ΕΛΛΑΣ "ΣΤΑΘΙ ΚΑΙ ΟΙΚΤΙΡΟΝ"

.                                                 .                                                  .

ΕΛΛΑΣ "ΣΤΑΘΙ ΚΑΙ ΟΙΚΤΙΡΟΝ" *
Πού να σε βρω, κουράγιο μου,
στο αύριο να πιστέψω;
Βλέπω τις στάχτες και θρηνώ,
ψυχή, πώς να μερέψω;

Η σκέψη μου συννέφιασε,
για όσους φύγαν κλαίω,
ο,τι έγινε θα σκέφτομαι
και μέσα μου θα κλαίω.

Μακάρι να αποδοθούν
οι ευθύνες σ' όσους φταίνε,
σ' αυτούς που την ελπίδα μας
και τις ζωές μας καίνε.

Δεν μας αρκούνε οι ευχές,
κάτι πρέπει να γίνει,
αλλιώς η Ελλάδα όρθια
δεν πρόκειται να μείνει.

Τ' αποκαϊδια σαν κοιτώ,
ψάχνω να βρω μια ελπίδα,
μονάχα αν "ξυπνήσουμε"
θα πάει μπροστά η πατρίδα!

Ποτέ ξανά τέτοιο κακό,
τόσοι νεκροί ανθρώποι,
έτσι ψυχές να χάνονται
και τόσων χρόνων κόποι!

Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη
(Ζώνη Αρκαδίας, 24/7/2018)

* Στάθι και οίκτιρον = "Σταμάτα και  δάκρυσε"  ....γιατί δε ζω πιά !!! 
Επιτύμβιο σε στήλη στο αρχαίο νεκροταφείο στον Κεραμεικό.


(Ι.Σ.Β.)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.