Ω γλυκύ μου έαρ

  Άνοιξη…

Που κουράστηκες κι απόμεινες; 
Και τα παιδιά προσμένουν;…Πώς θα τους το πω, 
πως για να ρθείς ξεκίνησες, 
και πάγωσες στο δρόμο;

Στης πολιτείας την ψύχρα,
πώς να του το πω πως πέθανες; 
Και μάταια περιμένουν,
 την ομορφιά σου να χαρούν που μάθανε τραγούδι;
 

.

Άνοιξη…
Πώς να τους το πώ
που είναι παιδιά κρινάκια… 
με προσευχή τα πέταλα, 
στην μαργαρίτα του ήλιου;

Κι αν φοβηθούνε τα παιδιά, 
της προδοσίας το σκιάχτρο;
Κι  αν φοβηθούνε τα παιδιά καλή μου,
θα πετρώσεις!


Κι ύστερα πιά ποιος θα μπορεί
στην εκκλησιά να ψάλει…
Στον επιτάφιο του Χριστού
και στην Ανάστασή του;

ΙΣΒ

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.