Το χωριουδάκι μου

Ω χωριό μου αγαπημένο
Που 'ναι τα στολίδια σου
Που 'ναι τα όμορφα κορίτσια
και τα παλικάρια σου;

Ω χωριό μου αγαπημένο
Που είναι τα τραγούδια σου
Που είναι οι γάμοι και οι χοροί σου
και τα πανηγύρια σου;

Τα λόγια του βοσκού
Με τη φλογέρα εκεί ψηλά
Ένας βοσκός το λέει
Μα ο δυστυχής δε τραγουδά
Βρυχηθμεί και κλαίει:

Παν τα τραγούδια και οι χαρές
Εκεί στην τρανή κρύα βρύση
Ούτε π' ακούγονται φωνές
Κάποιος να σου μιλήσει.

Σπίτια να καπνίζουνε
Ζητώ να δω Χριστέ μου
Παράθυρα να ανοίγουνε
Βοήθα μας, ώ θεέ μου.

 Πέτρου Β. Κούρτη,
δάσκαλου - ποιητή, από τον Άγιο Ανδρέα, Αγίοι Σαράντα Β. Ηπείρου.

από το βιβλίο “Η ΜΑΙΑΝΔΡΙΑ ΜΑΣ”


(ΕΚΜ)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.