Δημ. τραγούδια του τόπου μας, συλλογικής Γ. Δ. Βέργου (321-330)

............................................................................................................................................................................................................................

321: Σ’ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ

(Συρτός)

.

Σ’ όλο τον κόσμο… άιντε μορ’ Ελένη,

Σ’ όλο τον κόσμο… και στην οικουμένη.

Αμάν! Σ’ όλο τον κόσμο, και στην οικουμένη,

Δεν βρήκα άλλη, σαν και την Ελένη.

.

Είχε δυο μάτια… άιντε μορ’ Ελένη,

Είχε δυο μάτια… μαύρα και μεγάλα

Αμάν! Είχε δυο μάτια… μαύρα και μεγάλα,

Και το πρόσωπό της άσπρο σαν το γάλα.

.

Κι ένας Ασίκης… άιντε μορ’ Ελένη,

Κι ένας Ασίκης από το Λιμπάρτζι.

Αμάν! Κι ένας Ασίκης απ’ το Λιμπάρτζι,

της Ελένης θέλει για να κουβεντιάσει.

.

Έλα Ελένη… άιντε μορ’ Ελένη,

Έλα Ελένη για να σε φιλήσω.

Αμάν! Έλα Ελένη… για να σε φιλήσω,

Γιατί νηστεύω θέλω να κοινωνήσω.

.

Αφού νηστεύεις… άιντε μορ’ Ελένη,

Αφού νηστεύεις και θα κοινωνήσεις.

Αμάν! Αφού νηστεύεις και θα κοινωνήσεις,

Τι τα μαύρα μάτια θέλεις να φιλήσεις.

.

322. ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΟ ΚΟΝΤΟΒΡΑΔΟ

(Συρτός)

.

Το βράδυ το κοντό… κοντόβραδο,

να τρα… μωρέ, να τραγουδήσω θέλω.

Που ρο… μωρέ, που ρο… που ροβολάν’

Οι όμορφες.

.

Που ροβολάν’ οι ο… οι όμορφες, απ’ το μωρέ,

Απ’ το βουνό ιδρωμένες.

Κι άλλες μωρέ, κι άλλες… άλλες πεινούν,

Κι άλλες διψούν.

.

Κι άλλες πεινούν κι άλλες… κι άλλες διψούν,

Κι άλλες καλέ, άλλες παντρειά γυρεύουν.

Και μια μωρέ, και μια, και μικρή,

Μελαχρινή.

.

Και μια μικρή… μικρή μελαχρινή,

Του κα… μωρέ, του καπετάνιου η κόρη.

Ούτε μωρέ, ούτε… ούτε πεινάει,

Ούτε διψάει.

.

Ούτε πεινάει, ούτε… ούτε διψάει,

Ούτε μωρέ, ούτε παντρειά γυρεύει.

Μα κα, μωρέ, μα κα, μα καρτερεί,

Τον άντρα της…

.

323. ΓΙΑ ΙΔΕΣ ΛΕΒΕΝΤΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ

(Συρτός)

.

Για ειδές μωρέ, για ειδές, για ειδές,

Λεβέντη που έχουμε.

Για ειδές λεβέντη που έχουμε,

Λεβέντικα χορεύει.

.

Λεβε… μωρέ, λεβε… λεβέντικα

Πατάει τη γη(ς).

Λεβέντικα πατάει τη γη(ς),                                                                

Και η γη(ς) τον καμαρώνει.

.

Σέρνει μωρέ, σέρνει, σέρνει,

Δροσιά στα ρούχα του.

Σέρνει δροσιά στα ρούχα του

Και μόσχο στα μαλλιά του.

.

Έχει μωρέ, έχει, έχει,

Και στο γιλέκο του.

Έχει και στο γιλέκο του,

Ολόχρυση καδένα.

.

Έχει μωρέ, έχει, έχει,

Και στο μαντήλι του.

Έχει και στο μαντήλι του,

Μαγιάτικο λουλούδι.

.

Τρεις λυ… μωρέ, τρεις λυγερές ,

Τον παν’ κοντά.

Τρεις λυγερές τον παν’ κοντά,

Τον παν’ παρακαλώντας.

.

Δωσ’ μας μωρέ, δωσ’ μας, μωρέ, δωσ’ μας

Δωσ’ μας κι εμάς λεβέντη μου.

Δωσ’ μας κι εμάς λεβέντη μου,

Μαγιάτικο λουλούδι.

 

324. Ο ΓΙΑΝΝΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΓΩ

(Τσάμικος)

.

