Η Πόλις Εάλω ( 29 Μαϊου 1453)

               Δ Η Μ Ο Τ Ι Κ Ο Σ   Θ Ρ Η Ν Ο Σ

                   Γ Ι Α  Τ Η Ν   Α Λ Ω Σ Η

Σημαίνει Θεός, σημαίνει γς, σημαίνουν τὰ πουράνια, 
σημαίνει κι
ἡ γιά-Σοφιά, τ μέγα μοναστήρι, 
μ
τετρακόσια σήμαντρα κι ξήντα δυ καμπάνες, 
κάθε καμπάνα κα
παπς, κάθε παπς κα διάκος.

Ψάλλει ζερβὰ  βασιλιάς, δεξιὰ  πατριάρχης, 
κι
π᾿ τν πολλ τν ψαλμουδιὰ σειόντανε ο κολόνες. 
Ν
μπονε στ χερουβικ κα νά βγει βασιλέας, 
φων
τος ρθε ξ ορανο κι π᾿ρχαγγέλου στόμα: 
«Πάψετε τ
χερουβικ κι ς χαμηλώσουν τ᾿για, 
παπάδες π
ρτε τὰ ερ κα σες κερι σβησττε, 
γιατί
ναι θέλημα Θεοῦ  Πόλη ν τουρκέψει.

Μόν᾿ στελτε λόγο στ Φραγκιά, νρθον τρία καράβια, 
τό
να ν πάρει τ σταυρ κα τ᾿λλο τ βαγγέλιο, 
τ
τρίτο τ καλύτερο, τν για Τράπεζά μας, 
μ
μς τν πάρουν τ σκυλι κα μς τ μαγαρίσουν».

Δέσποινα ταράχτηκε κα δάκρυσαν ο εκόνες. 
«Σώπασε κυρ
Δέσποινα, κα μ πολυδακρύζς, 
πάλι μ
χρόνους, μ καιρούς, πάλι δικά μας θά ναι».

Σημ:

Ealo i-polis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τ δημοτικ ατ τραγούδι εναι παλαιότερος θρνος γι τν κατάληψη τς Κωνσταντινούπολης. Πιθανν ν προέρχεται π τν Κρήτη. Βρέθηκε σ χειρόγραφό του 15ου αἰῶνα· τίτλος ταν: «νακάλημα τς Κωνσταντινούπολης». νήκει στ δεύτερη περίοδο (1453-1821) τς Νεοελληνικς Λογοτεχνίας κα στὸ στορικ εδος. Στν παρακάτω μορφ το δημοσιεύτηκε τ 1914 π τ Ν. Πολίτη στν συλλογή του «κλογαὶ π τ τραγούδια τοῦ λληνικο Λαο». Γι τν σύνθεσή του Ν. Πολίτης χρησιμοποίησε τν παραλλαγ πο δημοσίευσε Φωρλ καὶ λλοι εκοσι τέσσερις. μως, μόνο 4ος κα 18ος στίχος χουν παρθε ατούσιοι π τν ργασία το Φωριέλ

(Ο Κλοντ Σαρλ Φοριέλ, (Claude Charles Fauriel) (21 Οκτωβρίου1772 – 15 Ιουλίου1844) ήταν Γάλλος ακαδημαϊκός φιλόλογοςιστορικός και κριτικός που η ακμή του συμπίπτει με την Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους πολέμους. Στην Ελλάδα είναι γνωστός κυρίως για τη σημαντική συλλογή δημοτικών τραγουδιών (μεταξύ των οποίων και κλέφτικα) που συγκέντρωσε και μετέφρασε.).

 

 

 

(ΘΓΤ)

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.