Πλέξιμο

Το πλέξιμο ήταν απαραίτητο προσόν των γυναικών. Έπλεκαν τις ελεύθερες ώρες στο σπίτι, στη γειτονιά ή στο βουνό με τα γιδοπρόβατα. Οι πολύ πεπειραμένες μπορούσαν να πλέκουν και χωρίς να βλέπουν το πλεκτό, έτσι μπορούσαν να κουβεντιάζουν ή και να περπατάνε όταν έπλεκαν, πράγμα που δεν μπορούσε να γίνει με το κέντημα. Έπλεκαν κυρίως ρούχα και δαντέλες.
poulover_2 poulover_1
Πλεκτά πουλόβερ

Τα ρούχα (φανέλες, ζακέτες, φούστες, κάλτσες, σκούφοι, γάντια, ζωνάρια για τη μέση κασκόλ και άλλα πολλά) γίνονταν συνήθως με μάλλινη κλωστή, την οποία είχαν γνέσει οι ίδιες   από μαλλί προβάτων , ή την αγόραζαν. Πολύ χρήσιμο πλεχτό ρούχο που φόραγαν όλες οι γυναίκες καθημερινά τις κρύες εποχές του χρόνου ήταν η μπελερίνα. Ήταν σαν μεγάλο σάλι που το έριχναν διπλό στους ώμους και κάλυπτε όλη την πλάτη και το στήθος μέχρι κάτω από τη μέση. Δεν είχε μανίκια αλλά διπλωμένη στα δύο είχε το σχήμα τριγώνου με μακριές γωνίες που τις σταύρωνα μπροστά στο στήθος, γύριζαν πίσω στη μέση και ξαναγύριζαν και δένονταν μπροστά στο ύψος του στομάχου. Ήταν ολόμαλλη και πολύ ζεστή.

plekto_3 sali
Πλεκτά σάλια

Το πλέξιμο της μάλλινης κλωστής γινόταν συνήθως με δύο βελόνια. Έφτιαχναν διάφορα σχέδια και σχήματα, τροποποιώντας τη σειρά των θηλιών. Αν ήθελαν να εφαρμόζει σφιχτά στο σώμα το ρούχο, έκαναν το πλέξιμο σφιχτό, αν το ήθελαν πιο χαλαρό έκαναν και το πλέξιμο αραιό. Ειδική τεχνική είχαν και όταν έφτιαχναν το «λάστιχο» στις κάλτσες ή στα πουλόβερ.

danteles
Δαντέλες

Τις δαντέλες τις έφτιαχναν με λεπτή άσπρη κλωστή και τις έπλεκαν με ένα μονό βελονάκι. Τις χρησιμοποιούσαν για να στολίζουν τα σεντόνια, τα τραπεζομάντηλα, τα κουρτινάκια, τα μαξιλάρια αλλά και τις ποδιές, τους γιακάδες των φουστανιών και άλλα ρούχα.

Εκτός από ρούχα και δαντέλες έπλεκαν και μαξιλάρια, κουβέρτες για να καλύπτουν το κρεβάτι ή πάντες για να στολίζουν τον τοίχο. Πολλά από αυτά τα κεντήματα ήταν πραγματικά έργα τέχνης.

Στη δεκαετία του 1960 άρχισε το πλέξιμο με μηχανές. Τέτοιες μηχανές (χειροκίνητες) έφεραν στο χωριό οι Μαρίνης Αλ Δημόπουλος και  ο Γιώργος Μήτσιου Βέργος που εγκατέστησαν εργαστήρια και τα δούλεψαν οικογενειακά αρκετά χρόνια, κάνοντας και εξαγωγές σε άλλα χωριά, μέχρι που μετανάστευσαν ο πρώτος οικογενειακά στην Τρίπολη και ο άλλος στην Αθήνα. Έπλεκαν κυρίως πουλόβερ και κάλτσες

plekto_1 plekti_kouverta
Πλεκτές κουβέρτες
plekto_6 plekto_5
Πλεκτά μαξιλαράκια

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.