Οι ρίζες των Σερβαίων (2). Οικογένειες που κατοικούσαν στην ευρύτερη περιοχή Σέρβου πριν 390-190 χρόνια και αργότερα εμφανίζονται ως κάτοικοι του χωριού.

Χ. Αθ. Μαραγκού, υποστρατήγου ε.α.

.

 

Στα  διάφορα δικαιοπρακτικά έγγραφα των μονών Αιμυαλών και Τιμίου Ιωάννου Προδρόμου, αναφέρονται επώνυμα κατοίκων του χωριού, που υπήρχαν πριν την Επανάσταση, στην ευρύτερη περιοχή Δημητσάνης, όπως αναγράφονται στην παρακάτω κατάσταση (με αλφαβητική σειρά):

1) Οι Βελησάριοι.
Στο με ημερομηνία, 15 Μαρτίου 1619, πωλητήριο έγγραφο, αναγράφεται το όνομα του μάρτυρα Βελησάρη [1].
2) Οι Βεργαίοι.
Στο  με ημερομηνία, 1 Νοεμβρίου 1796, αφιερωτήριο έγγραφο του Αγίου Δημητρίου  Βλαχόρραφτη, αναγράφεται τοπωνύμιο  Βέργου, κοντά στο χωριό [2].
3) Οι Γαβράδες.
Στο υπ' αρ. 533/10 Σεπτεμβρίου 1806   αφιερωτήριο έγγραφο, αφιερώνει ο Αγγελάκης  Γαβράς από Σέρβου[3].   Στο υπ' αρ. 1/έτους 1619,   πωλητήριο έγγραφο, υπογράφει ως μάρτυρας ο Δημητράκης Γαβράς[4].   Στο υπ' αρ. 193/6 Ιανουαρίου 1706,   έγγραφο προσήλωσης αγρού, υπογράφει ο Νικολός Γαβράς[5].
4) Οι Δαραίοι. Νταραίοι η Ταραίοι.
Στο υπ' αρ. 5/Οκτώβριος 1656,    αφιερωτήριο έγγραφο, υπογράφει ως μάρτυρας ο Θανάσης Τάρας [6] .
5) Οι Δημαίοι.
Στο υπ' αρ. 36/26 Αυγούστου 1735, αφιερωτήριο έγγραφο, αφιερώνει στο Μοναστήρι Φιλοσόφου είκοσι πέντε γρόσια ο Σπύρος Δήμος [7].
6) Οι Δημόπουλοι.
Στο υπ' αρ. 13/20 Απριλίου 1698, αφιερωτήριο έγγραφο, υπογράφουν  ως μάρτυρες  οι Παπα-Παναγιώτης  Δημόπουλος και Γιώργος Δημόπουλος, από το χωριό Ράφτη[8].
7)Οι Ζαχαραίοι.
Στο υπ' αρ. 10/12 Δεκεμβρίου 1694, αφιερωτήριο  έγγραφο, αναφέρεται το όνομα  Ζαχαρής [9].
8) Οι  Ηλιόπουλοι.
Στο υπ' αρ. 58/έτους 1676,  αφιερωτήριο έγγραφο, υπογράφει ως μάρτυρας ο Γιάννης Ηλιόπουλος[10].  Στο υπ' αρ. 18/18 Νοεμβρίου 1767,  έγγραφο εξόφλησης δανείου, υπογράφει ως μάρτυρας ο Ηλίας Λιόπουλος[11].
9) Οι Κακαβαίοι.
Στο με ημερομηνία, 15 Μαρτίου 1619, πωλητήριο έγγραφο, αναγράφεται το όνομα του μάρτυρα Φάκου Κάκαβα [12]. Στο υπ' αρ. 12/2 Νοεμβρίου 1729, πωλητήριο έγγραφο αναφέρεται το όνομα του μάρτυρα Κάκαβα[13].
10) Οι  Κατσουλαίοι.
Στο υπ' αρ. 12/έτους 1625, πωλητήριο έγγραφο, υπογράφει ως πωλητής ο  Ιωάννης Κατσούλας[14],  από Δράινα.  Στο υπ' αρ. 29/8 Μαΐου 1677, πωλητήριο έγγραφο, υπογράφει ως πωλητής ο Δήμος Κατζούλης[15]. Στο υπ' αρ. 8/έτους 1647, πωλητήριο έγγραφο, υπογράφει ως πωλητής  ο Δήμος Κατσούλης[16].
11) Οι Κομνηνοί.
Στο υπ' αρ. 614 και 615/Σεπτεμβρίου 1820, έγραψαν "στην Αγίαν Εκφώνησιν" η Ανδρίνα    Κομηνού και Θανάσης Κομηνός, από Λυκούρεσι [17].
12) Οι Κωνστάντιοι.
Στο με ημερ. 5 Μαρτίου 1724 έγγραφο καταγραφής ιερών σκευών της Μονής Φιλοσόφου, αναφέρεται το όνομα Κωνστάντιος [18].
13) Οι  Μαραγκαίοι.
Στο υπ'αρ. 7/10 Φεβρουαρίου 1739, αφιερωτήριο έγγραφο, υπογράφει ως μάρτυρας ο Θανάσης ΜαρακόςΣτο υπ' αρ. 535/2 Σεπτεμβρίου 1807,   αφιερωτήριο έγγραφο, αφιερώνει ο Βελισάρης  Μαραγκός από Δημητσάνα[19, 20].
