ΔΟΞΑΣΑΤΕ

 

Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή της Ελένης Καλλίστου

 

ΔΟΞΑΣΑΤΕ

 Άδειοι δρόμοι,

Φιμώσαμε τα "Σ' αγαπώ"

Με κλειστά μάτια

Κάτω απ' τα σκεπάσματα.

 

Τις κρύες νύχτες

Ένας ένας και δύο μαζί

Όλοι ένας.

 

 Έτσι πλαγιάσαμε 

Σε λευκά σεντόνια

Με μαύρους κύκλους

 κάτω απ' τα μάτια.

 

 Το χάραμα

Δίψα στα χείλη

Στεγνό στομάχι

Και οι τριγμοί στο πάτωμα.

 

Μας ξύπνησε

το χέρι των φόβων μας.

 

Φως

ο ανεκπλήρωτος έρωτας

Πάντα ο ίδιος

και ο τελευταίος σπασμός.

 

Φως ο Έρωτας

 Στη χαραμάδα του μυαλού

Και ο τελευταίος σπασμός

Πάντα ο ίδιος.

 

Η φάτνη άδεια

Και φέτος

Ένα φιλί Περιμένει...

Από χείλη ανθρώπινα.

 

 Δοξάσατε!.

Doxasate

 

 

 

 

 

.

.

.

 

.

(ΧΙΜ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.