Την Κυριακή 29.3.2009 έγινε με απόφαση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου μνημόσυνο στο Μητροπολιτικό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου:
"Υπέρ των κτιτόρων του Ιερού Ναού τούτου, δωρητών, αφιερωτών, διακονούντων, διακονισάντων αδελφών ιερέων, ιερατευσάντων και πάντων των προκεκοιμημένων Σερβαίων ων το ιερόν μνημόσυνον τελούμεν",
όπως ανέγνωσε ο καλύφωνος Παπα-Σωτήρης, τον οποίο ευχαριστούμε για την πρωτοβουλία του.
Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.
