Τα Τελευταία Νέα

19.8.2017 Απεβίωσε η Ευγενία Διονυσίου Δημοπούλου, σε ηλικία 77 ετών.

EYGENIA DIMOPOULOUΈφυγε από τη ζωή την 19η Αυγούστου σε ηλικία 77 ετών, η Ευγενία Δημοπούλου – Ασημακοπούλου, και η εξόδιος ακολουθία έγινε τη Δευτέρα 21.8.2017  από το Κοιμητήριο των Αγίων Αναργύρων Αττικής. Η Ευγενία, με καταγωγή από τη Ζαχάρω Ηλείας, παντρεύτηκε τον συγχωριανό μας Διονύσιο (Νιόνιο) Πανάγου Δημόπουλο (απεβίωσε τον Απρίλιο του 2014), και έκαναν  τον Παναγιώτη, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών που τους χάρισε δύο υπέροχες εγγονές, τις φοιτήτριες Ευγενία και Μαρία.

Η Ευγενία ήταν μια ευγενική και ενάρετη μάνα και γιαγιά. Έχαιρε της εκτίμησης και αγάπης όσων είχαν την τύχη να την γνωρίσουν. Στις τελευταίες εκδηλώσεις του Συνδέσμου μας στην Αθήνα, μας τίμησε με την παρουσία της.

Το ΔΣ του Συνδέσμου εκφράζει τη συμπάθειά του στην οικογένεια της εκλιπούσης.  


Αποκαλυπτήρια προτομής Σερβαίου ήρωα λοχαγού Δημητρίου Θ. Τρουπή

Αντιγραφή από το facebook της Μαρίνας Διαμαντοπούλου. 

Αποκαλυπτήρια της προτομής του Ήρωα Λοχαγού Δημητρίου Θ. Τρουπή, που έπεσε μαχόμενος το 1921 στη Μικρά Ασία, θα γίνουν στην ιδιαίτερη πατρίδα, στην Τοπ. Κοινότητα Σέρβου Γορτυνίας Αρκαδίας, την Τετάρτη 16 Αυγούστου 2017, ώρα 7.00 μ.μ.

Ο Λοχαγός Δημήτριος Τρουπής(1878-1921), εγγονός του αγωνιστή του ’21 Βασιλείου Τρουπή, σύγχρονος και φίλος του Κονδύλη, έπεσε ηρωϊκά μαχόμενος κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας στις 13 Αυγούστου 1921 στο Κιρίς Ογλού Ντάγ της Μικράς Ασίας.
Ο ηρωικός λοχαγός υπήρξε και μακεδονομάχος με εξαιρετική δράση, η οποία όμως δεν έγινε ευρέως γνωστή. Έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους, όπου αιχμαλωτίστηκε από τμήμα του γερμανοβουλγαρικού στρατού, στην Ανατολική Μακεδονία και ως αιχμάλωτος μεταφέρθηκε τον Αύγουστο του 1916 στο Γκαίρλιτς της Γερμανίας και κατόπιν ως βενιζελικός μεταφέρθηκε και φυλακίστηκε στη πόλη Βερλ. Όταν επέστρεψε από την αιχμαλωσία του, παρασημοφορήθηκε για την προσφορά του στη πατρίδα και αμέσως μετά εστάλη στη Μικρά Ασία, όπου πήρε μέρος σε πολλές μάχες και τελικά έπεσε μαχόμενος στην εκστρατεία του Σαγγάριου  (Κιρίς Ογλού Νταγ), «στην λεφτεριά του αδελφού ταμένος».

Πηγή:

1) Βιβλίο αφιέρωμα στον ηρωικό λοχαγό Δημήτριο Θ.Τρουπή «Στη λεφτεριά του αδελφού ταμένος» με την επιμέλεια του καθηγητή Ιατρικής Γεωργίου Τρουπή
2) «Τρουπής Δημήτριος-Η πορεία ενός ήρωα» του υποστρατήγου ε.α. Χρήστου Αθ. Μαραγκού

Φωτογραφία της Μαρίνα Διαμαντοπούλου.
.Σημείωση διαχειριστή ιστοσελίδας.  Η πρωτοβουλία, οι διαδικασίες και το κόστος του μνημείου και της εκδήλωσης, ανήκουν στον Σερβαίο καθηγητή Ιατρικής Γεώργιο Θ. Τρουπή, ο παππούς του οποίου ήταν αδερφός του λοχαγού.

Εκδηλώσεις Αυγούστου 2017, στο χωριό μας Σέρβου.

 

*Σάββατο 12-8-17. Εκδήλωση Δήμου Γορτυνίας με καλλιτεχνικές δημιουργίες παιδιών.

*Δευτέρα 14-8-17. Καθιερωμένος εσπερινός με περιφορά εικόνας και στη συνέχεια διασκέδαση στην κεντρική πλατεία του χωριού με …γουρνοπούλα κλπ.

*Τρίτη, ανήμερα της Παναγίας. Το πρωί θεία λειτουργία και το βράδυ μουσική εκδήλωση Συνδέσμου, στην πλατεία της Ράχης.

*Τετάρτη 16-8-17. Πρωί 10 π.μ. Τακτική Γενική Συνέλευση Συνδέσμου, στο Πολιτιστικό Κέντρο.

*Τετάρτη 16-8-17. Απόγευμα 7 μ.μ. Αποκαλυπτήρια προτομής λοχαγού Δ. Τρουπή.

*Πέμπτη 17-8-17. Βράδυ. Εκδήλωση Δήμου με καραγκιόζη στην πλατεία της Ράχης.

Διαβάστε περισσότερα: Εκδηλώσεις Αυγούστου 2017, στο χωριό μας Σέρβου.

30.7.2017 Ετήσιο μνημόσυνο Μοσχούλας Χρ. Δημητροπούλου.

mosxas b1 (151x200)Την Κυριακή 30.7.2017 και ώρα 10 π.μ θα τελεστεί μνημόσυνο με τις προσευχές της οικογενείας, συγγενών και φίλων της Μοσχούλας Δημητροπούλου με τη συμπλήρωση 1 έτους από του θανάτου της, στο Κοιμητήριο του Αγίου Δημητρίου (Μπραχάμι) Αττικής.

Γέννηση τέκνου Γεράσιμου Ι. Δάρα

Ο Γεράσιμος, γιος του Γιάννη Ν. Δάρα (Νταρόγιαννη) και η σύζυγος του Ιωάννα Δεληκοστωπούλου απέκτησαν το τρίτο τους αγοράκι.

Το ΔΣ του Συνδέσμου μας τους εύχεται να τους ζήσει και να είναι πάντα γερό και ευτυχισμένο στη ζωή του.

.

Γέννηση τέκνου Μαρίας Παναγή Δάρα

Η Μαρία, κόρη του πατριώτη Παναγή Ν. Δάρα και ο σύζυγός της Γ. Κορμάς απέκτησαν αγοράκι.

Το ΔΣ του Συνδέσμου μας τους εκφράζει τις καλύτερες ευχές του για το νεογέννητο, να είναι πάντα γερό και ευτυχισμένο στη ζωή του.

Γάμος Αθηνάς Κ. Δάρα

 

Στις 29 Απριλίου έγινε ο γάμος της Αθηνάς, κόρης του Κώστα Ν. Δάρα, (ο Κώστας οποίος είναι μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου μας)  με τον Παναγιώτη Ανδριώτη.

Το μυστήριο  έγινε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας Κηφισιάς.

Μετά το μυστήριο το ζευγάρι δεξιώθηκε τους καλεσμένους του σε Κέντρο της περιοχής, δέχτηκε τις ευχές τους  και το γλέντι κράτησε μέχρι το …πρωί.

.