Ο… Γιάννος… με τη Μαριγώ…

Σ΄ ένα σχολειό πηγαίνουν.

Αμάν! Ο Γιάννος μαθαίνει γράμματα,

Κι Μάρω… τα κεντίδια.

.

Πέ… ντε… χρόνια αγαπιόντουσαν,

Κρυφά από τους γονείς τους,

Αμάν! Ο Γιάννος το ξεστόμισε,

Της μάνας του… το λέει.

.

-Μά… να τη Μάρω αγαπώ…

Και θέλω να την πάρω.

-Αμάν! Τι λες μωρέ παιδάκι μου,

Τι λες μωρέ παιδί μου.

.

Η… Μάρω είναι ξαδέρφη σου,

Πρώτη ξαδέρφησσά σου.

Αμάν! Να βρεις άλλη να παντρευτείς,

Και να είσαι ευτυχισμένος.

.

325. ΑΓΓΕΛΩ ΚΡΕΝΕΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ

(Τσάμικος)

.

Αγγέλω… κρέ… Αγγέλω… κρένει,

Η μάνα σου.

Αγγέλω κρένει η μάνα σου,

Δεν… ξέρω τι σε θέλει, δεν…βξέρω τι σε θέλει.

.

Θέλει… να πα… θέλει να πάω,

Για νερό.

Θέλει… να πάω για νερό,

Να… φέρω το βαρέλι, να φέρω το βαρέλι.

.

Να φέ… ρω, αθα… να φέρω αθάνατο,

Νερό.

Να φέρω αθάνατο νερό,

Αθά… νατο βοτάνι, αθά… νατο βοτάνι.

.

Να δώ… σω της… να δώ… σω,

Της αγάπης μου.

Να δώ.. σω της αγάπης μου,

Πο… τέ να μην πε… θάνει, πο... τέ να μην πε… θάνει.

.

326. ΕΧΩ ΤΩΡΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΟΥΣ

(Συρτός)

.

Έχω τω… μάνα, καημένη μου μάνα,

Έχω τώρα μάνα, πέντε χρόνους.

Έχω τώρα μάνα, πέντε χρόνους,

Αναστεναγμούς καλέ, και πόνους.

.

Αγαπώ… μάνα, καημένη μου μάνα,

Αγαπώ μάνα, ένα χελιδόνι.

Αγαπώ μάνα, ένα χελιδόνι,

Κι η μαμά το, βρε το μαλώνει.

.

Χελιδό… μάνα, καημένη μου μάνα,

Χελιδόνι μου καλέ, ν’ απέχεις.

Χελιδόνι μου καλέ, ν’ απέχεις,

Γιατί διαφορά καλέ, δεν έχεις.

.

Πως ν’ απέ… μάνα, καημένη μου μάνα,

Πως ν’ απέχω μάνα, απ’ την αγάπη.

Πως ν’ απέχω μάνα, απ’ την αγάπη,

Που ‘χασα πολλά για δ’ αύτη.

.

327. ΡΙΝΙΩ ΜΟΥ ΚΑΤΣΕ ΦΡΟΝΗΜΑ

(Τσάμικος)

.

Ρινιώ… μου κάτσε φρόνημα…

Ρινιώ μου Κατερινιώ μου.

Ρινιώ… Κατερινιώ μου…

Σαν ό… λα τα κορίτσια.

.

Μην μπαινο… βγαίνεις και κοιτάς…

Ρινιώ μου Κατερινιώ μου.

Ρινιώ… και Κατερίνα…

Κοιτάς τα παλικάρια.

.

Τα παληκά… ρια τα καλά…

Ρινιώ μου Κατερινιώ μου.

Ρινιώ… και Κατερίνα…

Καλές γυναίκες θέλουν.

.

Να ξέ… ρουν ρόκα κι αργαλειό…

Ρινιώ μου Κατερινιώ μου.

Ρινιώ… και Κατερίνα…

Να ξέρουν να κεντάνε.

.

Το κέ… ντιμα είναι γλέντιμα…

Ρινιώ μου Κατερινιώ μου.

Ρινιώ… και Κατερίνα…

Κι η ρόκα είναι σιργιάνι.

.

Κι ο βου… λιαγμένος αργαλειός…

Ρινιώ μου Κατερινιώ μου.

Ρινιώ… Κατερινιώ μου…

Σκλαβιά… για τα κορίτσια.

.

328.   ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΘΑ ΓΙΝΩ

(Συρτός)

.

Βασιλικός θα γίνω στο παραθύρι σου,

Στο παραθύρι σου.

