Ακήρυχτος πόλεμος... COVID 19

Ακήρυχτος πόλεμος...GOVID-19
Πόλεμος – πόλεμος .... Τρόμος – φόβος και λαχτάρα...
Οι Θεοί κρύβονται στην λαίλαπα του πολέμου... Στην τρομάρα!...
Λυγμοί, κλαυθμοί, αλαλαγμοί, δάκρυα και οδυρμοί παντού.....
Όλοι τρέχουν αλαφιασμένοι εδώ και εκεί, – πέρα- δώθε, μήπως, για να βρούνε... Ακόμα-ακόμα και οπλή αλόγου να κρυφτούνε...
Δεν έφταναν στην ανθρωπότητα όλα αυτά τα βάσανα, του ήρθανε και τα ανεπάντεχα του κοσμάκη και το άλλο το κακό το μεγάλο, ο κορωνοϊός.
Ο COVID-19.
Οι Άγιοι και οι μοναχοί φοβούνται...
Νυχθημερόν, γονατιστοί, προσεύχονται στον Ουρανό, για την σωτηρία του κόσμου, να εισακουστούνε...
Να σταματήσει το κακό, η ανθρωποφαγία.
Αυτή που την πείνα δεν στομώνει....
Να επικρατήσει η Ειρήνη, να γαληνέψει η Πλάση, την πείνα του κόσμου να χορτάσει....

Μα αυτά τα κακά, δεν είναι θέλημα Θεού...
Ο Θεός δεν κάνει το κακό, δεν έχει κακίες μέσα του, να καταστρέψει τα πλάσματά Του, τα έργα του Λόγου Του, τα έργα των χεριών Του.
Εκτός εάν ο Θεός, ο Χριστός, οι υπέρτερες Θείες δυνάμεις, επειδή ο άνθρωπος ξέφυγε και δεν ακολουθούσε και δεν ακολουθεί τα Θεία, τα ηθικά διδάγματά του Ευαγγελίου του και από την ασυδοσία τώρα την μεγάλη του ανθρώπου, κινδύνευε και τώρα περισσότερο κινδυνεύει να καταστραφεί ο πλανήτης, και για να υπακούσει τώρα και για να συμμορφωθεί ο άνθρωπος, αντί για το Ευαγγέλιο, χρησιμοποίησε μαζί και το φραγγέλιο!...Αδιακρίτως επί δικαίων και αδίκων....
Και οι δίκαιοι, θα δικαιωθούν στους Ουρανούς!....
Αυτά όμως, δεν τα χωράει ο νους μου, δεν τα χωράει ο νους λογικού ανθρώπου...
Ο Θεός, δεν είναι κακούργος....
Αυτά δεν νομίζω πως είναι έργα Θεϊκά, αλλά όπως φαίνεται να είναι έργα του διαβόλου...

Το κέρδος ακόμα - ακόμα και από τα σάβανα των σκοτωμένων ανθρώπων...

Σε όλες τις εποχές από της γεννήσεως του σύμπαντος κόσμου, έως σήμερα υπάρχει ανά τον κόσμο, εις την κοινωνία των λαών αντιπαλότητα, ανταγωνισμός και εξ αυτής γεννιούνται και γίνονται πόλεμοι. Και συνάμα συναγωνισμός και πρόοδος!...
Διαρκής πόλεμος είναι η ζωή!...
Πόλεμος γίνεται για την πρόοδο, την εξέλιξη και για την καλυτέρευση της ζωής του ανθρώπου...
Αυτός είναι πόλεμος ζωής και της ειρήνης!.
Τα αίτια αυτών των περισσοτέρων πολέμων είναι ζωτικά, για την εξεύρεση πόρων και αγαθών ζωής. Είναι οι περισσότερoι πόλεμοι, οικονομικοί πόλεμοι και δευτερευόντως πόλεμοι ήθους, τιμής και ιδεολογίας...
Κάθε πόλεμος πρέπει να έχει τον απαραίτητο ανεφοδιασμό σε πρώτες ύλες πολέμου, τροφές, εφόδια, πολεμικό οπλισμό, έμψυχο και άψυχο, υλικό και άυλο.
Πολεμιστές, αντίπαλοι και μαχητές, είναι ο άνθρωπος!.
Επιτιθέμενος και αμυνόμενος, ο άνθρωπος!....
Ο χθεσινός φίλος – σύμμαχος, είναι και γίνεται ο σημερινός εχθρός...
Οι πολεμιστές στην αρχαιότητα είχαν πρωτίστως τον ατομικό τους οπλισμό, τα όπλα αυτοπροστασίας και αμύνης τους, (την πανοπλία, την ασπίδα) , και τα όπλα επίθεσης, της μάχης, ανάλογα, το τόξο, το δόρυ, την σάρισα κλπ και απαραιτήτως το ατομικό ξίφος, η το σπαθί....
Το τόξο, το δόρυ και το ξίφος είναι όπλα μάχης, τα επιθετικά όπλα κατά του εχθρού...
Χωρίς αυτά τα όπλα, επίθεση, μάχη, δεν γίνεται...
Η πανοπλία, η Περικεφαλαία, ο θώρακας, οι περικνημίδες, τα σανδάλια και η ασπίδα είναι όπλα αυτοάμυνας και προστασίας του πολεμιστή....
Χωρίς αυτά ο πολεμιστής ήταν καταδικασμένος να σκοτωθεί....
Την μάχη την κέρδιζε αυτός που είχε και έχει, ηθικό ακμαίο και καλύτερο οπλισμό αυτοπροστασίας και επιθέσεως.
Και προ πάντων, αυτάρκεια και επάρκεια ανεφοδιασμού, στο πεδίο της μάχης....

