Πρόταση δημιουργίας Λαογραφικού Μουσείου.

Ευρισκόμενος στο χωριό, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες, βλέπω με μεγάλη χαρά και ευχαρίστηση την παρουσία πολλών νέων και παιδιών που απολαμβάνουν διασκεδάζουν κατά παρέες και χαίρονται τις καλοκαιρινές τους διακοπές.  Αναρωτιέμαι όμως πόσοι απ' αυτούς τους νέους γνωρίζουν αρκετά για την καθημερινή ζωή των προγόνων τους, τις επαγγελματικές τους εργασίες, τις αγροτικές εργασίες, τη "μαστοριά", την ενδυμασία τη διατροφή το νοικοκυριό τους τα εργαλεία τους, τα έργα των χεριών τους και λοιπά.  Για να μην ξεχαστεί η παράδοση μας, για να μαθαίνουν οι νέοι, κι’ εμείς οι παλαιότεροι να αναπολούμε τα παιδικά μας χρόνια νομίζω ότι πρέπει να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε για την δημιουργία ενός μικρού Λαογραφικού Μουσείου.  

Επειδή όμως με τις σημερινές συνθήκες κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό (έλλειψη χώρου, οικονομικών πόρων κλπ) θα πρότεινα ο Σύνδεσμος του χωριού μας, αν συμφωνεί με την πρότασή μου, να αναλάβει την πρωτοβουλία ώστε να συγκεντρωθούν σε κατάλληλο χώρο, τα παλαιά αντικείμενα κλπ, που βρίσκονται στα σπίτια των συγχωριανών μας, εφόσον θελήσουν να τα προσφέρουν για μελλοντικό εμπλουτισμό του Μουσείου που θα γίνει όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.

Μ' αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να διασώσουμε ενδιαφέροντα αντικείμενα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Εννοείται ότι τα παραπάνω αντικείμενα θα καταγράφονται, θα χορηγείται αποδεικτικό παραλαβής στον δωρητή και θα φυλάσσονται με ασφαλή τρόπο.

Γνωρίζω ότι πολλοί συγχωριανοί μας διαθέτουν αξιόλογα παλαιά αντικείμενα και πιστεύω ότι θα θελήσουν να τα προσφέρουν και να βοηθήσουν με κάθε τρόπο για την επιτυχία της προσπάθειας.

                                                                 

Θάνος Δ. Σχιζας


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Η διάνοιξη του δρόμου από τον Αγιώργη το Σαρά μέχρι το χωριό, μήκους 12 χιλιομέτρων έγινε το 1950. Οι Σερβαίοι διέθεσαν τις μερίδες τους από τη βοήθεια της UNRA που πουλήθηκαν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μπολντόζα. Επίσης δούλεψαν προσωπική εργασία όλοι οι ενήλικες του χωριού. Οι Αραπαίοι, επειδή είχαν να περπατήσουν μια ώρα παραπάνω από τους Σερβαίους, για να φθάσουν από το σπίτι τους στο έργο και μία να γυρίσουν, κοιμόσαντε το βράδυ εκεί που δούλευαν.