Ροδοπεπλοστεφανωτή

Ροδοπεπλοστεφάνωτη

θαλασσινή δροσούλα,

που μυστικά ξεχύνεται

μόλις προβάλει η αυγούλα,

τους πόνους τους ανθρώπινους

γλυκά τους απαλαίνεις,

θαλασσινή δροσούλα μου,

με μύρο που μας ραίνεις.

Στο χαρωπό κι’ ανάλαφρο

γοργοφτερούγισμα σου

σκορπιέται ολούθε πρόθυμο

μεθύσι το άρωμα σου.

Κι’ όσες καρδιές απόμειναν

ολόμονες στην πλάση

κι' άσκοπα τριγυρίζουνε

σιμά στ’ ακροθαλάσσι,

σ’ ενός λεπτού την έκσταση

μ’ άγριο παλμό μεθάνε,

μες στη δροσιά μυρώνονται

και ηδονικά χτυπάνε.

Ω, εσύ, χρυσή και ασίγαστη

Μυριόποθη πνοούλα,

ροδοπεπλοστεφάνωτη

θαλασσινή δροσούλα.


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.