Του Σέρβου δια μέσου των αιώνων

Χ. Αθ. Μαραγκού

Του Σέρβου είναι ένα από τα παλαιότερα χωριά της Πελοποννήσου. Εκτός από τις αρχαιότητες της μυκηναικής περιόδου, των κλασσικών χρόνων, και της παλαιοχριστιανικής εποχής, αναφέρεται κατ' επανάληψη στο Χρονικό του Μορέως (1263-5), κατά την περιγραφή διαφόρων σημαντικών γεγονότων. 

Στα κατάστιχα της ΒΔ Πελοποννήσου που συνετάγησαν στα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας (1461-3), φαίνεται να ανήκει στο υπ' αρ. 30/2 ζιαμέτ και με τιμαριωτικές προσόδους 175 άσπρα.

Το 1566-1574, στα κατάστιχα του καζά Καρύταινας αναφέρεται με 22 μη μουσουλμανικά σπίτια και έσοδα 3162 άσπρα.

Προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον γιατί στα ίδια κατάστιχα υπάρχει και το χωριό Αρτοζήνος με εκατόν τριάντα δύο (132),μη μουσουλμανικά σπίτια, ενώ η Δημητσάνα είχε 168, η Στεμνίτσα 194, η Βυτίνα 51 και τα Λαγκάδια μόλις......46 !

Του Σέρβου αναγράφεται επίσης σ' όλες τις απογραφές της ενετοκρατίας και της β΄ τουρκοκρατίας, (Δραγώνοι 1698, Grimani 1700, Puqueville 1815, Φορολογικά 1820).

Στην απογραφή Δραγώνων 1699, αναφέρεται και το χωριό Αρτοζήνος με 10 οικογένειες, ενω στην απογραφή Grimani, που είναι και η τελευταία, έχει 18 οικογένειες 92 συνολικά κατοίκων.

Απογραφικά στοιχεία του Σέρβου, μετά την ανεξαρτησία:

Έτος Κάτοικοι  
1829 284  
1840 270  
1844 285  
1851 286  
1861 332  
1879 391  
1896 570  
1907 994  
1920 882  
1928 837  
1940 1028  
1951 812  
1961 695  
1971 379  
1981 293  

Στην εημερίδα "Αρτοζήνος" αναγράφεται πως το 1991 καταγράφηκαν 198 άτομα και πως στις δημοτικές εκλογές ψήφισαν στου Σέρβου:

*Τον Οκτώβριο του 1998:393 άτομα. (αρ. φ. 119)

*Τον Οκτώβριο του2002: 282 άτομα (αρ. φ. 135)

*Τον Οκτώβριο του 2006: 271 άτομα (αρ. φ. 158). Εγγεγραμμένοι 455.

Περισσότερα για το χωριό μπορείτε να διαβάσετε στα άρθρα:

>> Χωριό Σέρβου.

>> Τα σόγια των κατοίκων του χωριού.

>> Οικογένειες και σπίτια του οικισμού Αράπηδες.

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.