Το ΔΣ του Συνδέσμου μας εύχεται κάθε χαρά και ευτυχία στο νέο ζευγάρι.

.

Απεβίωσε η ΚΑΤΣΙΑΠΗ ΜΑΡΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ, 85 ετών.

 

Έφυγε από τη ζωή στις 20 Ιουνίου, η Μαριγούλα, χήρα Νικολάου Θεοφίλη. Η εξόδιος ακολουθία έγινε την επομένη  από τις Κολίνες Αρκαδίας.

Η Μαριγούλα ήταν το 6ο από τα 8 παιδιά του Νίκου  Κατσιάπη. Από αυτά στη ζωή βρίσκονται η Χρυσούλα και η Παναγιώτα.

Έχει ένα γιό με εξαιρετικές σπουδές, που είναι καθηγητή Πανεπιστημίου θετικών επιστημών, που διαπρέπει στο εξωτερικό, με έδρα την Ισπανία.

Το ΔΣ του Συλλόγου μας εκφράζει τη συμπάθειά του στους συγγενείς της Μαριγούλας.  

Γάμος Θεοδώρου Η. Χειμώνα

 

Το Σάββατο 8 Ιουλίου 2017 έγινε ο θρησκευτικός γάμος του Θεόδωρου Ηλία Χειμώνα (γιου του αείμνηστου προέδρου του Συνδέσμου μας Ηλία), με την Ειρήνη Φανουράκη.

Συγχρόνως με το μυστήριο του γάμου,  έγινε και η βάπτιση της δεύτερης κόρης τους.

Το μυστήριο έγινε στον Ι. Ναό Εισοδίων Θεοτόκου, στον Ιππικό Όμιλο Ηρακλείου Κρήτης.

Μετά το γάμο/βάπτιση δόθηκε δεξίωση στο χώρο του Ιππικού Ομίλου.

Ο Θεόδωρος είναι καρδιολόγος στην Αθήνα και η σύζυγός του ψυχίατρος.

.

 

 

 

 

 

Ανακοίνωση Δήμου Γορτυνίας. Ανάβαση «Δημητσάνας-Ζυγοβιστίου», στις 15-16 Ιουλίου 2017.

 

Από το Δήμο Γορτυνίας ενημερωθήκαμε πως το Σάββατο και την Κυριακή (15 και 16 Ιουλίου) θα γίνουν αγώνες αυτοκινήτων,  στην ανάβαση από τη Δημητσάνα προς το Ζυγοβίστι.

Η εκδήλωση είναι υπό την αιγίδα και τη φροντίδα του Δήμου μας.

Χαιρόμαστε ιδιαίτερα με την οργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων, που δίνουν ζωή στην περιοχή μας και χαρά στους κατοίκους, και τις στηρίζουμε απόλυτα.  Ευχόμαστε κάθε επιτυχία και συγχαίρουμε τους διοργανωτές. 

Διακρίσεις νέων Σερβιωτόπουλων

                                           

Με χαρά πληροφορηθήκαμε πως ο πατριώτης Γιάννης Γ. Δημόπουλος ( εγγονός του Παππαγιάννη) πήρε δύο βραβεία:

       α) Golden Βραβείο dimopoulow giannisστα Tourism Awards 2017 ως το Καλύτερο Site Προσφορών και

       β) Silver Βραβείο στην κατηγορία Αξιοποίηση Μηχανών και Τεχνικών Αναζήτησης.

.

Τα βραβεία διοργανώθηκαν από τo Hotel & Restaurant της Boussias Communications, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού και του ΕΟΤ.

.

Στόχος των βραβείων είναι η ανάδειξη της αριστείας και της καινοτομίας στο χώρο του Τravel, Hospitality &Leisure.

.

Θερμά συγχαρητήρια στον φιλοπρόοδο πατριώτη και του ευχόμαστε να κερδίσει πολλά ακόμη βραβεία. Μακάρι το παραδειγμά του να ακολουθήσουν και άλλα Σερβιωτόπουλα στους τομείς της σύχρονης τεχνολογίας και όχι μόνο

Έργα Συνδέσμου στο χωριό τον Ιούνιο του 2017.

 

b-genikiApociΌταν οι αείμνηστοι πατριώτες  αποφάσισαν το 1922 να ιδρύσουν τον Σύνδεσμο των Απανταχού Σερβαίων, ανέγραψαν στο ιδρυτικό δύο σκοπούς: α) Την αλληλοβοήθεια των μελών του και β) την εκτέλεση επωφελών έργων της ιδιαιτέρας αυτών πατρίδας. Αυτές ήταν οι πρωταρχικές ανάγκες εκείνης της εποχής. Σήμερα ο πρώτος σκοπός έχει διευρυνθεί με επίκεντρο την  επικοινωνία-ενημέρωση των πατριωτών, ενώ ο δεύτερος παραμένει σχεδόν ίδιος,  με στόχευση την εκτέλεση και συντήρηση έργων, «στην ιδιαιτέρα ημών πατρίδα», στο χωριό μας Σέρβου.

Αναλυτικότερα, σε ότι αφορά στην εκτέλεση έργων, πολλά έργα κατασκευάστηκαν από τότε μέχρι σήμερα, από τα εκάστοτε ΔΣ, με τη συνδρομή κυρίως των πατριωτών. Είναι γνωστά και δεν υπάρχει λόγος να επεκταθούμε. Στα πλαίσια λοιπόν αυτά, το σημερινό ΔΣ προγραμμάτισε, σχεδίασε και εκτέλεσε/συντήρησε 4 μικρά έργα στο χωριό. Θεώρησε χρέος του, πριν την λήξη της θητείας του τον ερχόμενο Αύγουστο, να αφήσει κάτι που να μείνει για πάντα.   

Ας σημειωθεί, για όσους δεν το γνωρίζουν, πως πριν ένα χρόνο (Αύγουστος 2016) στη Γ. Συνέλευση που έγινε στο χωριό, δεν βρέθηκαν πατριώτες  να θέσουν υποψηφιότητα για να γίνουν αρχαιρεσίες και να αναδειχθεί νέο ΔΣ. (Σε αυτό κάθε πατριώτης έχει τη δική του ευθύνη και οφείλει να την αναλάβει).  Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο και για να μη διαλυθεί ο Σύνδεσμος, η Γ.Σ. (ως το ανώτερο όργανο),  αποφάσισε να ορίσει κάποια μέλη ως ΔΣ, χωρίς τα ίδια να το επιθυμούν. Το αποδέχθηκαν όμως γιατί έτσι τους επέβαλε η συλλογική τους συνείδηση.  Στο χρόνο που πέρασε τα μέλη αυτά προσπάθησαν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούσαν, στα πλαίσια ασφαλώς των περιορισμένων ικανοτήτων  και δυνατοτήτων που διαθέτουν και με δεδομένο το …προχωρημένο της ηλικίας τους, που περιορίζει και τη …σοφία τους.  Είναι πολύ πιθανό κάποια άλλα μέλη αν κατείχαν τις θέσεις των σημερινών μελών να έκαναν πολύ περισσότερα πράγματα, γιατί ενδεχομένως να  ήσαν πιο ικανοί και να είχαν και περισσότερη αγάπη για το χωριό.  Η πρόκληση  είναι για τον ερχόμενο Αύγουστο. Τότε είναι η ευκαιρία να δείξει κάθε πατριώτης  «εν τοις πράγμασι» το πραγματικό του ενδιαφέρον για το χωριό και να μην περιοριστεί μόνο σε κριτική (έξω από το χορό κανείς  πολλά τραγούδια ξέρει).

