Αγχιβασίην*

.

Από την ποητική συλλογή   "Το προσωπείο του χρόνου"   κοινωνία  (δε)κάτων, Αθήνα 2010

.

Είναι κοντά κι είναι μακριά

Τ΄ αγγίζω, αλλά μου φεύγει

Το βλέπω, το ακούω κι ύστερα από μια στιγμή

Εξαφανίζεται

Ξέρω ότι υπάρχει ξέρω γιατί υπάρχει

Ξέρω ότι υπάρχει μέσ΄ από το βλέμμα μου

Μέσ΄ απ΄ το νου μου, από το άγγιγμά μου

Δύσκολο να κρυφτεί

Κάτω απ΄ τον εκτυφλωτικό ήλιο του μεσημεριού

Και όμως

Κανένας άλλος δεν το βλέπει

Πρέπει να αποδείξω πως υπάρχει

Ώστε να γίνω πιστευτός, να μη με κυνηγάνε

Με τις πετριές τ΄ αλάνια στον περίπατο

Ίσως είναι για τον καθένα μας το ίδιο, αν και διάφορο

Μα όλοι δυσπιστούμε όταν κάπως φανερώνεται.

.

*πρόκειται για μία λέξη-ρητό, εμπνεύσεως του αρχαίου φιλοσόφου Ηράκλειτου, το οποίο, αναλύει πιο επαρκώς από τον καθένα ο Διογένης Λαέρτιος, στους Βίους Φιλοσόφων, δίνοντας το νόημα αυτής της λέξης. Aγχιβασίην σημαίνει: “Η εγρήγορση του όντος από τη Λήθη προς τον Συμπαντικό Λόγο εξ ου αντλεί ενέργεια”.

(χιμ)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.