Χειμωνιάτικη ελπίδα

Μικρό πουλάκι στο κλαδί, την πίκρα μου την σβήνεις,
μέσα στο καταχείμωνο, πόση χαρά μου δίνεις.
Σαν το τραγούδι σου αρχινάς, η πλάση όλη φωτίζει,
ο φόβος και η παγωνιά του σκοταδιού σκορπίζει.

Μες στου χειμώνα την καρδιά, είσαι χρυσό Βαγγέλιο,
φέρνεις σε όλους μας χαρά, στα χείλη μας το γέλιο.
Μικρό πουλάκι που γυρνάς στις γειτονιές του κόσμου,
έλα και στην πατρίδα μου και την ελπίδα δώσ' μου.

Δώσε στον κάθε Έλληνα, δύναμη για ν' αντέξει
στις δυσκολίες που περνά, ώσπου ξανά να φέξει.
Μικρό πουλάκι στο κλαδί, καλές – πες μας – ειδήσεις
και μες στο καταχείμωνο για μας να τραγουδήσεις.

Δώσ' μας κουράγιο, υπομονή, σοφία και ελπίδα
πως θα περάσει γρήγορα κι αυτή η καταιγίδα.
Θα 'ρθουνε μέρες φωτεινές, χωρίς καημούς και κόπους.
Θα 'ναι πιο όμορφη η ζωή για όλους τους ανθρώπους.

ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΠΑΝ. ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ

(ΙΣΒ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.