλλογο με τα στοιχεία των διακριθέντων νέων μας αναφέροντας και την αντίστοιχη Σχολή, στέλνοντας e-mail στο  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. , ή στο  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.  ή έστω ένα απλό τηλεφώνημα σε οποιοδήποτε μέλος του ΔΣ. Επίσης να μας ενημερώσετε και για παιδιά που αρίστευσαν στο Γυμνάσιο ή στο Λύκειο, για να τα βραβεύσουμε, όπως κάθε χρόνο.

 

Απόκριες στο χωριό πριν 60-70 χρόνια

Του Γ. Δ. Βέργου
Όπως έχω περιγράψει και σε άλλο άρθρο, στο χωριό μας τις Απόκριες έσφαζαν σχεδόν όλοι τα γουρούνια τους και υπήρχε ένας ιδιαίτερος χαρακτήρας σε όλη αυτή τη διαδικασία. Μετά την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, που άνοιγε το Τριώδιο, τη Δευτέρα το πρωί συγκροτούνταν ομάδες πατριωτών 4-5 ανδρών, που αναλάμβανε το έργο.
*Το σφάξιμο
Πριν από όλα έβαζαν το λεβέτι (καζάνι) στη φωτιά, ώστε  να βράσει το νερό. Στη συνέχεια έσφαζαν το γουρούνι και η πρώτη τους δουλειά ήταν να βγάλουν το καρύδι (το πάνω μέρος του λάρυγγα) και να το ρίξουν στα κάρβουνα να ψηθεί. Έτσι έπιναν το πρώτο ποτηράκι για να ευχηθούν «καλοφάγωτο» και «χρόνια πολλά». Σύμφωνα με την παράδοση, μόλις έσφαζαν το ζώο του έβαζαν και ένα λεμόνι στο στόμα και το λιβάνιζαν. 
Περισσότερα...
 

Ο Αντώνης

Ήρθε η σκλαβιά. Ήρθε μ' όλα τα δεινά της.

Έπεσε πείνα. Τέλειωσαν όλα τα βλαστάρια της γης και τα μαλακά φυλλώματα των άγριων δέντρων των δασών άρχισαν να βλασταρώνουν για δεύτερη φορά. Τα πρώτα είχαν καταναλωθεί αξέταστα από τους πεινασμένους κι αδούλωτους της περιοχής.

Σκελετωμένοι οι γέροντες περιφέρονταν στους χέρσους αγρούς για βολβούς και για κάθε είδους χορταρικά.Η φυματίωση είχε αποδεκατίσει τις φτωχότερες φαμίλιες. Τα μικρά παιδιά ξεψυχούσαν σκελετωμένα στα άσαρκα άδεια στήθη των μανάδων τους. Τα μεγαλύτερα αναζητούσαν το κάτι τι στα περιβόλια στ' αμπέλια και στα στανοτόπια, στις νεροσυρμές και στις ρεματιές καβούρια, σαλιγκάρια με πρόωρα χνούδια στα πρόσωπα, πρησμένη κοιλιά και χωμένα άσπρα βασιλεμένα μάτια.

Περισσότερα...
 

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Παρασκευή
27
Ιανουαρίου
2012
Ανατ.: 07.45
Δύση: 17.36
Σελήνη
4 ημερών
Ιωάννου Χρυσοστόμου ανακομιδή λειψάνων, Μαρκιανής
1784
Στον Γαλατά Κωνσταντινουπόλεως αποκεφαλίζεται ο νεομάρτυρας Δημήτριος.
1827
Ελληνικά επαναστατικά τμήματα δέχονται επίθεση από τον Κιουταχή στο Καματερό Αττικής.
1958
Τούρκοι καίνε Ελληνικά καταστήματα στην Λευκωσία και επιτίθενται ακόμα και εναντίον των πυροσβεστών.

DWho's Online

Είναι συνδεδεμένοι:
  • 24 Επισκέπτες

Chat Room

chatroom_150

ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ


Newsflash

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.