Κύκλου άρνησις

Ελένης Θ. Τρουπή-Burillon

 

Ωραία αρχίζεις, αλλά πώς τελειώνεις;
Ωραία μπαίνεις, αλλά πώς βγαίνεις;
   
Ωραία μιλάς, αλλά πώς σιωπάς;
         
Ωραία βλέπεις, αλλά πώς παραβλέπεις;

Ωραία γράφεις, αλλά πώς διαγράφεις;
  
Ωραία έρχεσαι, αλλά πώς φεύγεις;
        
Ωραία μεθάς, αλλά πώς ξεμεθάς;
          
Ωραία αγαπάς, αλλά πώς ξεχνάς;
      
Ωραία ζεις, αλλά πώς πεθαίνεις;
  

     
Όχι

 
Αρνούμαι
Να τελειώσω
Να βγω
Να σιωπήσω
Να παραβλέψω
Να διαγράψω
Να φύγω
Να ξεμεθύσω
Να ξεχάσω
Να πεθάνω

Δεν κλείδωσα ακόμη τον κύκλο της ιδιοφυούς μου τρέλας...
Κρατάω ακόμη γερά τη σκυτάλη στη στροφή 
Πριν σκοντάψω...
  

 

(ΧΙΜ)                            


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.