Στη μνήμη της Αλεξάνδρας συζύγου Χρήστου Αθανασίου Μαραγκού
Σήμερα 1η Μαϊου πρώτη ημέρα της άνοιξης που όλα στη φύση είναι χαρούμενα, για μας είναι αφόρητα θλιβερή, βροχερή ημέρα λες και ο ουρανός κλαίει για σένα πολυαγαπημένης μας φίλη και κουμπάρα Αλεξάνδρα. Χάσαμε μία εξαιρετική ψυχή, έναν εξαιρετικό άνθρωπο. Απώλεια ιδιαίτερα μεγάλη για την οικογένειά σου για την οποία έδωσες την ψυχή σου, απώλεια μεγάλη και δυσαναπλήρωτη και για μας γιατί όταν φεύγει ένας άξιος άνθρωπος αφήνει πάντοτε ένα σημαντικό κενό που δύσκολα θα μπορέσουμε εμείς οι υπόλοιποι να το αναπληρώσουμε.
Ότι και να πεις για την Αλεξάνδρα μας θα είναι λίγο και φτωχό. Εμείς που σε γνωρίσαμε καλά, θα θυμόμαστε πάντα τα όμορφα γαλάζια μάτια σου τα γεμάτα καλοσύνη, αφοσίωση, αγάπη, φροντίδα και νοιάξιμο για όλους.
Σε όλες τις στιγμές, κυρίως στις δύσκολες, ήσουν ακλόνητη στο μετερίζι του καθήκοντος και της προσφοράς . Δυστυχώς πύρινη ρομφαία διαπέρασε την καρδιά σου με το θάνατο της αγαπημένης μας Ευφροσύνης κι έτσι δεν μπόρεσες να αντέξεις και να υποφέρεις τον τόσο μεγάλο πόνο.
Αλεξάνδρα μου έχεις στην καρδιά μας περίοπτη και ξεχωριστή θέση γιατί σου αξίζει και η απώλεια σου μας πονά αφάνταστα. Ήδη μας λείπεις. Λένε ότι οι αναμνήσεις είναι ο μοναδικός παράδεισος απ΄ όπου δεν μπορεί να μας διώξει κανείς. Και οι αναμνήσεις από τη θετική σου αύρα, το χαμόγελο σου, την ψυχική σου δύναμη και αγωνιστικότητα σου, αγαπημένη φίλη και κουμπάρα Αλεξάνδρα θα αποτελούν τον επίγειο παράδεισο της σκέψης μας.
Περήφανη και ξεχωριστή Εβρίτισσα δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει.
Στον αγαπημένο μας Χρήστο και στη γλυκιά μας Γεωργία θερμά συλλυπητήρια και η ευχή και η αγάπη της Αλεξάνδρα τους να τους συντροφεύει για πάντα από τον παράδεισο.
Αιωνία της η μνήμη
Οικογένεια Γιάννη και Βάσως Βέργου
