Τότε και τώρα

Κι’ εσύ, στ’ αλήθεια, κάποτε

τότε πού ξέχωρα έστεκες

με όνειρα εξαίσια, είχες ξεκινήσει.

Κι’ είχες ψυχή απαλή σα λούλουδο

Κι’ ήταν η σκέψη πάλευκη λουσμένη μέσ’ στο φως.

Τότε...

(τι όνειρο πλάνο!)

Πανώρηα τα μελλούμενα π’ αγνάντευες

Κι’ άπλετο πόθον ένιωθες

το μύρο της ανθρώπινης αγάπης σου

τριγύρω να σκορπάς.

Και τώρα...

Τώρα κραυγές καημού κι’ οδύνης

κραυγές απελπισμένες

βγαίνουνε από τα χείλη σου,

χείλη πλασμένα για χαμόγελο

για ύμνο στην Ομορφιά.<-->


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Η διάνοιξη του δρόμου από τον Αγιώργη το Σαρά μέχρι το χωριό, μήκους 12 χιλιομέτρων έγινε το 1950. Οι Σερβαίοι διέθεσαν τις μερίδες τους από τη βοήθεια της UNRA που πουλήθηκαν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μπολντόζα. Επίσης δούλεψαν προσωπική εργασία όλοι οι ενήλικες του χωριού. Οι Αραπαίοι, επειδή είχαν να περπατήσουν μια ώρα παραπάνω από τους Σερβαίους, για να φθάσουν από το σπίτι τους στο έργο και μία να γυρίσουν, κοιμόσαντε το βράδυ εκεί που δούλευαν.