Δευτέρα σήμερα 31-8-2026 και αρκετοί πατριώτες, συγγενείς και φίλοι της αείμνηστης Φανής, συνοδεύσαμε τη σορό της στην τελευταία της κατοικία, στο κοιμητήριο της Νέας Σμύρνης. Ήταν εκεί η κόρη της Βάνια, τα αδέρφια της Χρήστος και Ντίνα, λοιποί συγγενείς και πολλοί άλλοι, φίλοι και γνωστοί.
Με τη Φανή είμαστε φίλοι (εκτός από συγγενείς) από το 1972, που εγώ ήμουνα αγροτικός γιατρός στο χωριό και αυτή είχε έρθει για διακοπές το καλοκαίρι, με την οικογένειά της. Έκτοτε και μέχρι σήμερα δεν θυμάμαι κάποιο καλοκαίρι να μην συναντηθήκαμε στο χωριό. Κάναμε παρέα με αρκετούς φίλους, πίναμε κανά τσιπουράκι ή μαστίχα και σχολιάσουμε διάφορα -συλλογικά και μη-, πάντα καλοπροαίρετα. Ανάλογη ήταν η φιλία της αείμνηστης και με πολλούς άλλους πατριώτες, αφού αγαπούσε πολύ το χωριό, ήταν πάντα χαμογελαστή, άνθρωπος με καλοσύνη, ιδιαίτερα κοινωνικός με εξαιρετικό χιούμορ αλλά και διακριτικότητα.
Τα καλοκαίρια στο χωριό πήγαινε συνήθως από τους πρώτους και έφευγε από τους τελευταίους. Το σπίτι της (στο κέντρο του χωριού, απέναντι από το Ιερό του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) ήταν σημείο αναφοράς, για πάρα πολλές γυναίκες. Συνήθως τα κλειδιά ήσαν έξω από την πόρτα, …για διευκόλυνση των επισκέψεων. Ήταν πλήρως ενημερωμένη η Φανή για όσα αφορούσαν τους πατριώτες, ιδιαίτερα για όσα συνέβαιναν στο χωριό. Έξω από το σπίτι της τα καλοκαίρια πάντα υπήρχε «μάζοξη» με «καλαμπούρια και …σχόλια».
Η συλλογική της συμμετοχή και δραστηριότητα, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, ήταν εξαιρετική. Πανταχού παρούσα, σε όλες τις συλλογικές εκδηλώσεις, προσφέροντας τη βοήθειά της σε όλα τα ΔΣ του Συνδέσμου. Βοήθησε τόσο και στην έκδοση της εφημερίδας
«Αρτοζήνος» το 1976, όσο και στην ιστοσελίδα «servou.gr», που βρίσκεται στον αέρα από το 2009, όπου είναι δημοσιευμένα και κάποια δικά της άρθρα, με ξεχωριστό ενδιαφέρον. Προς διευκόλυνση παραθέτω τρία από αυτά:
*To γουρούνι και τα κλωσόπουλα.
*Πάσχα 2008 στο χωριό μας Σέρβου
* Τι να σου πρωτοθυμηθώ καημένο μου "Λαγκάδι"
Ως μητέρα και σύζυγος η Φανή ήταν εξαιρετική. Μεγάλωσε δύο εξαιρετικά παιδιά με αξίες, με τη βοήθεια ασφαλώς και του άντρα της, του γνωστού σε όλους τους πατριώτες, Μιχάλη (έχει αποβιώσει πριν αρκετά χρόνια), που νομίζω πως δεν θα υπάρξει άλλος σερβόγαμπρος σαν αυτόν. Γνωστός και φίλος με όλους, εξυπηρετικότατος, πρόθυμος να ανταποκριθεί σε όποιον του ζητούσε κάποια βοήθειά, μιας και ήταν πολυτεχνίτης και γνώριζε πολλά πράγματα, γύρω από τις τεχνικές-μαστορικές δουλειές. Ξεχωριστή ήταν η βοήθεια της Φανής στην αδερφή της Μαρία (1933-1993) (τη γνωστή Σερβαία λογοτέχνιδα), η οποία ήταν ανάπηρη σε καροτσάκι από την εφηβική της ηλικία.
Καλό ταξίδι να έχεις Φανή, μετά από εννέα δεκαετίες ζωής, στον «απάνω» κόσμο (πάντως, (πάντως, με χίλια μύρια βάσανε καλός ο απάνω κόσμος, λένε). Θα σε θυμόμαστε με ευχάριστα συναισθήματα οι συγγενείς και φίλοι σου, όσο ζούμε.
Αν τυχόν στο διάβα σου συναντήσεις τους κοινούς μας καλούς φίλους Στάθη Δάρα, Ηλία Χειμώνα, Ηλία Γιαννακόπουλο, Χρήστο Κωνσταντόπουλο κλπ. πες τους τα καθέκαστα και πως δεν τους ξεχνάμε.
Η συνεισφορά τους στο χωριό και τον Σύνδεσμο υπήρξε εξαιρετική!
Χ. Ι. Μαραγκός