Σκοπιά. Μαρίας Παναγοπούλου.

 

Απότην ποιητική συλλογή  «ΒΟΥΡΚΩΜΕΝΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ», Αθήνα 1978.

 

Κι αν λένε το θεό σου Αλάχ,

Χριστό κι αν λένε το δικό μου,

οι μανάδες μας πικρό του πόνου,

όμοια βαθύ το βγάζουνε το «άχ».

 

Τι έχουμε εμείς να μοιραστούμε

παιδιά φτωχά της μάνας γης;

Εσύ στο Αρτζικτάν εργάτης,

κι εγώ στην Πάτρα ταξιτζής

 

Από μια κόκκινη καρδιά,

σε δυο κοτσίδες κρεμασμένη…

μια Χούλια θα σε περιμένει,

κι εμένα, μια ξανθή Ροδιά.

 

Τι έχουμε για να μισηθούμε;

Μεγάλη, και μας παίρνει η γη.

Εσένα στο Αρτζικτάν εργάτη,

στην Πάτρα εμένα ταξιτζή.

 

Η νύχτα υγρή και σκοτεινή,

από το κρύο θα πιαστούμε.

Έλα να την καταραστούμε,

αντάμα ετούτη τη στιγμή.

 

Τι μούφτεξες να σε σκοτώσω;

Θέλω να ζω! Κι εσύ να ζεις.

Εργάτης στο Αρτζικτάν να είσαι,

κι εγώ στην Πάτρα ταξιτζής.

 

(χιμ)

 

 

 

 

 

 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το χωριό μας αναφέρεται στα Κατάστιχα του Δήμου (kaza) Καρύταινας (περίοδος 1566-1574). Κατά τη χρονική αυτή περίοδο φαίνεται  ότι είχε 22 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 10 άγαμους μη Μουσουλμάνους κατοίκους. Κατ' εκτίμηση είχε περί τους 120 κατοίκους. Το χωριό Αρτοζήνος, το οποίο επίσης αναφέρεται στα ίδια Κατάστιχα, ήταν πολύ μεγαλύτερο. Είχε 132 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 39 άγαμους μη Μουσουλμάνους. Κατ' εκτίμηση είχε 726 κατοίκους.
(Πηγή: Ιστοσελίδα Arcadians.gr. Εισήγηση για τη Δημογραφική Σύνθεση Λεονταρίου-Καρύταινας http://conference.arcadians.gr/index.php?itemid=29&catid=2 )