Το χωριουδάκι μου

Ω χωριό μου αγαπημένο
Που 'ναι τα στολίδια σου
Που 'ναι τα όμορφα κορίτσια
και τα παλικάρια σου;

Ω χωριό μου αγαπημένο
Που είναι τα τραγούδια σου
Που είναι οι γάμοι και οι χοροί σου
και τα πανηγύρια σου;

Τα λόγια του βοσκού
Με τη φλογέρα εκεί ψηλά
Ένας βοσκός το λέει
Μα ο δυστυχής δε τραγουδά
Βρυχηθμεί και κλαίει:

Παν τα τραγούδια και οι χαρές
Εκεί στην τρανή κρύα βρύση
Ούτε π' ακούγονται φωνές
Κάποιος να σου μιλήσει.

Σπίτια να καπνίζουνε
Ζητώ να δω Χριστέ μου
Παράθυρα να ανοίγουνε
Βοήθα μας, ώ θεέ μου.

 Πέτρου Β. Κούρτη,
δάσκαλου - ποιητή, από τον Άγιο Ανδρέα, Αγίοι Σαράντα Β. Ηπείρου.

από το βιβλίο “Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ”


(ΕΚΜ)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.