Με το παραπάνω σκεπτικό και τις σημερινές συνθήκες το ΔΣ –μέση ηλικία μελών περί τα 70 χρόνια- αποφάσισε τα εξής έργα:

BRYSH AA - ΑντιγραφήΑ) Κατασκευή βρύσης στη «Ράχη».

Με δωρεάν προσφορά των υλικών από την πατριώτισσα παιδίατρο Χριστίνα Κ. Μπόρα (στη μνήμη του πατέρα της), το ΔΣ αποφάσισε να κατασκευάσει μια μικρή περίτεχνη πέτρινη βρύση στην πλατεία της «Ράχης», στο σημείο που υπήρχε μια πρόχειρη παροχή νερού με λάστιχο και λιμνάζοντα νερά, που δημιουργείτο κίνδυνος ατυχήματος το χειμώνα με τον πάγο.

Στη φωτογραφία αριστερά της Μαρίνας Διαμαντοπούλου φαίνεται το παλιό  παγκάκι που στη θέση του κατασκευάστηκε η βρύση.

Με το έργο αυτό θεωρούμε πως εξωραΐζεται –κατά την ταπεινή μας άποψη- η πλατεία της «Ράχης» και ομορφαίνει   ο χώρος με τα τρία πλέον σημαντικά  έργα του Συνδέσμου: Τον  Ι. Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου, το Πολιτιστικό Κέντρο και την καινούρια βρύση. Απομένει η τακτοποίηση της πρόχειρης αντιαισθητικής κατασκευής που κρέμεται η μικρή καμπάνα, με ένα μικρό καλαίσθητο έργο ανάλογο με αυτό της βρύσης και με την ίδια διαδικασία (έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον), εκτός εάν η καμπάνα μεταφερθεί στην νότια  καμάρα του καμπαναριού, όπου υπάρχει και η σχετική πρόβλεψη.  Το Εκκλ. Συμβούλιο, που προφανώς έχει την αρμοδιότητα, οφείλει να αποφασίσει χωρίς χρονοτριβή, ώστε και ο Σύνδεσμος να πράξει ανάλογα.

BRYSH A - ΑντιγραφήΕπειδή το έργο της βρύσης έγινε εξ αρχής, θα γραφτεί ξεχωριστό άρθρο με όλες τις λεπτομέρειες και τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν (και τον θετικό ρόλο που έπαιξαν κάποιοι πατριώτες), τόσο για ενημέρωση των απανταχού Σερβαίων όσο και για την ιστορία του Συνδέσμου.

Απομένουν πάντως ακόμη να γίνουν 2 πέτρινα παγκάκια που έχουν προβλεφθεί, σε αντικατάσταση αυτού που υπήρχε στο σημείο της βρύσης  και για τα οποία υπάρχουν τα χρήματα από τη δωρεά της πατριώτισσας. Για τη θέση και τη μορφή η απόφαση θα ληφθεί τον Αύγουστο (ίσως το ένα να είναι κυκλικό -25 πόντων- γύρω από το δέντρο και το άλλο κολλητά στο κιόσκι στη νότια πλευρά).

Επίσης να σημειωθεί πως οι πέτρες από το παλιό παγκάκι δεν πετάχτηκαν «στην πυρά» (ούτε η βρύση μοιάζει με ...πολυκατοικία) αλλά χρησιμοποιήθηκαν και έγινε ένα παγκάκι και ένα τραπεζάκι στη «Λιμνίτσα». Τελικά δηλαδή, χαλάσαμε ένα παγκάκι και θα φτιάξουμε τρία (3:1). Αν προσθέσουμε και τα άλλα δύο στο ξωκλήσι και στο "Δημοκοίτη" η αναλογία γίνεται 5:1!!.  Έτσι πάντως θα …απαλύνει κάπως και ο πόνος όσων στεναχωρήθηκαν, με το χάλασμα του τουρακιού στη «Ράχη».

Με αφορμή την κατασκευή της βρύσης και τη διατύπωση διαφόρων απόψεων πρέπει να επισημανθεί για όσους ενδεχομένως πατριώτες δεν το γνωρίζουν, πως μέλη του Συνδέσμου ουσιαστικά είναι όλοι οι πατριώτες με καταγωγή από το χωριό (όχι μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι και όσοι το επισκέπτονται συχνά), όπου κι αν ζουν,  άσχετα αν πληρώνουν όχι τη συνδρομή τους. Αυτό έχει τη δική του αυτονόητη σημασία

Β) Η βρύση «Λιμνίτσα»

LIMNITSA A - ΑντιγραφήΤο δεύτερο μικρό έργο που αποφασίστηκε να γίνει είναι η περιποίηση της μικρής πέτρινης βρύσης «Λιμνίτσα», που βρίσκεται πριν το νεκροταφείο. Να καθαριστεί δηλαδή από τα χόρτα που την είχαν σχεδόν εξαφανίσει (όπως φαίνεται στη διπλανή φωτογραφία) και να πεταχτούν τα χώματα που την είχαν σκεπάσει.

Δυστυχώς τόσο στη «Λιμνίτσα» όσο και στην «Τρανή Βρύση» και τον «Δημοκοίτη» δεν υπάρχει καθόλου νερό. Στη «Λυμνίτσα» βγαίνει μια ελάχιστη ποσότητα νερού κάτω από την κορύτα.

Πρέπει να επισημανθεί   πως η απόφαση του ΔΣ ήταν να γίνει στη «Λιμνίτσα» μόνο ευπρεπισμός του χώρου και καμία πρόβλεψη δεν είχε γίνει για άλλα έργα, αφού δεν υπάρχει και οικονομική δυνατότητα του Συνδέσμου (εκσκαφές με τσάπα κλπ για να βρεθεί ενδεχομένως το νερό να γίνει  δεξαμενή και να ανεβαίνει το νερό στην κορύτα).  Αυτό μπορεί να γίνει από κάποιον ή κάποιους που έχουν τη σχετική δυνατότητα αλλά και το ουσιαστικό ενδιαφέρον, πέραν των λόγων και των συμβουλών.  Όπως λέει και η λαική ρήση «Με λόγια μπορεί κανείς να φτιάξει ανώγια και κατώγια και ...πύργους γυάλινους».

Με τα έργα τι γίνεται…

LIMNITSA B - ΑντιγραφήΌταν λοιπόν καθαρίστηκαν τα χόρτα και πετάχτηκαν τα χώματα διαπιστώσαμε πως οι μισές πέτρες της βρύσης έλειπαν ή ήσαν έτοιμες να πέσουν. Δεν μπορούσαμε να αφήσουμε τη «Λυμνίτσα» σε αυτή την κατάσταση. Η ιστορία της αλλά και η δική μας συλλογική συνείδηση δεν μας το επέτρεπαν.

Έτσι ο Μήτσιος με το Σούλη πήγαν στη «Φραζινέτα», έψαξαν και βρήκαν ανάλογες  πέτρες, και με τις πέτρες που βγάλαμε από το παγκάκι της πλατείας (και πάνω απ΄όλα με τις τεχνικές ικανότητες του μάστορα),  έγινε αυτό που φαίνεται στην εικόνα.

Πιστεύουμε πως η κατασκευή είναι όμορφη και ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πατριωτών. Επί πλέον μπορεί κανείς να κάθεται εκεί για λίγη ξεκούραση και γιατί όχι να «συνομιλεί» με τους δικούς του, που αναπαύονται απέναντι στο κοιμητήριο του «Μπουλούτσου».

Σε ότι αφορά στη δυνατότητα να «πιαστεί» το νερό και να «ριχτεί» στην κορίτα, δεν υπήρχε από εμάς καμία τέτοια περίπτωση. Έγινε πάντως προσπάθεια να καθαριστούν τα χώματα (μέσα από την έξοδο του νερού στην κορίτα), που ενδεχομένως παρεμπόδιζαν τη ροή του νερού. Τόσο το λοστάρι όσο και μία σιδερένια σούβλα! 2,5 μέτρων δεν προχωρούσαν μετά τα 2 μέτρα. Χτυπούσαν σε βράχο.

