Συμπληρωματικά στοιχεία για τα μαγαζιά του χωριού.

 Διάβασα στον Αρτοζήνο για τα μαγαζιά του χωριού τον περασμένο αιώνα.  Έχω να προσθέσω και εγώ κάποια πράγματα που γνωρίζω και δεν είναι γραμμένα.
.
Πρώτος που άνοιξε μαγαζί στο χωριό τον προπερασμένο αιώνα, γύρω στο 1885, ήταν ο Πανάγος Ρουσιάς (πατέρας του Ρουσόγιαννη), στο υπόγειο του σπιτιού του.
.
Άλλος ήταν ο Νικόλας Δάρας, παππούλης του γιατρού Στάθη Δάρα, πάνω στα Νταραΐικα, στο υπόγειο του σπιτιού του.
.
Επίσης λίγο  ποιό πέρα ο Ζαχαρίας Τρουπής, παιδί του Μπουσμπουνόγιαννη, άνοιξε μαγαζί δίπλα από το σπίτι του, εκεί που είναι το σήμερα το χάλασμα κάτω από το σπίτι του Ν. Γεωργακόπουλου (Τσούρνου), σε μια αποθηκούλα που τότε τη λέγανε χαμοκέλα.
.
Ένας ακόμη με μαγαζί  στο χωριό ήταν ο Χαράλαμπος Μαραγκός, παιδί του Βασίλη Μαραγκού, αδερφός του πατέρα του Γιάννη Μαραγκού
.
Όλα αυτά τα μαγαζιά ήσαν κρεοπωλεία και πουλούσαν κρασί, σαρδέλες, ρέγκες και μερικές φορές βακαλάο. 
.
Σχετικά με τον Κανδηλώρο, που αναφέρεται στο κείμενο,  έχω ακούσει ότι είχε καταγωγή από την Κεφαλλονιά και ήρθε από την Αττική στο χωριό, ως πλανόδιος ράφτης (Τερζής, έραβε ράσα). Εδώ παντρεύτηκε πρώτα την κόρη του Αποστόλη Μπόρα και όταν πέθανε αυτή παντρεύτηκε την αδερφή του Γιώρη Γιαννόπουλου (Κανελλή), που είχε το σπίτι εκεί που τώρα είναι το προαύλιο του σχολείου. Το πρώτο μαγαζί που άνοιξε ο Κανδηλώρος ήταν στο υπόγειο του σπιτιού που μένω εγώ σήμερα.
 
Στο σημερινό μαγαζί του Μήτσιου Ρουσιά είχε ανοίξει μπαλοματάδικο ο Ηλίας Δ. Στρίκος (ο γιος του έχει φτιάξει το σπίτι πάνω από το δρόμο στην Κοκκινόβρυση). Εκεί κατά διαστήματα είχαν σαγματοποιεία ο Γιάννης Χαραλάμπη Στρίκος και ο Πανάγος Αθ. Στρίκος (Σιοκλός), όπως και στο υπόγειο κάτω από το σπίτι της δασκάλας Γεωργίας Στρίκου, που σήμερα το αγόρασε ο Γιάννης του Κώστα Μπόρα (Δικαστικός).
.
Πάνος Κουτσανδριάς

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.