Μα τι είναι ο πόλεμος και γατί γίνεται;...
«Πόλεμος πατήρ πάντων.»
Πόλεμος είναι ο διαρκής αγώνας ζωής και προόδου, ο πόλεμος ειρήνης και προκοπής!..
Εφόδια, όπλα και πολεμοφόδια του πολέμου της ειρηνικής ζωής και προκοπής είναι η υπομονή, η επιμονή, η θέληση, η παιδεία, η γνώση, η εργατικότητα και η ευγενής άμιλλα!..
Και ο πόλεμος της καταστροφής....
Ο πόλεμος που καταστρέφει τα πάντα.
Οικονομία, συνειδήσεις, ήθος και πολιτισμό.
Καταστρέφει το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή του ανθρώπου...
Μεταμορφώνει τον Άνθρωπο και γίνεται: Άνθρωπος, αγρίμι, άλογο, άγριο θεριό...
Πόλεμος γίνεται όταν ο ένας ζητάει από τον άλλον πράγματα που νομίζει ότι του ανήκουν, ή θέλει να είναι δικά του, συνήθως Γη και ο άλλος, δεν του τα παραχωρεί, δεν του τα δίνει και έρχονται σε διαμάχη και προβάλλονται για αιτία διεξαγωγής πολέμου, να χρησιμοποιηθεί βία και φονικό και όποιος επικρατήσει. Και δια του πολέμου, θα δημιουργήσει ο νικητής, δίκαιο και νόμιμο δικαίωμα επί της κατάκτησης και κυριότητα επί των κτηθέντων...
Το δίκιο του πολέμου...
Η επικράτηση του ισχυρού, επί του αδύναμου, επί του μικρού, του αδυνάτου....

