Δεκατέσσερω χρονών

 Χαμόγελα ζεστά της άνοιξης. 

Κορίτσια δεκατέρω χρονών.
Σχολειό κι αινίγματα,
παιχνίδια… όνειρα…
Η Πόπη η μαυρομάτα κι η ξανθή Ρηνιώ.

Στα πρώτα τους τα τρεμουλιάσματα.
Κρυφά στενάγματα στο δειλινό…
«Λυσίου Λόγοι»… κούκλες…
Αχ τα σύνορα,
διαβαίνανε, των δεκατέσσερω  χρονώ.

Κάπου ένα δάκρυ’ αλλά κελάηδημα,
γλυκό η ζωή των αηδονιών.
….Γκέο – Βαγκέο…
Βάσανο το διάβασμα…
μα τι γλυκειά η ματιά των αγοριών.

ψέματα ζωή! Ποιος να περίμενε
το χάρο μες στον κεραυνό…!
Και θέ  μου΄
καίει την ομορφιά την άγουρη,
της άνοιξης των δεκατέσσερω χρονών…!

Κορδέλες… Ξαφνιασμένα πρόσωπα
κάτω απ΄ τα μάτια τα κλειστά τον ουρανό,
σα να ρωτούσαν:
Μα, σε βρίσκει ο θάνατος,
σαν είσαι μόνον δεκατέσσρω χρονών;
………………………………………………………..

Δυό παπαρούνες κάθε Μάη στα μνήματα,
κι ώχ, κάθε πρωτοβρόχι…Μακρυνό,
ένα σκοπό μου φέρνει,
-όλο παράπονο-
….  Η μαυρομάτα η Πόπη κι η ξανθή Ρηνιώ….


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το χωριό μας αναφέρεται στα Κατάστιχα του Δήμου (kaza) Καρύταινας (περίοδος 1566-1574). Κατά τη χρονική αυτή περίοδο φαίνεται  ότι είχε 22 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 10 άγαμους μη Μουσουλμάνους κατοίκους. Κατ' εκτίμηση είχε περί τους 120 κατοίκους. Το χωριό Αρτοζήνος, το οποίο επίσης αναφέρεται στα ίδια Κατάστιχα, ήταν πολύ μεγαλύτερο. Είχε 132 σπίτια μη Μουσουλμάνων και 39 άγαμους μη Μουσουλμάνους. Κατ' εκτίμηση είχε 726 κατοίκους.
(Πηγή: Ιστοσελίδα Arcadians.gr. Εισήγηση για τη Δημογραφική Σύνθεση Λεονταρίου-Καρύταινας http://conference.arcadians.gr/index.php?itemid=29&catid=2 )