Οπλαρχηγοί της Επανάστασης από τη Ζάτουνα της επαρχίας Καρύταινας

.

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο της Μαρίνας Διαμαντοπούλου-Τρουπή.

Η επαρχία της Καρύταινας ήταν περίπου η μετέπειτα επαρχία Γορτυνίας και λίγο μεγαλύτερη.

ΣΤΑΪΚΟΣ ΣΤΑΪΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Φωτάκος στο έργο του “Βίοι Πελοποννησίων Ανδρών...των αγωνισαμένων τον αγώνα της Επαναστάσεως” αναφέρει:

“Ούτος ήτον από την Ζάτουναν και προ της επαναστάσεως εκατοίκει εις την Ύδραν. Πρώτος αυτός εφάνη πολιορκητής του Ναυπλίου κιὶ σύγχρονος της Μπουμπουλίνας. Εγένετο δὲ σύντροφος τοῦ Νικολή Σπηλιωτοπούλου δια την κατ᾿ αρχάς σύστασιν της Καγκελαρίας τοῦ Άργους. Ύστερον δε όταν ήλθεν ο Παπά Αρσένης και οι λοιποί Κρανιδιώται εις την πολιορκίαν και έμεναν ούτοι εκεί σταθεροί, ο Στάϊκος έκαμνεν εκδρομάς με τους στρατιώτας του έως εις τον Αχλαδόκαμπον και το Παρθένι, και πλησίον ακόμη της Τριπολιτσάς, η οποία επολιορκείτο, εφαίνετο εδώ και εκεί μεταβατικός, και πάλιν επέστρεφεν εις την πολιορκίαν του Ναυπλίου. Αι εκδουλεύσεις του στρατηγού τούτου είναι γνωσταί. Αυτὸς ηνδραγάθησεν εις όσους πολέμους ευρέθη, αυτός επήρε και το Παλαμήδιον. Πολλοί εφάνησαν πολιορκηταί του Ναυπλίου εκ διαλειμμάτων, αυτὸς όμως ὑπῆρξε διαρκής, και δια της ικανότητος του πρώτος των άλλων εμβήκεν εις το Παλαμήδιον.

Μετά δε ταύτα ευρέθη και εις την τελευταίαν πολιορκίαν της Κορίνθου μέχρις ότου παρεδόθη και το φρούριον τούτο προς τον Κολοκοτρώνην”.

Ο δε Αμβρόσιος Φραντζής στο έργο του “Επιτομή της ιστορίας της Αναγεννηθείσης Ελλάδος” αναφέρει:

“….ο Σταϊκος Σταϊκόπουλος (ούτος είναι ο κυριεύσας μετά του υπό την οδηγίαν του σώματος το Παλαμήδιον, προσκληθείς παρά των ολίγων Οθωμανών, χωρίς να πτοηθή απάτην τινα παρ’ αυτών, ετελεύτησεν όμως εν φυλακή, αφού έμεινε καθ’ όλα απεριποίητος, και ενταφιάσθη μ’ ελευμοσύνην. Τοιαύτην ανταμοιβήν έλαβε ο αείμνηστος ήρως δια τας ενδόξους ανδραγαθίας του.)

Από τον Φωτάκο αναφέρονται επίσης:

ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΚΑΨΟΚΑΛΥΒΑΣ

Ο άριστος ούτος καπετάνιος κατήγετο από την Ζάτουναν, υπηρέτησε δε την πατρίδα με πολύν ζήλον και προθυμίαν. Ευρέθη εις όλας τας μάχας με τους υπ᾿ αυτόν στρατιώτας, και ήτον υπό τας διαταγάς του Γέρω Κολοκοτρώνη και Δ. Πλαπούτα παντού και πάντοτε. Εσυνείθιζε δε να συμβουλεύῃ τους στρατιώτας να πολεμούν ήσυχα και προσεκτικά δια να μη πέφτουν τα βόλια εις την γην και χάνονται. Έλεγε δε εις τους στρατιώτας, ότι τα τουφέκια δεν τα έφτιασαν δια να βροντούν εις τον αέρα, αλλὰ διὰ να τρυπούν τα βόλια τα κορμιά των Τούρκων, διότι έχομεν ολίγα, και πάνε χαϊμένα. Ο τρόπος του αυτός έβανε τους στρατιώτας εις φιλοτιμίαν ποίος να σκοτώση περισσοτέρους Τούρκους.

 

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΟΛΟΓΑΣ

Ο καπετάνιος ούτος κατήγετο εκ Ζατούνης, και προ πολλών χρόνων κατώκει εις την Τριπολιτσάν. Κατ᾿ αρχάς υπηρέτησε την πατρίδα εξοδεύων εξ ιδίων του εις τας διαφόρους ανάγκας. Εξήλθε πρότερον έξω της Τριπολιτσάς, ενεργών και ετοιμάζων τα του πολέμου σύμφωνα με τους αδελφούς των πόλεων Βυτίνας και Μαγουλιάνων, και ομού με τον Κωνσταντίνον Παπαζαφειρόπουλον από την Λάσταν. Ετιμάτο δε και ηγαπάτο από όλους.

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΥΦΩΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Ήτον από την Ζάτουναν. Προ της επαναστάσεως ευρεθείς εις Κωνσταντινούπολιν παρηκολούθησε τον Μιχαήλ Σούτσον, όταν ούτος έγεινε Βλάχμπεης. Παρευρέθη καὶ εις την επανάστασιν της Βλαχίας, αλλά τι έκαμεν εκεί μου είναι άγνωστον. Μετά δε ταύτα επανελθών εις Πελοπόννησον υπηρέτησε στρατιωτικώς και πολιτικώς πλησίον του στρατηγού Βασιλείου Πετιμεζά γράφων και πολεμών. Μετά δε την κατάπαυσιν του πολέμου υπηρέτησεν εις πολιτικάς υπηρεσίας.

Ο δε Τ. Κανδηλώρος αναφέρει στο έργο του “Η Γορτυνία”, έκδοση 1898:

“...Εκ Ζατούνης προεστώς επίσημος ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος ων γαμβρός του Αθανας. Αντωνοπούλου και πολλάκις διωχθείς υπό των Τούρκων. Δεύτερος προεστώς ήτο και ο Νικ. Θανόπουλος. Επολέμησαν δε υπό τον Πλαπούταν ο Αθ. Θανόπουλος, ο Καψοκαλύβας ή Σταματόπουλος και ο Γ. Βενετσανόπουλος φονευθείς εν Αθήναις.”

.

(ΧΙΜ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.