Το Πάσχα!

Ήθελα                                                                                                                                                    
να σου ειπώ για τα μάτια σου,
που μοιάζουν με νούφαρα
Φθινοπωριάτικης λίμνης.
.
Για τα μαλλιά σου:
ένα λιβάδι χρυσάνθεμα,
παραδομένα
στο χάδι του μεσημεριάτικου αγέρα.
Για την ανάσα σου:
ποτισμένη λεβάντα στ΄απόβραδο.
Για τα λόγια σου:
χελιδόνια,
μαντατοφόροι της άνοιξης.
Για τ΄όνομά σου:
σκλαβωμένο τραγούδι
σε στήθη αηδονιού...
 
Όμως,
με φυλακίσανε τα χέρια σου,
και στη φωτιά τους
δάκρυ, δάκρυ,
λαμπάδα αναστάσιμη έλυωσα.
Κι έτσι,
ανείπωτα μένουν τα όσα
για τα μάτια σου,
τα μαλλιά
την ανάσα,
τα λόγια,
τ΄ονομά σου, θα έλεγα...

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.