Αν θελήσει πάντως κάποιος να ψάξει για το νερό θα πρέπει να σκάψει πάνω από 2 μέτρα σε βάθος και περί τα 4 μέτρα σε ύψος (τόσο πρέπει να αντιστοιχεί σε αυτό το βάθος).  Λέτε να βρεθεί;  Αν πράγματι βρεθεί, οι πέτρες που προστέθηκαν θα αφαιρεθούν και θα επανατοποθετηθούν με προσωπική ευθύνη και έξοδα του εκπροσώπου του Συνδέσμου, που έκανε κουμάντο στο έργο. Έτσι δεν υπάρχει η δικαιολογία πως …τώρα δεν γίνεται.  

Γ) Εικονοστάσι Αγίου Ανδρέα.

XOKLISI A - Αντιγραφή

XOKLISI B - ΑντιγραφήΗ απόφαση του ΔΣ ήταν να γίνει στοιχειώδης αποκατάσταση των εκτεταμένων ζημιών που έγιναν στο εικονοστάσι του Αγίου Ανδρέα στου «Ήθι»,  από τα μηχανήματα που πέρυσι έφτιαχναν το δρόμο για τους Αράπηδες.

Το εικονοστάσι αυτό  είχε φτιάξει ο αείμνηστος Παναγής Μαραγκός το 1973, στη γωνία του αμπελιού του.  Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες στον εργολάβο, τελικά  δεν έγινε τίποτα, αφού παραβλήθηκαν και δυσάρεστα γεγονότα. 

Έτσι αποφάσισε ο Σύνδεσμος να αποκαταστήσει κατά το δυνατόν τη ζημιά που έγινε. Δυστυχώς με το χτύπημα που υπέστη το εικονοστάσι «στραπατσαρίστηκε» και στράβωσε η πόρτα (δεν άνοιγε) και υπέστη διάφορες ρωγμές το κτίσμα σε όλες τις πλευρές. Έγινε μεγάλη προσπάθεια ώστε να μπορεί να ανοίγει και να κλείνει κάπως η πόρτα. Χτίστηκε η πεσμένη πλευρά, έγιναν οι απαραίτητες επισκευές  και μιας και είμαστε κοντά στη Φραζινέτα με τις πέτρες θεωρήσαμε σκόπιμο να φτιάξουμε και ένα παγκάκι ακόμα. Πήγε ξανά ο Μήτσιος με το Σούλη  και έφεραν πέτρες και έγινε το παγκάκι που βλέπεται στη φωτογραφία. 

Έτσι θα ξεκουράζεται κάποιος περαστικός ή οι επισκέπτες του χωριού στη βόλτα προς το ξωκλήσι του Αγίου Νεκταρίου, έργο του εκλεκτού πατριώτη Γ. Χ. Παπαγεωργίου.

 

 

Δ) Συντήρηση Δημοκοίτη

DIM0KITIS A - ΑντιγραφήΤο 4ο συλλογικό έργο που αποφασίστηκε να γίνει ήταν το αρμολόγημα μέσα-έξω της ιστορικής βρύσης «Δημοκοίτης» και η κατασκευή ενός μικρού τοιχίου (στην ουσία πρόκειται για πέτρινο παγκάκι που μπορούν να κάθονται 3 άνθρωποι) στήριξης της πλευράς προς την γαϊδουροκυλίστρα, που είχε μια μικρή κλίση.

Τα χόρτα μέσα και έξω από τη βρύση και γύρω από αυτήν ήσαν πάρα πολλά και χρειάστηκε μια ολόκληρη μέρα (πρωί-απόγευμα)  ο Σούλης να τα καθαρίσει. Κάναμε και εδώ ότι μπορούσαμε καλύτερο, στα πλαίσια των δυνατοτήτων που είχαμε. Υπάρχουν αρκετά περιθώρια και για άλλους (μέσα ή έξω από το Σύνδεσμο) που θα θελήσουν να κάνουν κάτι παραπάνω.

 DIMOKITIS B - Αντιγραφή

 

Η σημερινή διοίκηση του Συνδέσμου έκανε το ιστορικό της καθήκον και για τα 4 παραπάνω έργα και είναι υπερήφανη γι αυτό. Μακάρι οι επόμενοι να κάνουν πολύ περισσότερα και πιο σημαντικά έργα.

 

Πριν τελειώσω θεωρώ προσωπικό χρέος να κάνω μία αναφορά στο μάστορα, το «Μήτσιο τον Αλβανό». Επειδή κατάγομαι από μαστορική οικογένεια και από μικρή ηλικία ασχολούμαι με μαστορικές δουλειές, θαύμασα την τεχνική επιδεξιότητα αυτού του ανθρώπου αλλά και τα άλλα προσόντα του. Του λες π.χ. να σου κάνει ένα πράγμα και αυτός βρίσκει να σου κάνει και άλλο ένα, με ευχαρίστηση.

Τις 10 ημέρες που συνεργαστήκαμε για τα παραπάνω έργα, ποτέ δεν είπε πως κουράστηκε (τις περισσότερες μέρες δούλευε πρωί-απόγευμα), πάντα ήταν χαμογελαστός και με χιουμοριστική διάθεση.

Αν αναλογιστεί κανείς το έργο που έχει κάνει στο χωριό (με το αζημίωτο ασφαλώς) και τις εξυπηρετήσεις στους  πατριώτες, δικαιούται νομίζω κάποιας τιμητικής διάκρισης. Και να σημειωθεί πως αυτός ο άνθρωπος είναι κτηνίατρος και ήρθε πριν 18 χρόνια στο χωριό, χωρίς  καθόλου τεχνικές γνώσεις. Έχει βγάλει τα δύο του παιδιά γιατρούς, που τώρα κάνουν μεταπτυχιακό στη Γαλλία. Είναι να τον «ζηλεύει» κανείς …με την καλή έννοια. Πέραν όλων αυτών δεν του ξεφεύγει τίποτα απ΄ ότι γίνεται στο χωριό και έχει άποψη για όλους και για όλα, από πολιτική, ποδόσφαιρο, διεθνή θέματα κλπ. Μπράβο του.

.

Χ. Ι. Μαραγκός, γραμματέας Συνδέσμου.

         

30.6.2017 Απεβίωσε ο Κώστας Ι. Παναγόπουλος σε ηλικία 84 ετών.

Έφυγε από τη ζωή σήμερα 30.6.2017 ο συγχωριανός μας Κώστας Ιωάννου Παναγόπουλος, και η εξόδιος ακολουθία θα γίνει αύριο 1.7.2017 Panagopoulow kost0259και ώρα 12.30 από την εκκλησία του χωριού μας «Η Κοίμηση της Θεοτόκου»

Ο Κώστας ήταν το 2ο από τα τέσσαρα παιδιά (Παναγής, Κώστας, Ηλίας και Κανέλλα) του Γιάννη Κ. Παναγόπουλου  (Πανταλέχου) και της Μαρίας Ι. Σχίζα (Μπακαλόγιαννη). Παντρεύτηκε την Μαρία Κ. Κούλη από τα Λαγκάδια και απέκτησαν τρία παιδιά, το Γιάννη, το Σωτήρη και τη Σταυρούλα.

Επαγγελματικά εργάσθηκε στους Ηλεκτρικούς Σιδηροδρόμους (ΗΣΑΠ).

Ενάρετος και καλοπροαίρετος άνθρωπος, καλός οικογενειάρχης. Τακτικός παραθεριστής στο χωριό, κοινωνικός και η απουσία του θα γίνει αισθητή αυτό το καλοκαίρι από συγγενείς και φίλους.

