Λησμοσύνη

Τώρα που λήθη ακόμα δεν γίναμε,
σε ρωτώ,
ενάντια σε ποιες μνήμες πολεμάς,
ποιες θύμησες κυνηγάς,
τί προσπαθείς να λησμονήσεις;

Ενώ, σπειροειδώς οι εικόνες ζωντανεύουν,
νιώθω,
ανάμνηση γίνονται οι ηλιοφώτιστες αλήθειες,
αλληλοδιαδέχονται ως θολερές εμπειρίες,
και παράμερα, ανέμελα, μας εγκαταλείπουν.

Όταν επικρατήσει η λησμοσύνη,
αναρωτιέμαι,
η προσδοκία, πού θα εναποτεθεί;
αφού, μια ζωή που έχει διαγραφεί,
ξεθώριασε, ως κανένας διόλου να μην θυμάται.

Καθώς, κωφεύοντας πλέον οδεύεσαι,
και συνθηκολογείς,
με την ψυχική στέρηση μιας ασθενούς μνήμης,
γιατί, δεν θυμάσαι δυο μάτια αγάπης,
που πασχίζουν ενάντια στη λησμονιά;

Αποζητά ο στοχασμός ίαμα στη λησμοσύνη,
μα θλίβεσαι,
που η ζήση κρύβει τη δικιά της επιταγή,
αγκάθι άβολο στης σκέψης την οδύνη,
σε μιας αγάπης την υστερνή αναλαμπή.

 Αγνώ, 30.10.2017

(ΕΚΜ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.