"Ζωντάνεψε" η παραμελημένη ύπαιθρος

Αναδημοσίευση άρθρου του Β. Κ. Σχίζα, από την εφημερίδα                          «Κρητική ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ»).    

Είναι πλέον πάγια τακτική, οι κάτοικοι των μεγάλων αστικών κέντρων να συνδέουν τα νησιά και τα κοσμικά κέντρα της επαρχίας με τις καλοκαιρινές διακοπές τους.
dekap_10_servou_BT_1
dekap_10_servou_BT_2

Στην πάνω φωτογραφία, από αριστερά οι: Τάσος Γεωργακόπουλος (γαμπρός και ελαιοπαραγωγός στο Αμάρι Ρεθύμνου), Θάνος Μπόρας, Γιώργος Λ. Παπαθωμόπουλος, Νίκος Τρουπής, Χρήστος Τρουπής και Γιώργος Τρουπής  (καθηγητής Ιατρ. Σχολής Παν. Αθηνών).Στην κάτω φωτογραφία από αριστερά οι: Γιώργος Κ. Παπαθωμόπουλος. Βασίλης Γεωργέλος, Αθανάσιος Δημόπουλος και Χρήστος Αναστασόπουλος.

.
Οι «πιο έξυπνοι» όμως επιλέγουν την ξεχασμένη και παραμελημένη από το κράτος πανέμορφη ορεινή χώρα. Και χαρακτηρίζεται η επιλογή τους «έξυπνη» γιατί σε όλα τα χωριά μας, χάρις στην ιδιωτική πρωτοβουλία των αποδήμων, που νοσταλγούν την επίσκεψη στη γενέτειρα, έχουν δημιουργηθεί αναβαθμισμένες συνθήκες παραμονής τους καλοκαιρινούς μήνες.
.
Ειδικά στον Αυγουστιάτικο φετινό καύσωνα, το βουνό παρείχε το καλύτερο δροσερό και καθαρό κλίμα από ότι στα... κατώμερα.
.
Επισκεφτήκαμε  τη Κρήτη όπου βρεθήκαμε μέσα σε λίγες ώρες από τις παραθαλάσσιες περιοχές στα πανύψηλα βουνά της ενδοχώρας.
Η Κρήτη είναι αναμφισβήτητα προνομιούχος περιοχή.
.
Μετά από επίσκεψη συνεργάτη μας στην ορεινή Αρκαδία περιγράφει πως τα ταβερνάκια και άλλα μικρά παραδοσιακά στέκια, που ήσαν κλειστά τους χειμερινούς μήνες, ήταν γεμάτα από απόδημους που έκαναν τις διακοπές τους στον τόπο καταγωγής τους. Έτσι δόθηκε ζωντάνια στα φτωχά και ορεινά χωριά της επαρχίας.
.
Στο χωριό Σέρβου της Αρκαδίας συναντήθηκαν στο παραδοσιακό καφέ-ταβερνάκι του Νίκου Τρουπή (Αλούπη) απόδημοι Σερβαίοι και αντάλλαξαν ευχές τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου αλλά και θυμήθηκαν τα παλιά του χωριού από ζωή πριν την εσωτερική μετανάστευση της 10ετίας του 1960.
 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.