Τακτικός πόλεμος είναι ο πόλεμος που έχει αναγγελθεί στον αντίπαλο, για να του ικανοποιήσει την επιθυμία του, εάν δεν του ικανοποιεί την επιθυμία του, την δίκαιη, ή άδικη απαίτησή του... Τότε κηρύσσεται και γίνεται πόλεμος, μάχες και φονικά μεγάλα....
Ακήρυχτος πόλεμος, είναι ο ύπουλος πόλεμος που γίνεται με αδιαφανή μέσα, αιφνίδιος, χωρίς να υπάρχει εμφανής απαίτηση, διεκδίκηση καμία και ενώ υπάρχει φιλία, ξαφνικά χωρίς αξίωση και προειδοποίηση καμία, ο κοινός φίλος επιτίθεται χωρίς και αυτός να ξέρει τι θέλει, τι ζητάει και κάθε ημέρα και κάθε στιγμή ζητάει και θέλει περισσότερα....
Εγείρει αξιώσεις και άλλα...
Επιτίθεται ξαφνικά, την ώρα, την στιγμή, που αντίπαλος του είναι απροετοίμαστος, που ήρεμος κοιμάται...
Οι απαιτήσεις του κρυφές και τα όπλα του κρυφά, παράνομα, ανήθικα και δόλια....
Οι πόλεμοι διεξάγονται κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο.
Και διαφορετικά όπλα, για να αιφνιδιάσει ο κάθε ένας τον άλλον, τον αντίπαλο...
Ο οικονομικός πόλεμος είναι ύπουλος... Και άτιμος...
Καταργεί στην πράξη συμφωνίες, αθετεί συμμαχίες, προδίδει φιλίες....
Οι συμμαχίες, οι συμφωνίες, οι διακρατικές φιλίες, διαρκούν στις διεθνής αγορές τόσο, όσο διαρκεί και το συμφέρον.
Και την αθέτηση, την ατιμία, την απιστία, την προδοσία της φιλίας, την κάνει ο δυνατός, επί του αδυνάτου, την στιγμή που ο αδύναμος, την συμμαχία, την φιλία, την έχει μεγάλη ανάγκη....
Κάθε ένας, άτομο, οικογένεια, οργανωμένη κοινωνία, Κράτος πρέπει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, και να φροντίζει να έχει επάρκεια και αυτάρκεια οικονομικών αγαθών, γνώσεις και οπλισμό για να το σέβονται οι άλλοι....
Να έχεις προετοιμαστεί για πόλεμο, (και να εύχεσαι να ευχόμαστε, ποτέ να μη γίνει) για να απολαμβάνεις, να απολαμβάνει ο κάθε ένας μας, τα αγαθά της Ειρήνης...
Αν περιμένεις στην ανάγκη βοήθεια από τους άλλους, τους συμμάχους, τους φίλους, θα περιμένεις για πολύ....
«Τα ξένα χέρια δεν θεραπεύουν (στην ανάγκη) παραθαρρεύουν...»
« Έχεις νύχια να ξυστείς:;;»
Οι σύμμαχοι, οι διεθνής φίλοι:
« Σου δανείζουν την ομπρέλα στην αναβροχιά (στην ξαστεριά) και στην παίρνουν όταν βρέχει...»

Τώρα ο εχθρός του ανθρώπου ( ο διάβολος ) έριξε τον φονικό ιό,COVID-19, για τον εχθρό του, τον ίσως τον οικονομικό και ηθικό, ανταγωνιστή του...
Άλλα, για αλλού είχε το στόχο και σκοπό και να αλλού, το βλήμα πήγε....
Το βλήμα που ξέφυγε (ξεφεύγει) από την κάνη του όπλου, πίσω μέσα δεν ξανά μπαίνει, φρόνημα εκεί για να καθίσει... Και το βλήμα είχε σπίθα φωτιάς και η φωτιά ξέφυγε και αντί να κάψει το φτωχό σπίτι του γείτονα, τα καίει όλα...
Καίει μαζί και το παλάτι το δικό του....
Και τώρα, το κακό, το θανατικό, ξεχύθηκε σε όλη την οικουμένη...
Αυτό κατά την ταπεινή μου σκέψη και γνώμη, δεν είναι έργο, θέλημα του Θεού...
Ο Θεός δεν είναι κακούργος....
Είναι Θεός αγάπης!... Θεός νουθεσίας!.. Νουθέτησης γνώσης και Θεός ευσπλαχνίας!...
Τον καλλιέργησαν και τον έριξαν (οι διάβολοι) στοχευμένα για τους δικούς τους σκοπούς και επιδιώξεις...
Αλλά ο ιός σαν τον γιό τον ζωηρό, ιός απείθαρχος μπολιάρης ξέφυγε και θέλησε όλη την οικουμένη να καθυποτάξει στην θέληση του και δεν συμμαζεύεται. Άσωτος γιός, ο ιός...
Μολεύει αδιακρίτως, φίλους και εχθρούς, πλούσιους και φτωχούς, τρανούς και μικρούς, αφεντικά και υπηρέτες,(δούλους), άρχοντες και αγωγιάτες...
Καβαλάρηδες και πεζοπόρους....
Ηγέτες και υπηκόους...
Εκεί μόνο τον παραδέχομαι, ότι εκφράζει και εφαρμόζει την ισότητα, την ισοκατανομή και την ισονομία, δεν κάνει φυλετικές και ταξικές διακρίσεις, είναι αδιάκριτος και βίαιος....

