10-1-11_Από το αντάμωμα των 60ρηδων

Ιωάννη Ν. Βέργου
.
17-8-10_sinantisi_60ridonΎστερα από 50 περίπου χρόνια,  ανταμώσαμε στις 17/8/2010, οι συμμαθητές   του δημοτικού  σχολείου   Σέρβου Αρκαδίας, στην αίθουσα  του  νεοσύστατου Πολιτιστικού   Κέντρου  του  χωριού.
Η  Ελένη  του   Μήτσιου   του  Πετρούλια, που είχε έρθει από την Αυστραλία, είχε  ετοιμάσει  καφέ   και δίπλες και περίμενε τους συμμαθητές της με μεγάλη  αγωνία, λέγοντας:
"Άραγε   θαρθούν;"
Κάποια  στιγμή   άρχισαν   να κατεβαίνουν   ένας-ένας  τα   σκαλιά: Η  Χρυσούλα  Μπόρα,    ο Θανάσης Τρουπής,   η  Κατερίνα    Βέργου,   η  Σοφία   Σχίζα,   η  Διαμάντω  Μπόρα,     ο   Κώστας   Χρονοπουλος,   ο  Βασίλης  Παπαγεωργιου. Τελευταία   κατέβηκε η    Ελένη   του  Φώτη του "Σκορδή", η  οποία   μετέφερε  και  τους  χαιρετισμούς του   Μαιευτήρα      Διονύση   Δημόπουλου.    Δεν  είχαν  έρθει  ο Θοδωρής Φ. Κουτσανδρέας  και η    Σοφία    Μ. Δημόπουλου.
Η  Συγκίνηση των συμμαθητών ήταν μεγάλη,   ανταλλάξαμε    όλοι αγκαλιές   και φιλιά   και  ρωτούσαμε να μάθουμε ο ένας τα νέα του άλλου. Η Ελένη   θυμόταν  τα  πάντα  από  το χωριό. Τα    σόγια,   τα   τοπωνύμια και ένα σωρό άλλα πράγματα.   
Με  την  κόρη της   Μαρία πρόσφεραν καφέ και ευχαρίστησε τους συμμαθητές της που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή της. Καθισμένοι    όλοι γύρω-γύρω, αρχίσαμε να   συζητάμε για  τα  σχολικά μας  χρόνια στο χωριό και διάφορα άλλα και να απολαμβάνουμε τη συνάντηση. Με    χαμόγελα, αστεία και θύμισες από τα παλιά, πέρασε μια ωραία μέρα. Τραβήξαμε φωτογραφίες   και  συμφωνήσαμε  να ξανασμίξουμε    σύντομα.
Η  Ελένη,  που είχε την πρωτοβουλία αυτής της συνάντησης, σε  τηλεφωνική  της επικοινωνία  μετέφερε  τα  συγχαρητήρια της στο ΔΣ του Συνδέσμου και   σε  όσους    βοήθησαν     στην κατασκευή του Πολιτιστικού Κέντρου και ευχήθηκε υγεία σε όλους τους πατριώτες.
.
(ΧΙΜ_10-1-11)
 

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.