Το ΔΣ εκφράζει τη συμπάθειά του στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Σέρβου-Μάιος 2017. Μια βόλτα στο Πάνω Χωριό.

 

Σάββατο μεσημέρι, μια ανοιξιάτικη μέρα, λίγες ώρες πριν φύγω από το χωριό για το …κλεινόν άστυ. Σκέφτηκα πως θα μου ήταν ευχάριστο και τονωτικό συγχρόνως να κάνω μια βόλτα στο πάνω χωριό, αφού εκεί έζησα τα παιδικά μου χρόνια (τα 10 πρώτα χρόνια της ζωής μου) και έχω  χιλιάδες αναμνήσεις, αποθηκευμένες στο βάθος του μυαλού μου.

Βγαίνοντας από το σπίτι μου (στο κέντρο του χωριού) βλέπω στη «Ράχη» τον Ηλία. Μετά χαράς δέχτηκε την πρότασή μου να με συνοδεύσει στη βόλτα, πράγμα που με έκανε να αισθανθώ πολύ πιο ωραία.

Πήραμε λοιπόν το δρόμο κάτω από το Ναό της Κοίμησης της  Θεοτόκου, περάσαμε το ιατρείο και το Πολ. Κέντρο και φτάσαμε στη διασταύρωση προς το κάτω χωριό, εκεί που παλιά ήταν η βρύση «Λεύκος», η οποία δυστυχώς καταστράφηκε με την κατασκευή του δρόμου. Κοιτάζοντας προς τα πίσω είδαμε τη δυτική πλευρά του χωριού και το υπέροχο έργο τέχνης-δημιούργημα του Συνδέσμου, τον Ι. Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου, ενώ προς τα νότια πρόβαλαν τα «Κουτσαντραίικα» σπίτια.   Μπροστά μας  ήταν το νεκροταφείο, λαμπερό και περικυκλωμένο από πλούσια βλάστηση, ενώ προς νότια και πριν από αυτό υπήρχε ένα μικρό  θερμοκήπιο του Ι.Σ., όπως φαίνεται και στη φωτογραφία.

a-dyt.pleyr.xvr.

b-nekrot.Λίγα μέτρα πιο πέρα και πριν το νεκροταφείο συναντήσαμε από τη δεξιά πλευρά τη γνωστή σε όλους τους πατριώτες «λιμνίτσα».  Είναι μια πέτρινη γούρνα  με λίγο τρεχούμενο νερό, στο επίπεδο του δρόμου, που χρονολογείται πάνω από έναν αιώνα, μπορεί και από την πρώτη περίοδο που κατοικήθηκε η περιοχή (ποιός ξέρει;). Η βρυσούλα αυτή εξυπηρετούσε (και σήμερα εξυπηρετεί) πολύ στο πότισμα των ζώων, γιατί είναι σε χαμηλό επίπεδο. Επί πλέον είναι σημαντικό πως σε αυτή τη βρυσούλα έπλεναν -οι γιαγιάδες συνήθως- τα κόκαλα των δικών τους  ανθρώπων, όταν τα «έβγαζαν» από τον τάφο στο νεκροταφείο (και συχνά μοιρολογούσαν, θυμάμαι), για να τα βάλουν στη συνέχεια στον «κοκκαλιάρη» (έτσι έλεγαν τότε το οστεοφυλάκιο).  Η βρύση αυτή μπορεί να θεωρηθεί ένα ιστορικό μνημείο για το χωριό μας και καλό θα ήταν αν μπορούσε να  επισκευασθεί και κάπως να  συντηρηθεί. Ο Σύνδεσμος θα προσπαθήσει να κάνει κάτι, έστω και πολύ λίγο.


c-limnitsa

d-osteof. Μετά τη «λυμνίτσα» επισκεφτήκαμε  το νεκροταφείο,  στο μέσον περίπου του οποίου βρίσκεται ο ιστορικός Ι. Ναός των Αγίων Θεοδώρων.  Αριστερά στην είσοδο βρίσκεται το οστεοφυλάκιο, που πραγματικά εντυπωσιάζει η καθαριότητα και η τάξη που επικρατεί στο χώρο αυτό. Σημαντική δουλειά, όπως λένε, έκανε ο προ-προηγούμενος παππάς του χωριού. Σε κάθε περίπτωση αξίζουν συγχαρητήρια, σε όσους επιμελήθηκαν του χώρου αυτού και συνεχίζουν να τον φροντίζουν, καθώς και όλο το νεκροταφείο «Μπουλούτσου» του χωριού μας. Ιερό χρέος  σε όσους βρίσκονται εκεί και μνημόσυνο σε όσους συνέβαλαν στην κατασκευή του και δεν βρίσκονται πια στη ζωή.

Μετά το νεκροταφείο φτάσαμε στη «γαϊδουροκιλίστρα», μια εξαιρετική πλατεία, που στο πάνω μέρος υπάρχουν κάδοι απορριμμάτων, ενώ στην κατηφοριά από την κάτω πλευρά, οι πατριώτες πετούσαν στο παρελθόν διάφορα άχρηστα αντικείμενα. Επειδή το σκουπιδιάρικο μαζεύει πλέον όλα τα   σκουπίδια, καλό είναι όλοι να αφήνουμε ότι άχρηστο έχουμε  στους κάδους, ώστε να μη μολύνεται το περιβάλλον.  Στο οπτικό μας πεδίο προς τον Ι. Ναό του Αγίου Νεκταρίου (δημιούργημα του Γ. Χ. Παπαγεωργίου) είδαμε με απογοήτευση το μισογκρεμισμένο εικονοστάσι του Αγίου Ανδρέα. Ας το βάλει και αυτό ο Σύνδεσμος στο f-nekrotaf.πρόγραμμά του. e-gaidourok.Από τη «γαϊδουρικιλίστρα» στρίψαμε δεξιά προς τη βρύση «δημοκοίτης».  Από εκεί είχαμε μια υπέροχη πανοραμική εικόνα του νεκροταφείου, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία. Επειδή πριν κάποια χρόνια είχε τεθεί ως ερώτημα η χωρητικότητα του νεκροταφείου, οι πληροφορίες λένε πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αφού πάρα πολλοί τάφοι είναι κενοί, στον χώρο νότια του Ναού.  Με την ευκαιρία αξίζει να αναφερθεί πως μετά από έντονες διαμαρτυρίες των κατοίκων του Δήμου Γορτυνίας, δεν υπάρχει μέχρι τώρα πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για όσους έχουν τάφο στην περιοχή.