Αντίπαλός του είναι ο άνθρωπος....
Πολεμιστής του είναι οι γιατροί! Και το νοσηλευτικό προσωπικό! Αλλά ουδέν κακό αμιγές καλού...
COVID-19...
Έπρεπε να έρθει η κοινή δυστυχία για να αρχίσουμε να καταλαβαινόμαστε, να συμπονάει ο ένας τον άλλον...
Να καταλαβαίνουμε ότι κάτω από τον ήλιο, είμαστε όλοι ίσιοι και να μην κάνουμε τον καμπόσο...
Τώρα, ίσοι και ισότιμοι στην κοινή δυστυχία....
Τώρα κατάλαβαν, πλούσιοι και φτωχοί, αφεντικά και δούλοι ότι:
«Κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατο»
Παγκόσμια κρίση, παγκόσμια επιδημία,( Πανδημία )...
Κατάρα ή ευχή;...
Ίσως βάλουμε μυαλό και γνώση...
Ή μόλις περάσει ο κίνδυνος τα ξεχάσαμε όλα και μία από τα ίδια;...

Αυτούς, τους γιατρούς, αυτοί τώρα και μόνο τώρα τους αποκαλούν όλοι τους, τους αποκαλούμε όλοι μας, τώρα στην ανάγκη, επιστήμονες!...
Ήρωες!...
Σωτήρες!...
Βγαίνουν τώρα δημοσίως Άρχοντες και Αρχόμενοι, Λαός και Ηγέτες, Κλήρος και πιστοί και τους επαινούν, τους επευφημούν, τους κτυπούν εις δόξα τους παλαμάκια....
Ενώ προηγουμένως ήσαν τα ασήμαντα, τα φτωχά γιατρουδάκια. (Τα λιγ... τα φακ..)
Αυτά!... Και μόνο Αυτά...
Τα γιατρουδάκια, οι νοσηλευτές, είναι οι πολεμιστές και μαχητές της πρώτης γραμμής της μάχης....
Μάχη άνιση σκληρή, κατά του άτιμου και ύπουλου ιού, του COVID-19.
Αυτοί έχουν δώσει όρκο στον Θεό και στον Ιπποκράτη!...
Να θεραπεύουν τις συμφορές και τα παθήματα των ανθρώπων...
Και την υπόσχεση τους, τον όρκο τους, πάντα να τον σέβονται και να τον κρατάνε...
Και απόλυτα σέβονται τον Θεό και τον άνθρωπο!....
Παλεύουν νύχτα- μέρα, με τον Χάρο...
Αυτός, ο Χάρος, που φίλος δεν πιάνεται, φιλότιμο δεν έχει και χαρίσματα, δεν χαρίζει...
Για να σου κάνει χάρισμα, πρέπει να τον νικήσεις...

Όλοι αυτοί, θυσιάζονται στην πρώτη γραμμή, σαν την Ιφιγένεια, να πλεύσει ούριος άνεμος, οξυγόνο, αναπνοή στα πνευμόνια των αρρώστων, για την ζωή!....
Αυτοί θυσιάζονται κάθε ημέρα, σαν την γυναίκα του πρωτομάστορα, για να στεριώσει της Άρτας το γεφύρι, να περπατήσει, να διαβεί η Υγεία, την προκοπή να φέρει!!!...
« Αυτοί!!!... Είναι το δεξί χέρι του Θεού επί της Γης!»
Ας είναι ευλογημένοι και από τον Θεό προστατευμένοι....

Αλλά, με μόνο τις ευχές, τα μπράβο και τα παλαμάκια, η κοιλιά από ψωμί δεν γεμίζει, είναι άδεια,(γεμίζει την ώρα του κινδύνου, μόνο από υποσχέσεις) και η οικογένεια τους πεινάει...
Το φαγητό, το ντύσιμο, ζητάει....
Και η πείνα ανάγκασε τους άξιους νέους να αναζητήσουν αλλού ψωμάκι...
Και πίνουν όλοι τους μαζί, της ξενιτιάς, συνέχεια το φαρμάκι...

Η μάχη, ο πόλεμος κάποια στιγμή θα κοπάσει, θα τελειώσει και το αποτέλεσμα θα είναι ανάλογο...
Ο καθένας θα νομίζει το εαυτόν του νικητή και τον άλλον ηττημένο..
Έτσι θα λένε και θα ισχυρίζονται οι στρατηγοί και οι ηγέτες, ο κάθε ένας στο Λαό του, που θρηνεί τα θύματα του, τον ανθό της Άνοιξης, της προκοπής τα παιδιά τους...
Και ο καθένας τους για παρηγοριά, θα τους χειροκροτεί, θα τους αποκαλεί Ήρωες, ενώ η αλήθεια είναι πως είναι αδικοχαμένοι, άδικο σκοτωμένοι...
Το νιώθουν το καταλαβαίνουν πως όλοι τους είναι νικημένοι...
Και οι μόνοι που χαίρονται είναι του πολέμου οι βολεμένοι...
Από μακροχρόνιο πόλεμο κανένας λαός δεν είναι κερδισμένος, ωφελημένος, μακροχρόνιες καταστροφές και συμφορές επισωρεύει κάθε πόλεμος, που μετά η ειρήνη προσπαθεί τις πληγές να κλείσει.
Αλλά, οι πληγές μένουν ανοιχτές...

