Το προσωπείο του χρόνου

Δυο κόσμοι

Ανάμεσά τους

Αμείλικτο αρραγές

Το προσωπείο του χρόνου

Κύριος των δυνάμεων

Χειραγωγός των φαινομένων

Πάνω σ’ αυτό το προσωπείο υπάρχουμε.

 

Δυο χρόνοι

Ανάμεσά τους

Καταρρακωμένο

Το προσωπείο του κόσμου

Γελαστό και πικραμένο

Πάντοτε στο μεταίχμιο

Ανάμεσα στο είμαι στο μπορώ

Ανάμεσα στο θέλω και στο όχι

Ανάμεσα στο ναι και στο γιατί

Ανάμεσα στη μοχθηρία και στη μοιρασιά

Ανάμεσα στη θήρα της κυριαρχίας και στην άδολη χαρά.


Ο αποδώ ο κόσμος για τον αποκεί

Είναι ανύπαρκτος

Ο αποκεί ο κόσμος για τον αποδώ είναι αδύνατος

Είδωλα μόνο που γεννά ένα καπρίτσιο

Και μόνο οι αλαφροΐσκιωτοι πασχίζουν

Μέσα στην αμφιλύκη του ύπνου να διακρίνουν.



Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.