Η ιστορική και περίτεχνη για την εποχή της βρύση «δημοκοίτης», που υδρευόταν όλο το πάνω χωριό, στέκεται αγέρωχη και υπερήφανη εκεί, όπως την έχτισαν οι πρόγονοί μας, με εμφανή όμως τα σημεία φθοράς του χρόνου. Αμέτρητες οι φορές που τα παιδιά του πάνω χωριού κουβαλούσαμε νερό με τα «κάθηκα» και πηγαίναμε να ποτίσουμε τα «ζωντανά». Αναμφισβήτητα αποτελεί μνημείο για το χωριό μας και το ΔΣ του Συνδέσμου μας έχει αποφασίσει να κάνει μια στοιχειώδη συντήρηση, αφού στην πλευρά πάνω από την κορύτα υπάρχει μια βαθειά ρωγμή και η πλευρά προς τη «γαϊδουροκυλίστρα» δεν φαίνεται και πολύ ανθεκτική.  

g2-dhmokitis

h-kooim.theot.Φεύγοντας από τη βρύση ανηφορίσαμε προς τα πρώτα σπίτια του χωριού, ενώ το βλέμμα μας χανόταν στα ανατολικά, αγναντεύοντας  τον ατέλειωτο ορίζοντα με την πλούσια βλάστηση και τις δασώδεις περιοχές, από το «παλιόκαστρο», το «Σερβόβουνο», τον «Αρτοζήνο», «το χαλασμένο βουνό» και προς τα δυτικά μέχρι το «Κατάκολο». Ο Ι. Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, με το επιβλητικό καμπαναριό, προβάλει υπερήφανα στο κέντρο του χωριού και θυμίζει σε όλους μας, τους αγώνες και τις θυσίες των πατριωτών να γίνει αυτό το υπέροχο πέτρινο δημιούργημα, από την εποχή ίδρυσης του Συνδέσμου το 1922 μέχρι σήμερα. Κάτω από το Ναό εντυπωσιάζει το Πολιτιστικό Κέντρο, δημιούργημα και αυτό του Συνδέσμου (σε συνεργασία με το Δήμο Ηραίας). Επειδή ο Σύνδεσμος μας υπήρξε ο βασικός Φορέας αυτών των έργων  καθώς και πολλών άλλων  στο χωριό, είναι κρίμα να τον αφήσουμε τώρα να αδρανοποιηθεί ή και ακόμη χειρότερα να διαλυθεί. Όλοι έχουμε χρέος να τον στηρίξουμε, έστω και με τον καλό μας λόγο, καθένας βέβαια στο μέτρο των δυνατοτήτων του και του βαθμού της συλλογικής του συνείδησης. Η όποια αρνητική κριτική (άμεσα ή έμμεσα), με τα σημερινά συλλογικά δεδομένα, οδηγεί μια ώρα αρχύτερα τον ιστορικό μας Σύνδεσμο σε αδιέξοδο.  

.

Από τα πρώτα σπίτια του πάνω χωριού είδαμε να επισκευάζεται το σπίτι κληρονόμων Αθ. Ν. Μαραγκού και πριν το σπίτι κληρονόμων «Ζευκιλή» (Λιατσόπουλου) είδαμε πολλά …παλούκια σε έναν κήπο. Πράγμα που μαρτυρεί, μαζί και με τα θερμοκήπια, πως οι πατριώτες …δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψουν το χωριό.

i-athan.marag.

g-zeukiliΣτη συνέχεια φτάσαμε στη διασταύρωση που αριστερά οδηγεί προς τα εξωκλήσια Αγιαντριά και Αγιολιά και προς την Κουκουλίστρα και δεξιά προς το κέντρο του χωριού και την τρανηβρύση.  Από εκείνο το σημείο αγναντέψαμε βόρεια και αριστερά το νεόχτιστο πέτρινο σπίτι του Ι. Παναγόπουλου (προέδρου ΓΣΕΕ), που κυριολεκτικά βρίσκεται μέσα στο δάσος, ενώ δεξιότερα και πιο χαμηλά προβάλλει εντυπωσιακά μέσα σε χωράφι το επίσης νεόχτιστο πέτρινο σπίτι της Φανής του Γιαννάκου Τρουπή.

l-GSEE

k-fanisIMG 2795Κατηφορίζοντας προς το κέντρο και με θέα του χωριού  «εκ των άνω», φτάσαμε στη διασταύρωση του σπιτιού του Κ. Παναγόπουλου (του ευχόμαστε «περαστικά του»). Από εκεί είδαμε αριστερά νέο θερμοκήπιο στον κήπο κληρονόμων «Σιώκου» (Δημόπουλου) και λίγο πιο κάτω να γίνονται εργασίες κατασκευής του νεόχτιστου σπιτιού του Πέτρου Κουτσανδρέα.

m-siokou

n-petrou

Στη συνέχεια ανηφορίσαμε το δρόμο προς τον ιστορικό  Ι. Ναό της Ζωοδόχου Πηγής (κατασκευή το 1872, από τον Φ. Δάρα, δισέγγονο του οπλαρχηγού της επανάστασης Φ. Δάρα). Πριν το Ναό αριστερά, προβάλλει το ανακαινισμένο παλιό σπίτι κληρονόμων Γ. Τερζή και πιο πρίν από τη δεξιά πλευρά, το νεόχτιστο πέτρινο σπίτι του Ν. Π. Βέργου, στο σημείο που ήταν παλιά το σπίτι του δάσκαλου Β. Δάρα.

p-terzi

pa-markouΑπό τον περίβολο του Ναού θαυμάσαμε το διατηρητέο αυτό μνημείο με την πλούσια ιστορία και παράδοση. Θα ήταν ευχής έργο αν το Εκλ. Συμβούλιο (και με τη συνδρομή του Συνδέσμου) μπορούσε να φωταγωγήσει το Ναό και τον παρακείμενο βράχο, ώστε το καλοκαίρι οι παραθεριστές να απολαμβάνουν ένα υπέροχο θέαμα. Από την νότια πλευρά του Ναού φαίνεται ο κεντρικός δρόμος,  πολλά  σπίτια του κάτω χωριού και δεξιά προβάλλει εντυπωσιακά ο τρούλος και το καμπαναριό του Ναού της Ζ. Πηγής.

s-plakostr.

t-papanastasiΦεύγοντας από το Ναό κατηφορίσαμε το ωραίο πέτρινο πλακόστρωτο που έγινε πριν 2 χρόνια από τον πρόεδρο Ι. Ρουσιά και φτάσαμε στο κεντρικό δρόμο, όπου αριστερά ο δρόμος οδηγεί προς Τρανηβρύση, ενώ δεξιά φαίνεται το σπίτι του αείμνηστου «Παπαναστάση», στη συνέχεια άλλα σπίτια της πλατείας και στο βάθος ο Ναός Κ. Θεοτόκου. Πήραμε αυτό το δρόμο και σε λίγα μέτρα πιο πέρα, φτάσαμε στο σημείο που ξεκινήσαμε τη βόλτα. Καθίσαμε στο τραπεζάκι απέναντι από το μαγαζί του Ν. Λιατσόπουλου και ήπιαμε δύο τσιπουράκια, «χορτασμένοι» τόσο από την υπέροχη και σπάνια  θέα του χωριού μας, όσο και από τα πολλά συναισθήματα που αυτή η βόλτα μας έκανε να νοιώσουμε.

Δύο ώρες μετά αναχώρησα για την Αθήνα με ανάμεικτα συναισθήματα και με συντροφιά το φίλο μου Α. Α.

Ένα υπέροχο ταξίδι, που δεν κατάλαβα πότε πέρασε η ώρα…   

.

Σέρβου, Μάιος 2017: 1. Αγναντεύοντας από τη «Ράχη»

 

Το τρίτο δεκαήμερο του Μαΐου βρέθηκα για μια βδομάδα στο χωριό. Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να θυμηθώ τα παλιά, να φέρω ξανά στο μυαλό μου αναμνήσεις του τόπου μας από τότε που ήμουνα παιδί,  να αγναντέψω από τη «Ράχη», να ζήσω από κοντά το χωριό  μια περίοδο που δεν είχε παραθεριστικό κόσμο, να πάω στο πανηγύρι στους Αράπηδες και να βγάλω κάποιες φωτογραφίες. 

Ο καιρός τα είχε όλα. Από αρκετή ζέστη μερικές μέρες, μέχρι βροχή και καταχνιά κάποιες άλλες. Πάντως το βράδυ χρειαζόταν κανείς αρκετές κουβέρτες για να κοιμηθεί.

.

AGNANTa-Lesia AGNANTaa-anatolika
 "Λεσιά". Το πιο πάνω σημείο που ενώνεται το Παλαιόκαστρο
   με το Σερβόβουνο. 
 Σπίτια στην ανατολική πλευρά του χωριού. Στο βάθος
διακρίνεται το Σερβόβουνο

..

