Το πανηγύρι

Θ. Κ. Τρουπή, Σχολικό Εορτολόγιο, Αθ., 2005

Τούτο το Δεκαπενταύγουστο, τούτο το πανηγύρι

γιόμισε αγάπη το χωριό και γλέντι και τραγούδι.

Χόρεψε τον αητό ο παπάς και η παπαδιά τη Βλάχα,

πιάστηκαν τ’ άγουρα κορμιά σε γέρικες φτερούγες

και κάψαμε, με τα φιλιά, της ξενιτιάς τα ντέρτια.

έπεσε ο Χάρος σε γκρεμό και οι πίκρες σ’ άγρια σκέμπια.

Σπάσανε του Παράδεισου οι πόρτες και οι αμπάρες

και βγήκαν κι αγναντέψανε και κείνοι τη χαρά μας.

 

Νάναι Δεκαπενταύγουστο και νάναι πανηγύρι

ν’ αχολογάνε τα βουνά τα νιάτα να χορεύουν.

Αγνάντια γύρω οι χωριανοί να γλυκοκαμαρώνουν…

Κι εγώ να φεύγω απ’ το χωριό σ’ αγύριστο ταξίδι…

 

(EKM)


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.