Ηλίου Τέμενος

 

Το δρόμο δεν τον ξέρω

Από πού να τον μάθω;

Χάρτες δεν υπάρχουνε γι αυτά τα μέρη

Και τα οδόσημα όλα συλημένα

Οι βέβηλοι δεν άφησαν παρά μόνο το τοπίο

Αυτό πώς να το πάρουν;

Μόνο το φως να με οδηγεί

Γύρω γύρω

Παντού σκουπίδια

Ψοφίμια και σακούλες πλαστικές

Φυσάει ένας αέρας σαν άλλου κόσμου μούρμουρο

Σε μια στάνη

Σφάζουν τα πρόβατα για τη θυσία του Πάσχα.

 

Όταν έφτασα

Δεν ήταν στο προαύλιο κανείς

Ούτε έμποροι ούτε ζητιάνοι

Μάγισσες πόρνες – άφαντοι όλοι

Το Τέμενος του Θεού ήταν κενό

Μόνο το φως εισέδυε παντού μέσ΄απ΄τα βράχια

Και τα δειχνε όλα ένα γύρο καθαρά

Θεράποντες του Θεού ήσαν οι σαύρες

Με τα υπερκόσμια διάφανα πουκάμισά τους

Χορτάρια ήταν ο βωμός

Ψάλτες τα αθάνατα τζιτζίκια.  

.

.

(ΧΙΜ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.