Χαιρετίσματα

 

Παληοί σύντροφοι γειά σας... γειά,
με τα πουλιά της άνοιξης.
Κακία δεν έχουν πού παιδιά,
κόβαμε — δήμιοι — την καρδιά,
και τη λαλιά∙
Το ποθοπλάνταγμα στης άνοιξης το πανηγύρι...

Και με την πρωινή δροσιά,
σας στέλνω χαιρετίσματα.
— Πως έλαμπε στην εκκλησία διαμάντια —
Δυόσμος... κερασιά...
Και «Πάσαι αι γενεαί»
ολόγυρα να κλαίνε το χαμό του «'Ωραίου».

Και τα παιδιά της γειτονιάς,
— Βουή τα τιτιβίσματα —
Μέλισσες όμοια σαν εμάς∙
...Βαγκέο... γκολ... και δεν περνάς...

Μέλι από σύκο ώριμο,
κι αχός νυχτερινής φλογέρας.

Με τη βροντή, τον κεραυνό,
στη μπόρα του πρωτόβροχου...
Μάνα η σπηλιά... Στον ουρανό,
το ουράνιο τόξο ! Το βουνό,
γίγαντας∙
που καμάρωνε, τούχαμε την κορφή του στόχο.

Με του Βοριά, με του Νοτιά,
τα χάδια και τα πείσματα.
Πως κρυφογέλαγεν η ιτιά,
που δεν μπορούσε η ρεμματιά,
μ’ όσα η καρδιά
γυρίσματα, τραγούδαγε όνειρα και πάθη...

Φίλοι μου, αγάπη και φιλιά,
μ’ όσα μαζί περάσαμε.
Πως να γινόταν τα παλιά,
να μας έδεναν μι’ αγκαλιά...
Όμοια, Μεγάλο Σάββατο!
Καμπάνα γιορτινή του Πάσχα...

 

(ΧΔ)

 

 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Η διάνοιξη του δρόμου από τον Αγιώργη το Σαρά μέχρι το χωριό, μήκους 12 χιλιομέτρων έγινε το 1950. Οι Σερβαίοι διέθεσαν τις μερίδες τους από τη βοήθεια της UNRA που πουλήθηκαν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μπολντόζα. Επίσης δούλεψαν προσωπική εργασία όλοι οι ενήλικες του χωριού. Οι Αραπαίοι, επειδή είχαν να περπατήσουν μια ώρα παραπάνω από τους Σερβαίους, για να φθάσουν από το σπίτι τους στο έργο και μία να γυρίσουν, κοιμόσαντε το βράδυ εκεί που δούλευαν.