Πες μου πως

Πες μου πώς…
.
Πες μου πώς μαζεύεις
Τα σπασμένα κομμάτια μιας ψυχής.
.
.
Πες μου πώς συνεχίζεις να ζεις.
.
.
Πες μου πώς νικάς το θάνατο
Που βλέπεις κάθε μέρα στο δρόμο.
..
Πώς κερδίζεις την εύνοια
Της θεάς που ορίζει τη μοίρα των ανθρώπων.
.
.
.Πες μου πώς την πείθεις
Να σου χαμογελάσει
Και ένα φιλί να σου δώσει στα μαλλιά
.
Πες μου πώς την καταιγίδα
Κάνεις αύρα και δροσιά.
Πώς γεμίζεις το κενό της μοναξιάς.
.
.
Πες μου πώς πιάνεις
Του ήλιου την ακτίνα και την κρατάς.
.
Πως περνάς μες απ’ τη φωτιά
Και ζεσταίνεσαι χωρίς να καείς.
.
.
Πες μου πώς του σύννεφου
Τα χαλινάρια πιάνεις,
Φτάνεις τον ουρανό
Και κάνεις με τα άστρα μπουκέτα, αγκαλιές.
.
.
Πες μου πώς το μίσος σβήνεις
Δίνοντάς του μια νότα χαράς.
.
.
Πες μου πώς ζεις για πάντα
Σε μια στιγμή.
.
Πως μια ώρα διαρκεί μια ζωή.
.

Πες μου πώς!

Με την Αγάπη

(Φεβρουάριος 2007)

Δ.Η.Χ.


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.