Τότε και τώρα

Κι’ εσύ, στ’ αλήθεια, κάποτε

τότε πού ξέχωρα έστεκες

με όνειρα εξαίσια, είχες ξεκινήσει.

Κι’ είχες ψυχή απαλή σα λούλουδο

Κι’ ήταν η σκέψη πάλευκη λουσμένη μέσ’ στο φως.

Τότε...

(τι όνειρο πλάνο!)

Πανώρηα τα μελλούμενα π’ αγνάντευες

Κι’ άπλετο πόθον ένιωθες

το μύρο της ανθρώπινης αγάπης σου

τριγύρω να σκορπάς.

Και τώρα...

Τώρα κραυγές καημού κι’ οδύνης

κραυγές απελπισμένες

βγαίνουνε από τα χείλη σου,

χείλη πλασμένα για χαμόγελο

για ύμνο στην Ομορφιά.<-->


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τη μεγαλύτερη θητεία ως πρόεδρος του Συνδέσμου Σερβαίων έκανε ο γιατρός Ιωάννης Δ. Δημόπουλος. Συνολικά χρημάτισε πρόεδρος 21 χρόνια (1936-1953, 1956 και 1962-1964). Επί προεδρίας του χτίστηκε το σχολείο στο χωριό, συνεχίστηκε το χτίσιμο της εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου και έγινε η διάνοιξη του δρόμου για αυτοκίνητα από το Αγιώργη Σαρά μέχρι το χωριό.