Τα 10 "Δε βαριέσαι τώρα" του νεοέλληνα....

.

*Δε βαριέσαι τώρα, πού να τρέχω, ας παρκάρω πάνω στο πεζοδρόμιο με τα φλας αναμμένα! Σιγά μη με γράψουν...( κάποια κυρία το έκανε προχθές πίσω μου, ενώ πήγαινα στο σούπερ μαρκετ και ανέβαινα στο πεζοδρόμιο).


*Δε βαριέσαι τώρα, ας περάσω με βαθύ πορτοκαλί, δεν είναι δα και κόκκινο! Σιγά μην έρχεται από τον κάθετο δρόμο κάποιος τώρα, ελέγχω με λοξή ματιά! 


*Δε βαριέσαι τώρα, πού να κάνω ξεδιάλεγμα των σκουπιδιών; Δεν πειράζει, ας είναι τα πλαστικά με τα χαρτιά! Μήπως κι εκεί που τα πάμε ξέρουν τί να τα κάνουν ξεδιαλεγμένα; 


*Δε βαριέσαι τώρα, πού να φοράω εγώ κράνος και να με βαραίνει, σιγά μη σκοτωθώ! Κάνει και ζέστη, θα σκάσω...


*Δε βαριέσαι τώρα, ας μη φορέσω ζώνη ασφαλείας για εκατό μέτρα! Σιγά μην τρακάρω....


*Δε βαριέσαι τώρα, ας κόψω αυτόν που περιμένει στην ουρά, για νεότερος μου φαίνεται, αυτός αντέχει όρθιος ( μου συνέβη χθες στην τράπεζα, ενώ είχα ήδη παραχωρήσει τη θέση μου σε τρεις πελάτες...! ).


*Δε βαριέσαι τώρα, ας χτίσω εδώ που μου αρέσει ένα σπίτι να βάλω το κεφάλι μου από κάτω... και σταδιακά το μαντρώνω και ρίχνω και μια σκάλα στο κύμα, αφού και ο κουμπάρος μου το ίδιο έκανε και δεν τον ενόχλησε κανείς...


*Δε βαριέσαι τώρα, ας χρησιμοποιήσω το βουλευτή ή τον υπουργό που γνωρίζω να πάρω καμιά προαγωγή και να διορίσει και το παιδί μου... Εγώ να βολευτώ και άσε τον κόσμο να δέρνεται...( αυτό το δε βαριέσαι κοψομεσιάζει από τη βαθειά υπόκλιση).

 
*Δε βαριέσαι τώρα, ας πετάξω τη γόπα από το παράθυρο... ξερά είναι και άσφαλτος, σιγά μην προκληθεί πυρκαγιά...


*Δε βαριέσαι τώρα, ας ψηφίσω τους ίδιους, εκείνους που γνωρίζω… που με βόλεψαν... γιατί οι άλλοι είναι καλύτεροι, δηλαδή, δεν κατάλαβα; 


Συμπέρασμα: Δε βαριέσαι τώρα, όλοι τα ίδια είναι.... τίποτα δε θα αλλάξει... ας κοιτάξω μόνο την πάρτη μου, και όλοι στα…

 

Ελένη Καλλίστου, Κάτω Αχαΐα, 27-7-2018

.

.


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Η διάνοιξη του δρόμου από τον Αγιώργη το Σαρά μέχρι το χωριό, μήκους 12 χιλιομέτρων έγινε το 1950. Οι Σερβαίοι διέθεσαν τις μερίδες τους από τη βοήθεια της UNRA που πουλήθηκαν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μπολντόζα. Επίσης δούλεψαν προσωπική εργασία όλοι οι ενήλικες του χωριού. Οι Αραπαίοι, επειδή είχαν να περπατήσουν μια ώρα παραπάνω από τους Σερβαίους, για να φθάσουν από το σπίτι τους στο έργο και μία να γυρίσουν, κοιμόσαντε το βράδυ εκεί που δούλευαν.