Τελευταίος ασπασμός

.

To καλοκαίρι άρχισε με βαρύ πένθος για το χωριό μου, Σέρβου Γορτυνίας και για την ευρύτερη οικογένεια μου:

Χάσαμε μέσα σε τρεις εβδομάδες δυο νέες γυναίκες και συγγενείς, την ξαδέρφη μου Μαρία Κ. ΤρουπήΜαρία ήταν ανύπαντρη και την πήγαμε νύφη στον τάφο) και το χαμογελαστό κορίτσι, τη Στέλλα Π. Δημητροπούλου (Άφησε πίσω της δύο παιδιά και τον σύζυγό της).

 

 

Με βουβό πόνο τους αφιερώνω αυτές τις γραμμές που βγήκαν βαριά από την άκρη των δαχτύλων.

Ο Θεός ας τις πάρει στην αγκαλιά του και ας δώσει δύναμη σε όσους τις πονούν!



Ένα δάκρυ 
Που είναι να κυλήσει 
Δεν αφήνει να βλέφαρα να κλείσουν 

Είναι γιατί 
Αγαπημένες μορφές 
Παραδόθηκαν ες αεί στην αγκαλιά του Μορφέα 

Έχει θολώσει ο χρόνος
Στο τζάμι της αιωνιότητας κυλά μια σταγόνα προσμονής 
Πάνω στο αποτύπωμα των χειλιών αυτών που έφυγαν νωρίς....

ΔΕΥΤΕ ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΝ ΑΣΠΑΣΜΟΝ...

.

EL. BURILLON

Ελένη Τρουπή-Bourillon 

Κάτω Αχαΐα, 18-7-2018

.

(χιμ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.