Της Κυριακής απόγιομα

 

Της Κυριακής απόγιομα. Βροχή...
Καίει την καρδιά μου σαν καρφί στ’ αμόνι.
Ζητιάνα στα κουρέλια η ψυχή,
κι η κάμαρα στενή, και με παγώνει.

 

Της Κυριακής απόγιομα. Σιωπή...

Το τίκι - τακ του ρολογιού μας μόνο.
Φάντασμα η ώρα, στάθηκεν εκεί,
πάνω στον έρημο στενό μας δρόμο.

Της Κυριακής απόγιομα. ’Αχ αργεί,
να φύγει η συννεφιά. Να ξαστερώσει...
Λες, ήλιος πια ποτέ του δε θα βγει
καμμιά Δευτέρα δεν θα ξημερώσει...

Της Κυριακής απόγιομα. Καημός...
— παιδιάτικές μου Κυριακές... Μαγεία... !—

...Φύγανε χελιδόνια και καπνός...
πένθιμη μακρινή
μιά συνοδεία...


(ΧΔ)

 

 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.