Αρκαδία

..............................................................................................................................................................................................................

Στης Αρκαδίας τα βουνά, τις πόλεις, τα χωριά της,
στα γραφικά ξωκλήσια της, σαν στέκεται ο διαβάτης,
προσκυνητής ευλαβικός σε μέρη δοξασμένα,
σε χώματα ηρωικά, με αίμα ποτισμένα...

Εκπλήσσεται με των βουνών την ομορφιά τους τόσο,
των ποταμών της τα νερά και των πηγών τη δρόσο.
Τα αρχαία της ευρήματα, που τόσα μαρτυράνε,
στο παρελθόν, σ' ονειρικό ταξίδι θα τον πάνε.

Σ' αυτή τη γη γεννήθηκαν σπουδαίοι Λογοτέχνες,
της Μουσικής εκπρόσωποι και άλλοι Καλλιτέχνες,
που κι αν στα ξένα έκαναν, πράξη τα όνειρά τους,
δεν λησμονήσανε ποτέ και τη γενέτειρά τους.

Εδώ ανδρώθηκαν παιδιά, καπεταναίοι γίναν
και φέρανε τη λευτεριά, στην Ιστορία μείναν.
Είναι κι οι άνθρωποι οι απλοί, οι τωρινοί Αρκάδες,
που με αγώνα συνεχή, περνούν τις Συμπληγάδες.

Θερμό το καλωσόρισμα σε κάθε σπιτικό τους,
θα σε φιλέψουνε καφέ, νερό κι απ' το γλυκό τους.
Στην Αρκαδία σαν βρεθείς, στις ομορφιές της Φύσης,
ανάμνηση νοσταλγική, μες στην καρδιά θα χτίσεις...

ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΓΑΪΤΑΝΑΚΗ

 

(Ι.Σ.Β.)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.