Την 26η Οκτωβρίου του προηγουμένου έτους είχα επισκεφθεί το χωριό. Μέσα στην απέραντη ησυχία διάβασα ηλεκτρονικό κάλεσμα από την Πρόεδρο του Συλλόγου με παράκληση όσοι δύνανται να φέρουν απορρυπαντικά , σκούπες και ότι άλλο θα χρειαζόταν για τον καθαρισμό του Πολιτιστικού Κέντρου , σημειωτέο ότι το μαγαζί του Λιατσόπουλου ήταν κλειστό.,
Η Ελένη, ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα της Προέδρου, από το απόθεμα που πάντα έχουμε στο χωριό, ετοίμασε τσάντα με χλωρίνη, Jif, ξεσκονόπανα κλπ, και επήγα στο Κέντρο. Με υποδέχτηκε μια (ανασκουμπωμένη ) κυρία με στολή καθαριότητας, και αφού την καλησπέρισα τη ρώτησα ποια ήταν και πως τη λένε, γιατί δεν είχε τύχει να την γνώριζα. Ήταν η Έφη Λιατσοπούλου, η πρόεδρος του Συλλόγου. Συγκροτημένο συνεργείο καθαριότητας, η Έφη, η θεία της Τόνια (Σύζυγος του Κώστα Στυλ. Σχίζα), ο αδελφός της Ηλίας Λιατσόπουλος (πολιτικός μηχανικός του ΕΜΠ, ποιητής σεναριογράφος κλπ) και φυσικά και ο θείος της Κώστας Σχίζας.
Η κατάσταση του χώρου απαράδεκτη, βρωμιά παντού ακαταστασία, τουαλέτες βρώμικες που μόνο «Πολιτιστικό Κέντρο» δεν θύμιζε.
Επιμερισμός του έργου, οι γυναίκες σκούπισμα, σφουγγάρισμα , ξεσκόνισμα κλπ. Ο Κώστας φρόντιζε τις καράκλες, και ο Ηλίας είχε αναλάβει τον ευπρεπισμό του Γραφείου ξεσκονίζοντας τα βιβλία της βιβλιοθήκης και τα έπιπλα του γραφείου.
Το πολιτιστικό Κέντρο έγινε για τους πατριώτες, να γίνονται εκδηλώσεις, γιορτές. Χοροί, και τα καλοκαίρια να διατίθεται και στους νέους για συναθροίσεις.
Με τα όσα είδα προβληματίστηκα, και επαναφέρω ως πρόταση αυτό που γινόταν το 2009-2010 (που ήμουν πρόεδρος) ως προς τη διαθεσιμότητα του χώρου.
Την ευθύνη του χώρου για οποιαδήποτε εκδήλωση, την αναλάμβανε ένας ενδιαφερόμενος που αναλάμβανε προσωπικά την υποχρέωση να παραδώσει το χώρο όπως τον παραλάμβανε προ της εκδήλωσης, Το αποτέλεσμα ήταν να «αστράφτει» από καθαριότητα ο χώρος
Αν το ΔΣ συμφωνεί με την πρότασή μου ας την υιοθετήσει.
Θοδωρής Τρουπής (Γκράβαρης)