Σκέφτηκα να γράψω  λίγα λόγια γι αυτή μου την επίσκεψη, επειδή πιστεύω πως θα ενδιαφέρουν ιδιαίτερα  κάποιους πατριώτες που δεν τους είναι εύκολο να επισκεφθούν το χωριό τέτοια περίοδο. Επίσης μπορεί στο απώτερο μέλλον να αναζητήσουν κάποιοι στοιχεία, για το χωριό καταγωγής των …προγόνων τους.  

Το πρώτο πράγμα που εντυπωσιάζει αυτή την εποχή στο χωριό είναι η απέραντη φυσική ομορφιά, με την οργιώδη βλάστηση να έχει καλύψει σχεδόν τα πάντα. Το δεύτερο εξ ίσου σημαντικό είναι πως όλα σχεδόν τα σπίτια στο χωριό είναι συντηρημένα και αρκετά επισκευάζονται και αναπαλαιώνονται. Το τρίτο που εντυπωσιάζει αρνητικά είναι πως οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι πια πολύ λίγοι (περί τους 25). Πλέον αυτών και 2 Αλβανικής καταγωγής, ο μεγάλος και ο μικρός «Μήτσος». Όμως τα σαββατοκύριακα και τις αργίες αρκετοί πατριώτες επισκέπτονται το χωριό και έτσι υπάρχει κάποια κίνηση. Να σημειωθεί ακόμη πως κάποιοι πατριώτες επιλέγουν το χωριό για να κηδέψουν τους νεκρούς τους και να κάνουν μνημόσυνα, πράγμα που δημιουργεί κάποια επιπλέον κίνηση στο χωριό.  

AGNANTb-Servovouno AGNANTc-Artozinos
                                          Σερβόβουνο.                                                 Αρτοζήνος

 

.

Τα τρία μαγαζιά του χωριού ήσαν «ανοιχτά» αυτή την περίοδο. Το τσίπουρο φυσικά σε πρώτη διάθεση και από τα τρία.

*Το παντοπωλείο του Νίκου Λιατσόπουλου με το «Café-Αχιβάδα» στον πάνω όροφο είναι ανοιχτό πρωί απόγευμα και μπορεί κανείς να βρει τα πάντα, να πιεί ότι θέλει και από καφέ …όλες οι ποικιλίες (fredo, caputsinoκλπ).

*Στο μαγαζί του Νίκου Τρουπή σερβίρεται από καφές-τσίπουρο-κρασί-μπύρα-αναψυκτικά. Μια μέρα φάγαμε και πεντανόστιμο βραστό με …ρίγανη και διόσμο!

AGNANT-ROUSIA* Στο καφενείο-ταβέρνα του Γιάννη Ρουσιά συνήθως έπαιζαν το απόγευμα χαρτιά 1-2 τραπέζια (υπήρχαν και κάποιοι επισκέπτες).  Το βράδυ μαζεύονταν στο μικρό χώρο του καφενείου κάποιοι και «αλληλοκερνιόσαντε». Στη φωτογραφία φαίνονται από αριστερά ο Γιάννης Παναγόπουλος που ίσως είναι ο πλέον συχνός επισκέπτης του χωριού (σχεδόν κάθε1-2 βδομάδες είναι εκεί), η Βούλα (σύζυγος του Γιάννη Ρουσιά), η Καίτη Γεωργακοπούλου (σύζυγος του Πέτρου Κουτσανδριά), η Λιατσοπούλου (σύζυγος του Βαγγέλη Σχίζα), ο γιός της Κώστας, ο μικρός Μήτσιος, ο Βαγγέλης Σχίζας, ο Ηλίας Σκούρος  ο Πέτρος Κουτσανδριάς (φτιάχνει αυτή την περίοδο το σπίτι του) ο Γιάννης Ρουσιάς και πίσω (δεν φαίνεται στη φωτογραφία) ο μεγάλος Μήτσος. 

Μπορεί να είναι λίγοι στην παρέα, τρείς όμως από αυτούς είναι  πρόεδροι!!: Ο γνωστός μας πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ο μικρός Μήτσος, πρόεδρος των Αλβανών του χωριού και ο πρόεδρος της Τ. Κοινότητας, Γιάννης Ρουσιάς.

.

Αγροτικός γιατρός στο χωριό πηγαίνει μια φορά την εβδομάδα και ο πατέρας Ρεμούνδος (είναι καθηγητής στη Βυτίνα και Τρόπαια) λειτουργεί 1-3 φορές το μήνα.

AGNANTe-Likouresi AGNANTd-Anemistos
                                      Χωριό Λυκούρεση                                Ανεμιστός (χαλασμένο βουνό).

.

.

      Ο δρόμος από Καρκαλού μέχρι το χωριό είναι σχετικά καλός με κάποιες μικρές λακούβες και ένα μικρό τμήμα που πρέπει να πέσει καινούρια άσφαλτος. Ο δρόμος για Αράπηδες επίσης είναι καλός μετά την επισκευή και θα βελτιωθεί πιο πολύ μετά την έγκριση 200.000 ευρώ για άσφαλτο και νέα έργα. Μέσα στο χωριό οι δρόμοι είναι όλοι σχεδόν σε σχετικά καλή κατάσταση. Ένα δύσκολο σημείο στο πάνω χωριό  που συχνά χτυπούσαν τα αυτοκίνητα (στη μάντρα) αντιμετωπίστηκε με φροντίδα και έξοδα του προέδρου Ι. Παναγόπουλου (τραβήχτηκε η μάντρα μέσα). Επίσης λίγο πριν το Ναό της Ζωοδόχου Πηγής υπάρχει ένα βύθισμα (μετά το σπίτι του Ν. Βέργου), που όπως έμαθα θα επισκευασθεί σύντομα.

AGNANTf-panoxorio1 AGNANTg-panoxorio2
                                Θέα πάνω χωριού από Ράχη 1.                               Θέα πάνω χωριού από Ράχη 2.

 

.

.Φωτογραφίες από το πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου στους Αράπηδες έχω ήδη αναρτήσει στην ιστοσελίδα μας.  Προσεχώς θα αναρτήσω  και ένα ακόμη άρθρο με φωτογραφίες που έβγαλα σε μια βόλτα στο πάνω χωριό. Επίσης θα προσθέσω κάποιες φωτογραφίες στα άρθρα του Γ. Βέργου για τα σπίτια στο χωριό.

.

Χ. Μαραγκός

Μάιος 2017. Εορτασμός Αγίου Κωνσταντίνου στο Συνοικισμό Αράπηδες.

 

Naos-a

 

Ωραία η φετινή μέρα εορτασμού του Αγίου Κωνσταντίνου. Ούτε κρύο, ούτε ζέστη, ούτε βροχή. Και οι ευλαβείς προσκυνητές και άλλοι επισκέπτες πάρα πολλοί, πάνω από εκατό.

Οι Αραπαίοι -νοικοκυραίοι ανθρώποι και με περισσή μεταξύ τους αγάπη- είχαν φροντίσει τα πάντα, ώστε ο εορτασμός να είναι πανηγυρικός, με τα δεδομένα της σημερινής εποχής.

Την παραμονή έγινε εσπερινός από τον εξαιρετικό Ιερέα και καθηγητή πατέρα Γρηγόριο Ρεμούνδο και μετά τη λειτουργία προσφέρθηκε από τους ντόπιους γίδα βραστή, πεντανόστιμη, με καλό κρασί κλπ.

