Στο παραθύρι

 

Ας δούμε αυτό το δειλινό.

Ποιος ξέρει, άλλο αν αξιωθούμε...

Νάναι για τον εσπερινό οι καμπάνες λες,

Ή κάποιον που έφυγε θρηνούνε;

Σκέψου:

Στο παραθύρι του προχτές,

Όρθιος κι εκείνος να στεκόταν.

Και στων χωμάτων τις φωτιές,

Κερί η καρδιά του να καιγόταν...

Κι αν θα σκεφθείς: "Π ε σ ι μ ι σ μ ό ς".

Η ζωή την όψη δεν αλλάζει.

Γελάει με ήλιο ο ουρανός τη μια,

Την άλλη, με βροχή τη γλώσσα βγάζει...

Στάσου λοιπόν το δειλινό

Να δούμε, απόψε που μπορούμε.

Μάζεψε χρώματα, φωτιά για τον καιρό,

Που οι μέρες οι κακές θαρθούνε...


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Η διάνοιξη του δρόμου από τον Αγιώργη το Σαρά μέχρι το χωριό, μήκους 12 χιλιομέτρων έγινε το 1950. Οι Σερβαίοι διέθεσαν τις μερίδες τους από τη βοήθεια της UNRA που πουλήθηκαν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μπολντόζα. Επίσης δούλεψαν προσωπική εργασία όλοι οι ενήλικες του χωριού. Οι Αραπαίοι, επειδή είχαν να περπατήσουν μια ώρα παραπάνω από τους Σερβαίους, για να φθάσουν από το σπίτι τους στο έργο και μία να γυρίσουν, κοιμόσαντε το βράδυ εκεί που δούλευαν.