Άκοβος 1821-2021

https://akovitesathinas.blogspot.com/2021/10/bloog-post.html#more
https://akovos2021.blogspot.com/

Το πιο κάτω video αναφέρεται  στο χωριό Ακοβο Μεγαλοπόλεως Αρκαδάς.
Αυτό είναι ένα μικρό  φτωχό άγωνο ορινό χωριό με προκομένους κατοίκους.  
Το φυσικό του περιβάλλον το κατέστησαν γεννέτηρα, φωλιά, κρυσφύγετο και ορμητήριο προεπαστατικών κλεφτοαρματωλών, επαναστατικών ηρώων του 1821, ηρώων των απαλευθερωτικών πολέμων του 1912 του 1920 και της ηρωικής  εποποιήας  του ΟΧΙ του 1940   με την  πολύπαθη Γερμανική Κατοχή και την  μετέπειτα κατάρα του καταστροφικού εμφυλίου πολέμου.
Ηταν και είχαν  συγγενεικό δεσμό ήρωες  και καπτανέοι, τακτικού και άτακτου στρατού.  
Οι άντρες του πότισαν  το δέντρο της λευτεριάς μέ  το αίμα τους σε κάθε περίσταση.
Στην περιοχή του όλοι τους είχαν τα στρατηγία τους και το χρησιμοποιούσαν σαν ορμητήριο και καταφύγιο τους.   Καταχτητές,τακτικός , άτακτος απελευθυροτικός στρατός και μετέπειπα οι εκάστοτε  ένοπλες άτακτες ομάδες του εμφυλόυ σπαραγμού.  
Με το χωριό είχε συγγενιακό δεσμό ο ΄Γέρος του Μοριά Θ Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς και ο Παπαφλέσας...
Έχει ανθρώπους τίμιους εργατικούς φιλότιμους,φιλόξενους, φιλοπρόδους... Όμως διαχρονικά πολύπαθο χωριό απο την Γερμανική κατοχή και τον εμφίλιο....
Αυτά προσπαθει να εξιστορίσει το video  
Το χωριό μας Σέρβου, τα τελευταία χρόνια με το χωριό αυτό έχει συγγενειακούς δεσμούς, μας αγάπησαν μας εκτίμησαν, τους αγαπήσαμε και τους εκτιμήσαμε.  
"Τους πήραμε μία και μας πήρανε δύο... Ή αλιώς: Μας πήρανε έναν και τους πήραμε δύο"
 Νομίζω πως είμαστε πάτσι- πάτσι...
 
                                                     

 

Γιάννης  Στ. Βέργος. 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.