14) Οι Μπουντούρηδες.
Στο αφιερωτήριο έγγραφο με ημερομηνία 24 Ιανουαρίου 1702, υπογράφει ως μάρτυρας ο Αναστάσιος Μπουντούρης [21].
15) Οι Στρικαίοι.
Στο υπ'αρ. 25/έτους 1650,  πωλητήριο έγγραφο, αναγράφεται ως πωλητής Θανάσης Στρίκλος[22]. Στο υπ' αρ. 13/έτους 1631,  πωλητήριο έγγραφο υπογράφει ως μάρτυρας ο Ιωάννης Στρίγκος[23].
16) Οι  Τερζήδες.
Στο υπ' αρ. 11/έτους 1653,   πωλητήριο έγγραφο, υπογράφει ως μάρτυρας ο Πολυχρόνης Τερζής[24].  Στο υπ' αρ. 26/6 Μαρτίου 1677,   πωλητήριο έγγραφο υπογράφει ως μάρτυρας ο Σιαμπάνης Τερζής[25].  Στο υπ' αρ. 38/15 Ιανουαρίου 1740,   πωλητήριο έγγραφο, υπογράφη ως πωλητής ο Παναγιώτης Τερζής, από την Δράινα[26].
17) Οι Τρουπαίοι.
Στο υπ' αρ. 69/2 Μαΐου 1804,  αφιερωτήριο έγγραφο αναφέρεται και ο Παναγιωτάκης Τρουπής[27].
18) Οι  Τζαντηλαίοι.
Στο υπ' αρ. 49/1665, αφιερωτήριο έγγραφο, αναγράφεται  ο Τζατήλος, ως κτήτωρας του κτήματος [28].
19) Οι Φίληδες.
Στο υπ' αρ. 286/3 Αυγούστου 1733, αναγράφεται και ο Κωνσταντής Φίλης [29].
20) Οι Χειμωναίοι.
Στο υπ' αρ. 5/26 Απριλίου 1696 έγγραφο, είχε αναλάβει την  «μισοφυτεψίαν»,  ο Αναστάσης Χειμώνας [30].
Αναφέρονται επίσης και τα επώνυμα, Μπαρκούκης, Ρασιάς, Ρασέας, Σιρήδας [31], τα οποία δεν αποκλείεται να έχουν κάποια σχέση με τους Μπακράτσηδες, τους Ρουσαίους και την Σφυρίδα.
.
Από τα παραπάνω παρατηρούμε ότι:
Οι Βελησάριοι, οι Γαβράδες και οι Κακαβαίοι εμφανίζονται το έτος 1619, πριν 391 χρόνια
Οι Κατσουλαίοι, εμφανίζονται το έτος 1625, πριν 385 χρόνια
Οι Στρικαίοι, εμφανίζονται το έτος 1631, πριν 379 χρόνια
Οι Τερζήδες, εμφανίζονται το έτος 1653, πριν 357 χρόνια
Οι Ταραίοι, εμφανίζονται το έτος 1656, πριν 354 χρόνια
Οι Τσαντηλαίοι, εμφανίζονται το έτος 1665, πριν 345 χρόνια
Οι Ηλιόπουλοι, εμφανίζονται το έτος 1676, πριν 334 χρόνια
Οι Ζαχαραίοι, εμφανίζονται το έτος 1694, πριν 316 χρόνια
Οι Χειμωναίοι, εμφανίζονται το έτος 1696, πριν 314 χρόνια
Οι Δημοπουλαίοι, εμφανίζονται το έτος 1698, πριν 312 χρόνια
                                             ***
Οι Μπουντούρηδες, εμφανίζονται το έτος 1702, πριν 308 χρόνια
Οι Κωνστάντιοι, εμφανίζονται το έτος 1724, πριν 286 χρόνια
Οι Φίληδες, εμφανίζονται το έτος 1733, πριν 277 χρόνια
Οι Δημαίοι, εμφανίζονται το έτος 1735, πριν 275 χρόνια
Οι Μαραγκαίοι, εμφανίζονται το έτος 1739, πριν 271 χρόνια
Οι Βεργαίοι, εμφανίζονται το έτος 1796, πριν 214 χρόνια
                                             ***
Οι Τρουπαίοι, εμφανίζονται το έτος 1804, πριν 206 χρόνια
Οι Κομνηνοί, εμφανίζονται το έτος 1820, πριν 190 χρόνια.
.
Από τα σόγια που υπάρχουν σήμερα στο χωριό.
-Τον 17ο αιώνα εμφανίστηκαν με τη σειρά οι Στρικαίοι, οι Τερζήδες, οι Τσαντηλαίοι, οι Ζαχαραίοι, οι Χειμωναίοι και οι Δημοπουλαίοι.
-Τον 18ο αιώνα εμφανίστηκαν οι Κωνστάντιοι, οι Δημαίοι, οι Μαραγκαίοι και οι Βεργαίοι.
-Τον 19ο αιώνα εμφανίστηκαν οι Τρουπαίοι και οι Κομνηνοί.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