Κι ανύπαντρος θα μείνω για το χατίρι σου,

Για το χατίρι σου.

.

Έβγα στο παραθύρι, να δεις τι γίνεται.

Να δεις τι γίνεται.

Το αίμα της καρδιάς μου, για σένα χύνεται.

Για σένα χύνεται.

.

Έβγα στο μπαλκονάκι κρυφά απ’ τη μάνα σου,

Κρυφά απ’ τη μάνα σου.

Και κάνε πως ποτίζεις τη μαντζουράνα σου,

Τη μαντζουράνα σου.

.

Πες μου βασιλικέ μου γιατί μαράθηκες,

Γιατί μαράθηκες.

Ποιος σ’ έβαλε στα λόγια και με παράτησες,

Και με παράτησες.

.

Έβγα να σε δω… έβγα να σε δω,

Έβγα να σε δω, να παρηγορηθώ.

Το Φεγγάρι κάνει βόλτα,

Στης αγάπης μου την πόρτα.

.

329.   ΤΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΓΑΛΑΝΗ

(Συρτός)

.

Τι να μωρέ, τι να… τι να,

Σε κάνω Γαλανή.

Τι να σε κάνω Γαλανή,

Να γίνεις μαυρομάτα… να γίνεις μαυρομάτα.

.

Κέρνα μωρέ, κέρνα… κέρνα μας,

Κόρη κέρνα μας.

Κέρνα μας κόρη κέρνα μας,

Γεμάτα τα ποτήρια… γεμάτα τα ποτήρια.

.

Και στο μωρέ, και στο… και στο

Δικό μου το γυαλί.

Και στο δικό μου το γυαλί,

Ρίξε σπυρί φαρμάκι… ρίξε σπυρί φαρμάκι.

.

Φαρμά… μωρέ, φαρμά… φαρμάκι,

Από τα χείλη σου.

Φαρμάκι από τα χείλη σου,

Κι από τα μάγουλά σου… κι από τα μάγουλά σου.

.

330.   ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΟΝ ΚΟΙΤΟΥΝ

(Συρτός)

.

Αμάν! Όλοι τον ήλιο,

Καλέ τον κοιτάν.

Όλοι τον ήλιο τον κοιτάν,

Που πάει να βασιλέψει… που πάει να βασιλέψει.

.

Αμάν! Κι η κόρη που ‘χει,

Καλέ μου τον καημό.

Κι κόρη που ‘χει τον καημό,

Τη θάλασσα αγναντεύει… τη θάλασσα αγναντεύει.

.

Αμάν! Βλέπει καράβια,

Καλέ μου κι έρχονται.

Βλέπει καράβια κι έρχονται,

Βαρκούλες αρμενίζουν… βαρκούλες αρμενίζουν.

.

Αμάν! Μην είδατε,

Καλέ, τον αρνητή.

Μην είδατε τον αρνητή,

Τον ψεύτη της αγάπης… τον ψεύτη της αγάπης.

.

Αμάν! Σε τι τραπέζια,

Καλέ μου κάθεται.

Σε τι τραπέζια κάθεται,

Σε τι ταβέρνες πίνει… σε τι ταβέρνες πίνει.

.

Αμάν! Τίνος χεράκια,

Καλέ μου τον κερνούν.

Τίνος χεράκια τον κερνούν,

Και τα δικά μου τρέμουν… και τα δικά μου τρέμουν.

.

Αμάν! Τίνος ματάκια,

Καλέ μου τον κοιτούν.

Τίνος ματάκια τον κοιτούν,

Και τα δικά μου κλαίνε… και τα δικά μου κλαίνε.

.

(ΧΙΜ)

.

 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το χωριό μας αναφέρεται στα Κατάστιχα του Δήμου (kaza) Καρύταινας (περίοδος 1566-1574). Κατά τη χρονική αυτή περίοδο φαίνεται  ότι είχε 22 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 10 άγαμους μη Μουσουλμάνους κατοίκους. Κατ' εκτίμηση είχε περί τους 120 κατοίκους. Το χωριό Αρτοζήνος, το οποίο επίσης αναφέρεται στα ίδια Κατάστιχα, ήταν πολύ μεγαλύτερο. Είχε 132 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 39 άγαμους μη Μουσουλμάνους. Κατ' εκτίμηση είχε 726 κατοίκους.
(Πηγή: Ιστοσελίδα Arcadians.gr. Εισήγηση για τη Δημογραφική Σύνθεση Λεονταρίου-Καρύταινας http://conference.arcadians.gr/index.php?itemid=29&catid=2 )