Κασσιανή

 

Το όνομά σου θύμιζε καράβι.

Το σώμα σου ευωδίαζε από το ταξίδι.

.

Ερχόσουν από ένα παρελθόν και πήγαινες

σε ένα μέλλον που δεν ήταν τα δικά μου.

.

Ήσουν σταλμένη από ένα ριζικό

που μου ήταν ξένο.

.

Κάποιος άλλος έξω από μένα σε αγάπησε.

Εγώ ήμουνα το φυσικό μέσο του έρωτά σου.

.

Ήσουνα μια υπόσχεση, αλλά με τον καιρό

μεταμορφώθηκες στο αντίθετό σου.

.

Το όνειρο επιστρέφει μέσα στην πολυκοσμία

και στη βοή ως εφιάλτης.


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.