23.12.2008 Τα κάλαντα στην Παλαιστίνη

Τις τελευταίες μέρες κάθε χρόνου όπου και γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά , δίνεται μια ευκαιρία στα παιδιά , και λόγω διακοπών από το σχολείο , να μας ψάλλουν τα κάλαντα με τα τριγωνάκια τους και φυσικά να επωφεληθούν με κάποιο φιλοδώρημα. Στα πιο παλιά χρόνια , στην περιφέρεια και στο χωριό , για τα παιδιά ήταν κοσμικό γεγονός να γυρίζουν στις γειτονιές με γέλια και χαρές , μαζεύοντας και κανένα αυγουλάκι γιατί όλες οι οικογένειες δεν ήσαν εύπορες. Από την άλλη , οι ενήλικες όλοι μαζί οικογενειακώς συνγευμάτιζαν και χαίρονταν κάνοντας διάκριση τις Αγιες αυτές ημέρες.

Φέτος όμως ανοίγοντας το κουμπί της τηλεόρασης , προσγειωθήκαμε στη σκληρή πραγματικότητα ....... Να βλέπουμε άνδρες γυναίκες και προπαντός παιδιά να κλαίνε και να οδύρονται και να τα σκοτώνουν σαν κοτόπουλα , να βομβαρδίζουν τα σπίτια τους και νεκροί και ζωντανοί να θάβονται όλοι μαζί κάτω από τα ερείπια. Και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές , ακόμη το Ισραήλ βομβαρδίζει και σχολεία με εκατόμβες θύματα.

 Ο Ηρώδης όμως δε μένει ασυγκίνητος..  Ο σύγχρονος Ηρώδης , ο πραγματικός λόγος που προβαίνει σε αυτό το ολοκαύτωμα είναι γιατί οι Παλαιστίνιοι με όλες τις Δημοκρατικές διαδικασίες , έκαναν εκλογές και υπερψηφίστηκε η παράταξη που λέγεται Χαμάς. Αυτό και μόνο δεν άρεσε στους Ισραηλινούς , και με κάποια γελοία αιτιολογία προβαίνουν σε αυτό το μακελειό πολεμόντας ένα λαό που και αυτός έχει δικαίωμα να έχει τη δική του πατρίδα.    Δυστυχώς η διεθνής " ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ" ακόμη συσκέπτεται και παίρνει αποστάσεις ίσες από θύτη και θύμα. Δε θέλω να συνεχίσω άλλο αγαπητοί αναγνώστες.  Τελειώνοντας , θα αναφέρω ένα στίχο από το τραγούδι του μεγάλου Στέλιου Καζατζίδη.

" Θα σου δώσω μιά να σπάσεις , αχ βρε κόσμε γυάλινε και να κάνω μια καινούργια κοινωνία άλληνε "

Νίκος Θ.Τρουπής (Γράβαρης)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.