(1)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960, σ. 109

(2)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972,  σ.  395.

(3)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972,  σ 367

(4)Γριτσοπούλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960, σ. 109

(5)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972, σ.332

(6)Γριτσοπούλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960, σ. 123

(7)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου,  Αθήναι 1960. σ. 155

(8)Γριτσόπουλο Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960. σ. 127

(9)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960. σ. 125

(10)Γορυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972,  σ.200

(11)Γριτσοπούλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960,   σ.  172

(12)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960. σ.109

(13)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960. σ. 119

(14 )Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972, σ. 311

(15)Γορτυνιακά , τ. πρώτος , Αθήναι 1972, σ 183

(16)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960. σ. 110

(17)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972, σ. 377.

(18)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960.  σ. 174

(19)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972, σ. 367.

(20)Γριτσοπούλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960, σ. 148

(21)Του ιδίου, σ. 145**(22)   Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972. σ. 181

(23)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972, σ. 176

(24)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960. σ. 111

(25)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972, σ. 183

(26)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972. σ.  188

(27)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972,  σ. 206

28)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972,  σ. 316

(29)Γορτυνιακά, τ. πρώτος, Αθήναι 1972,  σ. 340.

(30)Γριτσόπουλου Τ. Μονή Φιλοσόφου, Αθήναι 1960. σ. 135

(31)Του ιδίου σ. 118, 142 και Γορτυνιακά, τόμος πρώτος, Αθήναι 1972. σ. 173, 175, 324. 
.
.
(ΧΙΜ_18-12-10)

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.