Αγχιβασίην*

.

Από την ποητική συλλογή   "Το προσωπείο του χρόνου"   κοινωνία  (δε)κάτων, Αθήνα 2010

.

Είναι κοντά κι είναι μακριά

Τ΄ αγγίζω, αλλά μου φεύγει

Το βλέπω, το ακούω κι ύστερα από μια στιγμή

Εξαφανίζεται

Ξέρω ότι υπάρχει ξέρω γιατί υπάρχει

Ξέρω ότι υπάρχει μέσ΄ από το βλέμμα μου

Μέσ΄ απ΄ το νου μου, από το άγγιγμά μου

Δύσκολο να κρυφτεί

Κάτω απ΄ τον εκτυφλωτικό ήλιο του μεσημεριού

Και όμως

Κανένας άλλος δεν το βλέπει

Πρέπει να αποδείξω πως υπάρχει

Ώστε να γίνω πιστευτός, να μη με κυνηγάνε

Με τις πετριές τ΄ αλάνια στον περίπατο

Ίσως είναι για τον καθένα μας το ίδιο, αν και διάφορο

Μα όλοι δυσπιστούμε όταν κάπως φανερώνεται.

.

*πρόκειται για μία λέξη-ρητό, εμπνεύσεως του αρχαίου φιλοσόφου Ηράκλειτου, το οποίο, αναλύει πιο επαρκώς από τον καθένα ο Διογένης Λαέρτιος, στους Βίους Φιλοσόφων, δίνοντας το νόημα αυτής της λέξης. Aγχιβασίην σημαίνει: “Η εγρήγορση του όντος από τη Λήθη προς τον Συμπαντικό Λόγο εξ ου αντλεί ενέργεια”.

(χιμ)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Η διάνοιξη του δρόμου από τον Αγιώργη το Σαρά μέχρι το χωριό, μήκους 12 χιλιομέτρων έγινε το 1950. Οι Σερβαίοι διέθεσαν τις μερίδες τους από τη βοήθεια της UNRA που πουλήθηκαν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μπολντόζα. Επίσης δούλεψαν προσωπική εργασία όλοι οι ενήλικες του χωριού. Οι Αραπαίοι, επειδή είχαν να περπατήσουν μια ώρα παραπάνω από τους Σερβαίους, για να φθάσουν από το σπίτι τους στο έργο και μία να γυρίσουν, κοιμόσαντε το βράδυ εκεί που δούλευαν.