Μετά τι γίνεται;...
Η ιστορία μας λέει, ότι τις περισσότερες φορές, μετά επέρχονται οι εσωτερικές διαμάχες και συχνά ο πιο καταστρεπτικός πόλεμος, ο εμφύλιο σπαραγμός, η κατάρα των λαών...
Αλλά... "Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα".
Η λαίλαπα-η κατάρα, αυτή που είναι τα έργα των διαβολεμένων ανθρώπων, αργά ή γρήγορα θα περάσει...
Μετά θα είναι η μεγάλη καταστροφή.
Η οικονομική ανέχεια και εξ αυτής πολλά τα δεινά... Και ας προσέξουμε μήπως επαναληφθούν τα παλαιά έκτροπα του πεινασμένου λαού...
"Η πείνα μάτια, μυαλό δεν έχει και αν έχει δεν βλέπει και το μυαλό τον μόνο που σκέφτεται και απόφαση παίρνει πως την πείνα του ο καθένας θα στομώσει... Ο πεινασμένος σε Θεό δεν πιστεύει.... Σε Άγιους καντήλι - λιβάνι δε ανάβει..."
Η πείνα μόνο με το ψωμί (την φρατζόλα) νικιέται και η φρατζόλα την αγριάδα μαλακώνει!...

Απορία μου και Ερώτημα:
Ο πολεμιστής–ο μαχητής έχει δικαίωμα να αρνηθεί να λάβει μέρος στην μάχη, εάν δεν είναι εκπαιδευμένος, και δεν του έχουν δώσει τον κατάλληλο αμυντικό και επιθετικό εξοπλισμό, ανάλογο με την περίπτωση της μάχης;
Είναι νόμιμο και ηθικό να λάβει μέρος άοπλος, χωρίς πολεμική γνώση, ασπίδα, κράνος, όπλο και μπαλάσκες;...
Νομίζω ότι ο υπέρτατος νόμος της αυτοσυντήρησης, της αυτοάμυνας, του επιβάλλουν την άρνηση...
Ως αναποτελεσματικός...
Έτσι νομίζω πως οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό ότι δεν αθετούν τον λόγο τους, τον όρκο τους προς τον Θεό και τον Ιπποκράτη, αν αρνηθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, χωρίς οπλισμό και τα μέσα αυτοπροστασίας τους....
Όποιος πει το αντίθετο από την ιθύνουσα τάξη, ας δώσει το παράδειγμα...
Ας μπει πρώτος στην θυσία, για να τον ακολουθήσουν και όλοι οι άλλοι.
Όχι λόγια – λόγια και λογάκια και όταν έρθει η ώρα, κάνουν όλοι τους, όλο πίσω-πίσω, τοίχο-τοίχο, λούφα- λούφα...
Μεγαλύτερη αξία έχει η ζωή των νέων ανθρώπων!...
Στους νέους, η ζωή τους χρωστάει ζωή!...
Οι νέοι, δεν της χρωστάνε τίποτα της ζωής, για να την εξοφλήσουν με ζωή!...
Οι νέοι είναι ο ανθός της Άνοιξης....
Και από τους ανθούς, καρπούς προσμένουμε!...
Προσμένει καρπούς και του Θεού η Πλάση!...

Γιάννης Στ. Βέργος (gortynios.isv)
13/04/2020

 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τη μεγαλύτερη θητεία ως πρόεδρος του Συνδέσμου Σερβαίων έκανε ο γιατρός Ιωάννης Δ. Δημόπουλος. Συνολικά χρημάτισε πρόεδρος 21 χρόνια (1936-1953, 1956 και 1962-1964). Επί προεδρίας του χτίστηκε το σχολείο στο χωριό, συνεχίστηκε το χτίσιμο της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου και έγινε η διάνοιξη του δρόμου για αυτοκίνητα από το Αγιώργη Σαρά μέχρι το χωριό.