Την Κυριακή το πρωί, ανήμερα της εορτής του Αγίου, όλοι σχεδόν οι Σερβαίοι που ήσαν στο χωριό και όσοι ήρθαν για τον εορτασμό, άρχισαν να κατηφορίζουν με τα αυτοκίνητά τους προς το συνοικισμό, όπου όλοι οι Αραπαίοι βρίσκονταν «στο πόδι» και προσπαθούσαν να εξυπηρετήσουν όλους, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.  Πλην των Σερβαίων και άλλοι κοντοχωριανοί είχαν προσέλθει να συμμετάσχουν στον εορτασμό. 

Ξαγναντίζοντας κανείς στο υψωματάκι πριν το Ναό είχε μπροστά του μια ατέλειωτη θέα με πανέμορφα τοπία και πλούσια μλάστηση, από τον Αρτροζήνο και το χαλασμένο βουνό μέχρι τα βουνά της Φολόης και το Κατάκολο, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες.

.Thea-bThea-a

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Thea-c

Thea-d

Ο περίβολος του Ναού ιδιαίτερα φροντισμένος με το πλακόστρωτο εντυπωσιακό.

Naos-b

Naos-c

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Στη Βόρεια πλευρά του περιβόλου οι Αραπαίοι έχουν φτιάξει ένα στέγαστρο για την περίπτωση βροχής, όπως συνέβη στον περσινό εορτασμό. Στη συνέχεια του στέγαστρου υπάρχει μια μεγάλη αίθουσα-κουζίνα με όλα τα απαραίτητα για ετοιμασία φαγητών κλπ.

Kreata-aNaos-dΣτη φωτογραφία ο Γιάννης Τσαντίλας ανακατέβη τα κρέατα που σε λίγο θα «εξαφανιστούν».

Δίπλα από την αίθουσα αυτή υπάρχει τουαλέτα και στη συνέχεια πάρκινγ για τα αυτοκίνητα.

Πίσω ακριβώς από το Ναό είναι το κοιμητήριο των Αραπαίων, όπου υπάρχει και ο τάφος του Αλέξη Χρονόπουλου και του Ηλία Χειμώνα.

Ο Ηλίας ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Σερβαίων επί σειρά ετών και ενεργό μέλος από το 1976 μέχρι το 2010 που έφυγε από τη ζωή. Έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο σε τέσσερα τουλάχιστον σημαντικά συλλογικά έργα: Στην κατασκευή του δρόμου Σέρβου-Αράπηδες, στην εφημερίδα «Αρτοζήνος», στην ιστοσελίδα «servou.gr» και στην δημιουργία του Πολιτ. Κέντρου του χωριού.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του Αλέξη και του Ηλία. Σε αυτούς αφιερώνω και αυτό μου το άρθρο.

Η πλατεία είναι προστατευμένη με κάγκελα, διαθέτει παγκάκια, ακόμη και κούνια για παιδιά. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους Αραπαίους.

.

Leitourg-a

Leitourg-b

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η λειτουργία έγινε από τον πατέρα Γρηγόριο και ο Ι. Ναός ήταν κατάμεστος από ευλαβείς προσκυνητές. Μετά το πέρας της λειτουργίας έγινε αρτοκλασία και στη συνέχεια όλοι κάθισαν στα τραπέζια για το βραστό από «τραγιά» της περιοχής και άλλα εδέσματα και κρασί που πρόσφεραν οι Αραπαίοι.

Trap-e

Trap-d

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Trap-a

Trap-b

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Trap-f

Trap-g

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Το πανηγύρι τίμησαν με την παρουσία τους ο πατριώτης Γιάννης Παναγόπουλος, πρόεδρος της ΓΣΕΕ και ο αντιπεριφερειάρχης κ. Γιαννακούρας. Ο κ. Γιαννακούρας συνεχάρη τους Αραπαίους για την εξαιρετική οργάνωση του πανηγυριού, τους ευχαρίστησε για την πρόσκληση  και τους ενημέρωσε πως έχουν εγκριθεί 200.000 ευρώ ακόμη από την Περιφέρεια, για το δρόμο Σέρβου-Αράπηδες.

Τον Σύνδεσμο Σερβαίων εκπροσώπησαν στον εορτασμό ο αντιπρόεδρος Ι. Ν. Βέργος και ο γραμματέας Χ. Μαραγκός.

.

.Trap-mTrap-p

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Κάπως έτσι εορτάστηκε το πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου το 2017.

Μπορεί να μην ήταν ο «Μαυρέλιας» με το κλαρίνο του, που τα παλιότερα χρόνια  αντιλαλούσε αυτή τη μέρα  στα φαράγγια και τους βουνοπλαγιές της γύρω περιοχής, η ευχαρίστηση όμως των Αραπαίων και όσων συμμετείχαν στον εορτασμό ήταν ίδια με …τότε.

Χρόνια πολλά σε όλους όσους παραβρέθηκαν στον εορτασμό και ευχόμαστε του χρόνου το πανηγύρι να είναι ακόμη πιο καλό, με τη συμμετοχή πολύ περισσότερων προσκυνητών και επισκεπτών Αραπαίων-Σερβαίων και άλλων κοντοχωριανών.

.

.

.

.

.

Χ. Ι. Μαραγκός

.

Βάπτιση εγγονού Σοφίας Νικόλα Βέργου

.

Την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 έγινε η βάπτιση της κόρης του Νίκου Διογ. Κομιχίλη (γιού της Σοφίας Ν. Βέργου-Μάρκου-) και της συζύγου του  Λουκίας.

Το όνομα που δόθηκε στη νεοφώτιστη είναι Ηλέκτρα και το μυστήριο έγινε στον Ι. Ναό «Αγία Ελευθερώτρια» στην Σαλαμίνα.

Μετά τη βάπτιση οι γονείς δεξιώθηκαν τους μετέχοντες στο μυστήριο σε Κέντρο της περιοχής και διασκέδασαν για το ευτυχές γεγονός.

Ο Νίκος και η σύζυγός του εργάζονται στο χώρο παροχής υπηρεσιών υγείας και ιδιαίτερα στον τομέα μεταφοράς μοσχευμάτων κλπ.

Το ΔΣ του Συνδέσμου μας εύχεται στο κοριτσάκι να είναι καλότυχο στη ζωή του και στους ευτυχείς γονείς, παππούδες, γιαγιάδες και λοιπούς συγγενείς, να τους ζήσει το νεοφώτιστο και να το χαίρονται. 

Γάμος Σοφίας Αθ. Στρίκου

 

Η Σοφία, κόρη του πατριώτη μας Αθανασίου Π. Στρίκου,  παντρεύτηκε με τον Δημήτριο Κοτσιάνη.

Το μυστήριο έγινε στην Μονεμβασία, στο Ι. Ναό Ελκομένου Χριστού και το ευλόγησε ο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης Λακεδαίμονος και Σπάρτης κ.κ. Ευστάθιος.

Το ΔΣ του Συνδέσμου μας εύχεται κάθε ευτυχία στους νεόνυμφους

Γέννηση τέκνου Χριστίνας Β. Παπαγεωργίου.

Η Χριστίνα, κόρη του πατριώτη μας Βασίλη Χ. Παπαγεωργίου απέκτησε στις 9-3-2017 το τρίτο της παιδάκι, ένα χαριτωμένο κοριτσάκι.

Το κοριτσάκι αυτό  είναι το πέμπτο εγγόνι του πανευτυχή Βασίλη (3 αγόρια και 2 κορίτσια), αφού έχει και άλλα δύο από την κόρη του Θάλεια.

ΤΟ ΔΣ του Συνδέσμου μας εύχεται στο νεογέννητο να είναι καλότυχο στη ζωή του και στους ευτυχείς γονείς, παππούδες γιαγιάδες και λοιπούς συγγενείς να τους ζήσει το κοριτσάκι, να το καμαρώνουν και να το χαίρονται.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.