Ελεγεία

 

Έχω μια ρωγμή μες στην καρδιά μου

Εκεί θα βρίσκεται για πάντα η εικόνα σου

Φυλακισμένη κάτω από τον καθρέφτη του νερού.

.

Τα πληκτικά απογεύματα ύστερα από τον περίπατο στο μόλο

Παρόλο που τα αδέσποτα σκυλιά θα με γαυγίζουν

Θα ΄ρχομαι και θα σκύβω για να σε κοιτάζω

Μαρμαρωμένη με το αιώνιο μειδίαμα

Τα μάτια χάντρες, τα πλούσια κοριτσίστικα μαλλιά

Υδάτινοι καλαμιώνες όπου περνάει άφωνος

Από τον άλλο κόσμο ο άνεμος

Θα τραγουδάς, τα χείλη σου θα πάλλονται

Θα με κοιτάς επίμονα και φευγαλέα

Όμως εγώ δεν θα μπορώ να ακούσω το τραγούδι σου

Θα ΄χω ξεχάσει ίσως και ποια είσαι

Θα σκύβω μόνο πάνω από το αμίλητο νερό και θα αναρωτιέμαι

Ποιες περιστάσεις μας ενώσαν και μας χώρισαν

Κι όμως θα τρέμει όλο λαχτάρα η ψυχή μου να σ΄ ακούσει

Θα λέω μέσα μου ότι είσαι μάλλον από τα πλάσματα της θάλασσας

Μια νύμφη του νερού

Που κάτι προσπαθεί να πει πίσω από το παραπέτασμα του χρόνου

Αλλά κουφός θνητός εγώ

Μου είναι αδύνατο να σε ακούσω.

 

(ΧΙΜ)

 


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.